هنگامی که ما دروغ ، خیانت یا سایر تجاوز به روابط را تجربه می کنیم ، تمایل داریم خودمان را به عنوان کسی که به آن ستم می شود (یعنی “قربانی”) و شخصی که ما را به عنوان یک فرد متخلف (یعنی “متخلف” صدمه می زند) ببینیم. اما شخصی که به شما ستم می کند ممکن است چیزهایی را سیاه و سفید نبیند.

در واقع ، به نظر می رسد که آنها تمام تلاش خود را انجام می دهند تا نشان دهند که این بوده است شما اقداماتی که تا حدودی به اوضاع منجر شده بود ، و این که اقدامات آنها نتیجه معقولی از تاریخ روابط صخره ای شما بوده است. به عبارت دیگر ، به نظر می رسد که آنها در روابط شما نمره می گیرند – در حال افزایش چیزهایی از گذشته به منظور متناسب سازی (و توجیه) اقدامات خود هستند. صدا آشنا است؟

روابط با گذشت زمان تکامل می یابد ، بنابراین آنچه در گذشته اتفاق افتاده است ، مطمئناً مربوط به درک مکان ما در حال حاضر است. با این حال ، در گرمای لحظه ای ، شریک زندگی شما احتمالاً در تدوین تاریخ عینی روابط شما متمرکز نیست. در عوض ، یادآوری مضرات گذشته نشان دهنده تلاش آنها برای مقابله با عوارض عاطفی و معنای جرم است (دقیقاً مثل شما). اما این بدان معنی نیست که به خصوص سالم است.

بیایید به روانشناسی زیربنای تمایل یک متخلف برای تجزیه و تحلیل تاریخچه روابط خود نگاه کنیم.

شرکای رابطه توهین آمیز ما به دنبال چه هستند؟

شریک رابطه شما احتمالاً هنگام مواجهه با شواهدی از تجاوز رابطه – و به درستی چنین چیزی را نسبت به خود احساس می کند! با این حال ، شایعه شدن بر گناه و شرم می تواند به مرور زمان از بین برود. در پی یک اشتباه ، متخلفان احساس نیاز شدید به بازگرداندن احساس اخلاقی خود دارند ، که به اعتقاد آنها برای حرکت از عدم وجود آنها و رسیدن به نقطه ای از خودداری خود لازم است (Woodyatt & Wenzel ، 2014).

برای کاهش این ناراحتی باید چیزی به دست آورد. قربانی ممکن است تصمیم بگیرد که متخلف را بخاطر اقدامات خود ببخشد ، شریک متخلف را به خوبی تأیید کند و از احساس ارزش خود محافظت کند. متخلف نیز می تواند خودشان اقدام کنند. به عنوان مثال ، آنها ممکن است با عذرخواهی دوباره به دنبال تأیید مجدد خود باشند: صریحاً این که اقدامات ضعیف آنها نماینده خود و احساسات واقعی خود برای شریک زندگی خود نیست. متأسفانه ، عذرخواهی می تواند دشوار باشد ، بنابراین متخلفین افتخارآمیز ممکن است از اعتراف به تقصیر خودداری کنند و در عوض با امتناع از عذرخواهی ، کم کردن اشتباه بودن اقدامات خود برای کاهش احساس احتراق ، گناه خود را کاهش دهند.

با این حال ، اغلب ساده ترین راه برای کاهش احساسات منفی وقتی به کسی آسیب رسانده ایم ، به حداقل رساندن ، توجیه یا بهانه کردن اقدامات ما است. در واقع ، این همان کاری است که سازمانها اغلب برای جلوگیری از اعتراض pubic (غالباً کاملاً مؤثر) انجام می دهند ، به جای پذیرش مسئولیت و مسئولیت پذیری در مورد رفتار غیر اخلاقی ، روایت عمومی را دامن می زنند و یا تغییر می دهند. در زمینه روابط ، تحقیقات نشان می دهد که کاهش گناه از طریق شبه خود-گرایش (یعنی اجازه دادن به خود از قلاب) به ویژه در ارتقاء بهزیستی در قربانیان یا متخلفان مؤثر نیست (Woodyatt & Wenzel ، 2013). با این حال ، ممکن است به تسویه حساب آن احساسات فوری منفی کمک کند.

متخلفان با تأمل بر مضرات گذشته خود را تبرئه می کنند

یادآوری گذشته برای توجیه تجاوز روابط شخصی خود نوعی سرزنش قربانی است. مانند سایر اشکال جدی تر مقصر قربانی ، به مجرم کمک می کند تا عملی را که ممکن است در غیر این صورت غیرقابل درک باشد ، حس کند: من آدم خوبی هستم ، پس چرا من عمداً به شریک زندگی خود آسیب می رسانم؟

لایروبی تخلفات گذشته به آشتی دادن تصویر مثبت ما با اقدامات مضر ما کمک می کند: من هنوز آدم خوبی هستم تمام کاری که من انجام داده ام حتی نمره استبشر

بیشتر مردم این کار را در بعضی از موارد انجام داده اند. هفته گذشته من آماده شدم که دخترم را به تمرین فوتبال برسانم – و وانمود کردم که متوجه شمع ظروف کثیف (که یکی از وظایف خانگی توافق شده من است). تمام آنچه همسرم باید انجام دهد این است که به من بدهد “گودال“برای تماس با من من از اجتناب از کار گرفتار شدم ، بنابراین هویت من به عنوان یک شریک زندگی خوب مورد تهدید قرار گرفت. غریزه فوری من توجیهی من بود: “اما من این سه شب گذشته را انجام داده ام.“”اما شما دیروز ظروف خود را از ناهار ترک کردید. ” خوشبختانه ، من به آن بهتر فکر کردم و فقط با ظروف ادامه دادم.

