من در زندگی چندین بار توهم را تجربه کرده ام. وقتی بچه های من نوزاد بودند ، من حتی وقتی که نبودند ، گریه می کردم. شب دیگر در حالی که در رختخواب دراز کشیده بود ، دیدم یک عنکبوت عظیم از سقف به سمت صورتم می رود. لحظاتی بعد ، ناپدید شد و من به سرعت فهمیدم که در وهله اول هرگز وجود ندارد. اولین بار که عنکبوت ها را هلاکت کردم ، فریاد می زدم و از رختخواب می پرسم – با این که می دانید از شوهرم چه چیزی خارج است. بعد از چند بار دیگر ، یاد گرفتم که اگر چند ثانیه صبر کنم ، عنکبوت ترسناک ناپدید می شود – توهم من.

افراد غالباً در زمینه روانپزشکی به توهم (که می تواند بصری ، شنوایی ، بویایی و لمسی باشد) فکر می کنند. در واقع ، توهم مدتهاست که ویژگی مشخصی از اختلالات روانی بوده است. با این حال ، توهم یک تجربه مشترک در بسیاری از تشخیص ها و تجربه “طبیعی” انسانی است. آنها به بهترین وجه به عنوان یک پیوستار از خوش خیم (نادر ، نه ناراحت کننده ، مختل کننده) تا شدید (مکرر ، پریشانی و اختلال) تصور می شوند. بسیاری از افراد از توهم استقبال می کنند و این تجربه را دعوت می کنند (به عنوان مثال ، تجربیات مذهبی ، از طریق استفاده از مواد مخدر). فراتر از اسکیزوفرنی ، شرایط زیادی وجود دارد که با توهم همراه است ، مانند هذیان ، دمانس ، PTSD ، برداشت مواد ، انزوا اجتماعی ، تجربیات مذهبی و در مواقع استرس شدید.

به عنوان مثال ، تجربه توهم مربوط به خواب من بسیار رایج است.

• Hypnagogic – توهم های فال که در حدود زمانی که شما می خوابید رخ می دهد – تخمین زده می شود که در 3 از هر 4 نفر اتفاق بیفتد (Ohayon ، 2000).
• کمتر متداول ، اما هنوز هم بیش از 1 از 10 نفر تأثیر می گذارد ، توهمات هیپنوپیک است که در زمان بیدار شدن از خواب اتفاق می افتد و می تواند شبیه به ادامه یک رویا باشد.
• عنکبوتهای من ممکن است در دسته سوم به نام توهم بینایی شبانه (CNVH) قرار بگیرند ، که نادر هستند و اغلب شامل حشرات کوچک هستند و در صورت افزایش نور در اتاق ناپدید می شوند (واترز و همکاران ، 2024).

صداهای شنوایی نیز بسیار رایج است. یک مطالعه نشان داد که 57 ٪ از افراد بدون تشخیص بالینی توهم شنوایی را تجربه کرده اند (برای بررسی به Waters & Fernyhough ، 2017 مراجعه کنید). من به عنوان یک روانشناس بالینی ، به من آموزش داده شدم تا به دنبال انواع خاصی از توهمات به عنوان نشانگر اسکیزوفرنی باشم. به طور خاص ، به ما آموخته شد که صداهای منفی و توهین آمیز و به ویژه چندین نفر که در حال گفتگو هستند ، مخصوص اسکیزوفرنی بود. با این حال ، یک بررسی از 43 مقاله نشان داد که ، “هیچ ویژگی توهم و یا مشخصه منحصر به فرد تشخیص اسکیزوفرنی را نشان نداد ، به استثنای سن شروع در اواخر بزرگسالی“(Waters & Fernyhough ، 2017).

به طور خلاصه ، توهم یک تجربه مشترک انسانی است و همچنین در شرایط متعدد سلامت روانی وجود دارد. تحقیقات بالینی بررسی میزان و ویژگی های توهم به ما کمک کرده است تا ماهیت جهانی این تجربیات را درک کنیم. مانند بسیاری از علائم سلامت روان ، نحوه واکنش کسی به توهم تأثیر زیادی در تجربه آنها دارد. شبکه ملی صداهای شنوایی با هدف کاهش ننگ و کلیشه ها و تشویق افراد و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی برای پاسخ مثبت تر به این تجربیات. آنها همچنین منابعی برای مقابله با توهم دارند.