منبع: Brocken Inaglory/Wikimedia Commons

یکی از مانتراهایی که سعی می کنم به زوج هایی که با آنها کار می کنم تعلیم دهم این است که در روابط، یا برد-برد یا باخت-بازنده است. هیچ برد و باختی در روابط وجود ندارد.

یادم می آید یک بار از شوهری پرسیدم: “آیا می خواهی حق با تو باشد یا می خواهی خوشحال باشی؟”

“نمیتونم هر دو رو داشته باشم؟” با ناراحتی از من پرسید

“نه” پاسخ قاطع من بود.

منظور من از این چیست؟ چرا بسیاری از ما، اغلب، در تلاش برای اثبات درستی خود و اشتباه شرکایمان، ارضای دلپذیری را دریافت می کنیم؟ چرا وقتی ناراحت هستیم به دوستان خود نگاه می کنیم تا حس نارضایتی خود را با شرکای خود تقویت کنند یا در ذهن خود مشاجره را تمرین می کنیم، بحث هایی که در آن ما همیشه طرف آسیب دیده و شریک ما ظالم ستمگر است؟

من فکر می‌کنم راه‌های زیادی برای بیان آن وجود دارد، تعدادی لنز که از طریق آنها می‌توانیم این موضوع را مشاهده کنیم، اما در زیر همه آنها یک موضوع اصلی وجود دارد که در قلب بسیاری از اختلافات قرار دارد: ما خودمان را خیلی جدی می‌گیریم. ما فکر می کنیم که در مرکز جهان هستیم و احساسات یا دیدگاه ها یا مسائل ما باید بر هر چیز دیگری غلبه کند.

و با این احساس متورم خود اهمیتی، حساسیت نسبت به کوچکی‌ها و ضربه‌ها در معیار بی‌عدالتی زندگی به وجود می‌آید. بنابراین ما از راه خود برای بیان نظر خود تلاش می کنیم، با این اطمینان که هدف ما عادلانه و خشم ما عادلانه است. ما به دلیل ضعف های درک شده و اشتباهات درک شده شریکمان، بی وقفه در مورد اینکه چه کسی آن را شروع کرد، چه کسی تندتر صحبت کرد، و چه کسی این کار را کرد یا آن کار را تحریک کرد. ممکن است ساعت ها، روزها، هفته ها یا حتی یک ازدواج کامل ادامه داشته باشد.

بس کن فقط به خودتان گوش دهید و این سوال را از خود بپرسید: آیا در این لحظه خاص بهترین خود هستید؟ مهم نیست که شریک زندگی شما چه کاری انجام داده یا نکرده است تا سزاوار آن باشد. آیا رفتار شما به گونه ای است که دوست دارید دیگران شما را به یاد آورند یا ببینند؟ آیا این میراثی است که می خواهید در این دنیا به جا بگذارید؟ اگر پاسخ «نه» است، آن را متوقف کنید.

زیرا این نوع دعواها هرگز برای هیچ یک از طرفین به خوبی ختم نمی شود. حتی اگر شریک زندگی شما با اکراه امتیازی را واگذار کند – چه چیزی به دست آورده اید؟ شریکی که به نوعی کمتر از شما احساس می کند؟ آیا این همان چیزی است که می خواهید، احساس برتری نسبت به شریک زندگی خود کنید؟ این مثل این است که دست راست شما به دست چپ شما سیلی بزند و احساس پیروزی کنید.

جادوی شراکت، وعده یک ازدواج خوب، نیازی به حفظ امتیاز نیست. این امنیت اعتماد است که با دانستن اینکه شما متحد یکدیگر هستید، حاصل می شود، و حتی اگر یکی از شما چیز بدی بگوید، مهم نیست، الف) زیرا شما آنقدر مهم نیستید، و ب) زیرا مطمئناً شریک زندگی قصد صدمه زدن به شما را نداشته است. آیا متوجه هستید که اگر بتوانید به طور خودکار بهترین ها را به جای بدترین ها در یکدیگر فرض کنید، چقدر می توانید در زمان و انرژی صرفه جویی کنید؟

برای گسترش این تمرکز از دریچه باریک رابطه اولیه خود به بیرون: من معتقدم که در زندگی هیچ برد و باختی وجود ندارد – اینکه همه ما به یکدیگر و به هر چیز دیگری متصل هستیم، حتی اگر به روشی کمتر قابل مشاهده باشد. رابطه اولیه ما بنابراین، نزدیک شدن به زندگی و جهان از طریق دریچه برد-برد می تواند به کاهش باخت-باختی که در اطراف خود در بسیاری از نقاط جهان امروز می بینیم کمک کند.