اغلب گفته می شود که جوانان نسبت به سیاست بدبین هستند و نمی توانند درگیر آن شوند، فساد را همه جا می بینند و به هیچ سیاستمدار یا موضع سیاسی (و نه فقط جوانان) اعتقاد ندارند. تا جایی که این است درست است، چنین عقب نشینی بدبینانه نوعی تنبلی فکری است: نباید نگران فساد یا بی عدالتی زندگی سیاسی بود و از هزینه جانبداری در امان بود. در زیر عبارات بدبینی منزوی می تواند طیفی از احساسات از انزجار گرفته تا تحقیر و خشم وجود داشته باشد.

اما آیا این درست است که این نوع بدبینی در بین جوانان غالب – یا حتی مکرر – است؟

این را نظرسنجی های اخیر نشان می دهد. یک نظرسنجی در مدرسه کندی هاروارد در اواخر سال 2023 هشدار داد که کمتر از نیمی از جوانان آمریکایی به دلیل “عدم اعتماد به رهبران” در مورد مسائل مهم مختلف مانند تغییرات آب و هوا، اقتصاد، خشونت با سلاح گرم و … برنامه ریزی کرده اند در سال 2024 رای دهند. جنگ در خاورمیانه (1) و در ژوئیه امسال، یک نظرسنجی دانشگاه کالیفرنیا برکلی نشان داد که بسیاری همچنان به ماندن در خانه فکر می کنند زیرا نمی خواهند به دونالد ترامپ یا جو بایدن رای دهند. (2) هنگامی که کامالا هریس نامزد دموکرات شد، این وضعیت شروع به تغییر کرد، اما بدون نگرانی باقی ماند. (3)

این واقعیت که بسیاری در نظر گرفته اند در این انتخابات رای ندهند، به ویژه نگران کننده است، زیرا در دو دوره قبلی انتخابات، مشارکت جوانان رای دهندگان از نظر تاریخی بالا بود (39 درصد در سال 2016 و 50 درصد در سال 2020). (4) جوانان همچنین در جنبش‌های اجتماعی مترقی، از جمله اشغال وال استریت، زندگی سیاه‌پوستان مهم است، درخواست‌ها برای اصلاح اسلحه و رسیدگی به تغییرات آب و هوا، برجسته بوده‌اند.

همچنین مسئله مهم دیدگاه ها در مورد زمان سیاسی وجود دارد. جوانان عجله دارند و اغلب به نظر می رسد که انگیزه ای برای درخواست تغییر فوری، اقدام «در حال حاضر» نشان می دهند. این نوع تقاضا به دلیل تهدیدات واقعی که ما با آن روبرو هستیم برجسته می شود، به ویژه گرمایش جهانی. برای بسیاری از جوانان، فرآیندهای آهسته و تدریجی تغییر در یک دموکراسی ممکن است به عنوان شاهدی از سازش غیرقابل تحمل و عدم فوریت باشد.

تا جایی که جوانان به طرز بدبینانه ای از زندگی سیاسی کنار گذاشته شده اند، باید در نظر داشت که بسیاری چیز دیگری جز آمریکای تحت سلطه دونالد ترامپ، که بدون پاسخگویی دست به دروغ های سریالی می زند، نمی دانند و حتی از سازمان های خبری می خواهد که واقعیت ها را بررسی نکنند. هر ادعایی که می کند جوانان متحمل تضعیف نهادهای دولتی توسط ترامپ و برچسب زدن تلاش‌ها برای حقیقت‌گویی «اخبار جعلی» شده‌اند. آنها از سوءاستفاده شدید رئیس جمهور سابق با همه گیری کووید-19 رنج برده اند. آنها در معرض انکار صریح او از مشروعیت انتخابات 2020 قرار گرفته اند – یعنی از آغوش ترامپ با “دروغ بزرگ”. انزجار قابل درک است.

بسیاری از کسانی که در پایگاه ترامپ هستند به جای بدبین، مؤمن واقعی هستند. اما دیگران بدبینی را به رابطه خود با ترامپ وارد می کنند: آنها می دانند که او دروغ می گوید و تهدید به خشونت می کند. آنها ممکن است بسیاری از چیزهایی که او می گوید و انجام می دهد را قبول نداشته باشند. اما آنها آن را به عنوان بخشی از روایت MAGA می پذیرند، که برای حفظ قدرت سیاسی خود به آن نیاز دارند. در رادیکال‌ترین بدبینی خود، آن‌ها تمایل مخرب خود را برای «تخریب همه چیز» – برای نابود کردن همه نهادهای دموکراتیک حقیقت‌محور دولت آمریکا که قبلاً آسیب دیده‌اند، ابراز می‌کنند. (این در حمایت استیو بنن از «ساختارشکنی دولت اداری» و همچنین در سیاست کلی ترامپیستی عدم حکومت پیشنهاد شده است.) (5)

جایگزین قوی برای بدبینی و عقب نشینی مخرب است آژانس دموکراتیک.

در اینجا می توانیم بینش قابل توجهی از Cynics اصلی بدست آوریم. آنها یک گروه فلسفی در یونان باستان بودند که از تلاش برای کسب ثروت و قدرت در فرهنگ سیاسی موجود انتقاد می کردند. آنها به دنبال وجودی با فضیلت تر و معنادارتر در طبیعت به عنوان نوعی تطهیر بودند، در حالی که در محکومیت ریاکاری و ظلم گروه اجتماعی مسلط زمان خود فعال باقی ماندند. از این نظر، آنها از نظر فکری تنبلی به دور بودند. آنها جدا نبودند بلکه آرمان گرا بودند. آنها فعالانه برای بهبود خود و جهان تلاش کردند. (6)

نسخه اولیه یونانی بدبینی درگیر می تواند رویکرد کنونی ما را نسبت به کاستی های جامعه خودمان نشان دهد. سؤال این است که آیا ما در مجموع می‌توانیم در جستجوی فضیلت به الگوی Cynics اصلی برگردیم؟ در هر صورت، ما باید نگاهی دوباره به راه‌هایی بیندازیم که از طریق آن می‌توانیم برنامه‌هایی را برای جوانان ارائه کنیم که ایده‌آلیسم بالقوه خودشان را مطرح می‌کنند.

آن پیام، در بهترین حالت، می‌تواند انرژی و اشتیاق را در خدمت تغییرات مثبت بخواهد – حتی اگر دشوار و کمتر از آنی باشد. کمپین هریس-والز این پیام را پذیرفته است و شواهدی از پاسخ مثبت آن وجود دارد. جدیدترین نظرسنجی پاییز 2024 از مدرسه کندی هاروارد تغییر چشمگیری را در مشارکت جوانان نشان می دهد: با رای دهندگان جوان، کامالا هریس با 31 امتیاز از دونالد ترامپ جلوتر است. (7)

بخش بزرگی – حتی فراتر از نتیجه این انتخابات – بر ظرفیت ما برای متقاعد کردن همه رای دهندگان بالقوه استوار است که ممکن است رهبرانی مسئول ظهور کنند که وظیفه خود را خدمت به مردم آمریکا می دانند. این رهبران از انرژی ناشی از تمرکز بر حقیقت واقعی استفاده می کنند. چنین انرژی می تواند بالا و پایین شود، اما همیشه مهمتر از تسلیم شدن در برابر یک دیکتاتور بالقوه است. آن انرژي را مي‌توان با کساني که جهش مي‌کنند و راي مي‌دهند، به اشتراک بگذارد تا در آينده خود صداي خود را داشته باشند.