هنگامی که تجاوز جدی تر است ، همین تمایل می تواند ظهور کند. یک شریک رابطه متخلف ممکن است با اشاره به عادت خرید شریک زندگی خود ، سوءاستفاده مالی را توجیه کند. یا آنها ممکن است سعی کنند با سرزنش عدم توجه عاشقانه ، خیانت خود را بهانه کنند. اینها مضرات معادل نیستند ، اما به یاد داشته باشید که عدالت هدف نیست ، کاهش سرزنش است.

به عبارت ساده ، آنها ممکن است سعی کنند خود را به همان اندازه که سعی در متقاعد کردن شما دارند ، فریب دهند.

عواقب اشاره به صفحه امتیاز

اگرچه نگه داشتن نمره در یک رابطه ممکن است برای جلوگیری از احساس منفی برای متخلفین کاربردی باشد ، تحقیقات ما نشان می دهد که این امر باعث تضعیف حل و فصل مناقشه می شود و به طور بالقوه روابط شما را کاهش می دهد.

در تحقیقات اخیر با مایکل تایلندی و همکارانش (تایلندی و همکاران ، 2024) ، ما چهار مطالعه (در مجموع 1037 پاسخ دهنده) انجام دادیم که عواقب ارتباطی را که هنگام توهین به شرکای توهین آمیز انجام می شود ، به یاد می آورند که گذشته را توجیه می کنند. مطالعات 1-2 از شرکت کنندگان خواسته است تا احساسات خود را در مورد تجاوزهای واقعی که علیه شریک عاشقانه فعلی خود مرتکب شده اند ، گزارش دهند و اینکه آیا در طی درگیری در مورد تخلفات گذشته شریک زندگی خود فکر کرده اند. مطالعات 3-4 از سناریوهای نقش آفرینی استفاده می کرد و از شرکت کنندگان خواسته بود که تصور کنند که مرتکب عدم تعهد علیه شریک زندگی خود شوند ، و آزمایش کردند که آیا درخواست آنها برای یادآوری قربانیان گذشته (یا نه) ، پاسخ های آنها را تغییر می دهد.

در هر چهار مطالعه ، ما دریافتیم که یادآوری های قربانی گذشته باعث شده است که شرکای روابط متخلف خود را بیشتر قربانی کنند (و کمتر از یک مجرم). به عبارت دیگر ، یادآوری گذشته به مجرمین کمک کرد تا خطوط بین مجرم و نقش های قربانی را محو کنند. علاوه بر این ، این امر منجر به تحریم شبه بیشتر ، کاهش احساس گناه ، همدلی کمتر برای شریک زندگی خود و تمایل کمتر به آشتی می شود.

برای بازیابی آنچه در گذشته از دست داده بود ، روی آینده تمرکز کنید

تاریخ می تواند زمینه مفیدی را فراهم کند. اما استفاده از آن برای بازی سرزنش می تواند اوضاع را بدتر کند. مشکل برانگیختن جرائم گذشته (به ویژه بی ربط) این است که بیشتر زوجین در مورد “حقیقت” آن تاریخ مخالفند. اینکه کسی در یک رابطه احساس می کند ذهنی است ، غالباً در معرض تعصب قرار می گیرد و احساسات اغلب به روشنی به شریک زندگی خود ارتباط نمی دهند. اگرچه ما سعی می کنیم چیزهای کوچک را عرق نکنیم ، اما گاهی اوقات وقتی از جایگاه اخلاقی خود دفاع می کنیم ، ناامیدی سرکوب شده را به عقب می اندازد.

درعوض ، زوجین ممکن است تمرکز خود را برای تمرکز بیشتر بر آینده بدانند. در شرایطی که روابط در اولویت قرار دارد ، تحقیقات نشان می دهد که تأمل سازنده-کار کردن به سمت درک و معنا مشترک-مؤثرتر از آن است که از دیدگاه شخصی خود بکشند (ونزل و همکاران ، 2023). زوجین همچنین در صورت تلاش برای تأیید مجدد ارزشهایی که در رابطه با آنها مستقر است ، به بخشش می رسند و سعی در یافتن توافق در مورد آنچه برای آینده مشترک در کنار هم لازم است (ونزل و همکاران ، 2021).

برای یک متخلف دفاعی ، این جهت گیری رو به جلو توجه را به آنچه می توانند انجام دهند توجه می کند تا نشان دهد که آنها واقعاً شریک رابطه خوبی هستند ، نه اینکه در نظر بگیرند. از این گذشته ، نگه داشتن نمره فقط در هنگام رقابت مفید است.