به کودکان آمریکایی آموزش داده می شود که دموکراسی بهترین شکل دولت است. من به یاد می آورم که معلمان می گویند دولت های منتخب محبوب نقطه پایانی “طبیعی” همه جوامع هستند.

اما آیا این درست است؟

یافته های تحقیق از علوم سیاسی و روانشناسی تکاملی نشان می دهد که دموکراسی ممکن است “طبیعی” نباشد ، در حالی که اقتدارگرایی … ممکن است باشد.

قبل از غواصی به داده های تحقیق ، این نکته حائز اهمیت است که من معتقدم که دموکراسی است ، بهترین شکل دولت و هیچ چیز در مورد گزارش دادن به این معنی است که من از اقتدارگرایی حمایت می کنم.

گفته می شود ، تحقیقات رفتاری نشان می دهد که ماهیت انسان ممکن است محدود شود که دموکراسی ها چه مدت می توانند زنده بمانند و چقدر می توانند گسترش یابد.

آنچه تحقیقات می گوید

بیایید به داده ها نگاه کنیم.

براساس واحد اطلاعات اقتصادی سازمان رسانه های اقتصاددان ، نمره شاخص جهانی دموکراسی در 5.17 از 10 است که پایین ترین نقطه آن در تاریخ شاخص سالانه است.¹

• تنها 6.6 درصد از جمعیت جهان در دموکراسی های واقعی زندگی می کنند.
• 54.1 درصد از جمعیت جهان در کشورهای ناقص یا ترکیبی/اقتدارگرا زندگی می کنند.
• 39.3 درصد از جمعیت جهان تحت رژیم های استبدادی زندگی می کنند.

هومو ساپینز تقریباً 300000 سال وجود داشته اند. تا زمان ظهور کشاورزی 10،000 سال پیش ، انسان شناسان این نظریه را تصور می کنند که رهبری در گروه های شکارچی جمع به نیاز گروه به مهارت هایی مانند شکار و داروی گیاهی بستگی دارد.² با ظهور کشاورزی سازمان یافته ، متمرکز تر ، در درجه اول قاعده استبدادی ارثی به یک هنجار تبدیل شد. دموکراسی نماینده واقعی – برای بیش از کلاس های ممتاز – حدود 240 سال قدمت دارد (قدمت آن به انقلاب آمریکا). بنابراین ، آنچه ما از آن به عنوان دموکراسی فکر می کنیم فقط برای 0.08 درصد از کل موجودیت انسان بوده است.

گزارش های تحقیقاتی پیو باعث کاهش حمایت در سطح جهانی از دموکراسی در 12 کشور پیشرفته ، از 64 درصد در سال 2017 تا 49 درصد در سال 2024 می شود.² تحقیقات مستقل این روند را تأیید می کند.³

در یک نظرسنجی 2024 IPSOS نشان داد که 41 درصد از رای دهندگان مورد بررسی آمریکایی با این بیانیه موافقت کرده اند ، داشتن یک رهبر قوی که مجبور نیست با پارلمان یا انتخابات زحمت بکشد ، یک سیستم بسیار خوب یا نسبتاً خوب است.¹¹

روانشناسی تکاملی (EP) دلایل این روندها را نشان می دهد.

EP ادعا می کند که بین تمدنهای مدرن ، پیشرفته از نظر فنی و شرایط ابتدایی که تکامل مغز ما را به اشکال فعلی آنها سوق داده است ، عدم تطابق وجود دارد. این به شکل تعصبات ناخودآگاه و تفکیک رفتاری است که بر رفتار ما حاکم است (به عنوان مثال ، خوردن غذاهای شیرین و چرب 200000 سال پیش ، اما اکنون نه).¹² مطالعات گروههای شکارچی جمع کننده تصور می شود اجداد ما نشان می دهد که انواع مختلفی از رهبران در چنین گروههایی در شرایط مختلف ظهور می کنند: سازندگان اجماع تمایل دارند که در مواقع صلح و فراوان رهبر باشند ، در حالی که مردان پرخاشگر و شبیه جنگ تمایل به رهبری درگیری دارند.^4-7

گرایش ناخودآگاه انسان برای ترجیح مردان پرخاشگر ، بزرگ ، “مردانه” ، به عنوان رهبر در هنگام درگیری ، توضیح می دهد که چرا اقتدارگرایان مدرن یا با متقاعد کردن دیگران که با یک بحران روبرو هستند ، قدرت را به دست می آورند ایجاد شده چنین بحرانی پیپا نوریس ، دانشمند سیاسی هاروارد ، تمایل داخلی ما را برای دور شدن از دموکراسی در مواقع آشفتگی و درگیری “رفلکس اقتدارگرا” می نامد.¹⁰

براساس نظرسنجی های افکار جهانی در کشورهای توسعه یافته ، مهاجرت و جهانی سازی به عنوان تهدیدهای رو به رشد درک می شود و این برداشت ها با تغییر به سمت گرایش های اقتدارگرایانه تر در دولت ها در بسیاری از کشورهای مورد بررسی ارتباط دارند.^15-17

دلیل دیگری که اقتدارگرایی در مواقع بحران شکوفا می شود این است که افراد مبتلا به روانپزشکی ، خودشیفتگی و ماکیاولیسم (سه گانه تاریک) از چنین بحرانی ها سوء استفاده می کنند تا به سمت مقامات رهبری بالاتر بروند.¹⁸ علاوه بر این ، یک بررسی اخیر نشان داد که افراد ترییاد تاریک در سمتهای برتر رهبری بیش از حد نماینده هستند.¹³ رهبران سه گانه تاریک به طور معمول از طریق ترس ، ارعاب و زورگویی حاکم می شوند که همه اینها ضد دموکراسی هستند.¹⁴

روی هم رفته ، روندهای ژئوپلیتیکی پیش بینی می کنند که “کشش” برای اقتدارگرایی تا زمانی که جمعیت از طریق مهاجرت ، جهانی سازی و سایر عوامل احساس تهدید می کنند ، قوی باقی بماند ، در حالی که “فشار” از افراد فرصت طلب و سلطه گر برای حرکت به سمت رهبری ، عرضه کافی از افراد را برای تأمین تقاضا برای رهبران مسلح تضمین می کند.

پایان

آیا این بدان معنی است که دموکراسی در چشمان تکاملی از بین می رود؟

بستگی دارد

آمار کاهش حمایت از دموکراسی نشان می دهد که پیشرفت به سمت دموکراسی در سطح جهان به همان اندازه اجتناب ناپذیر نیست که بسیاری از ما آموزش داده شد. و ، رانندگان اقتدارگرایی – تحرک و تغییر مختل کننده – بعید به نظر می رسد که کاهش یابد. واقع افزایش این تصور که ما تحت محاصره هستیم و به این ترتیب اولویت رهبران غیر دموکراتیک است.

در پایان ، تمدن ها مانند یک جوان در مثل هستند که به دنبال مشاوره از یک بزرگتر خردمند در مورد چگونگی تعیین “گرگ” از طبیعت درونی خود هستند: گرگ خوب یا گرگ پرخاشگر.

پاسخ برای جوان در آن مثل ، مانند Homo Sapiens به عنوان یک کل این است: “گرگ شما تغذیه می کنید.”