[ad_1] ما هر روز یک جریان ثابت از تصمیمات را حرکت می دهیم. از لحظه ای که از خواب بیدار می شویم ، تصمیم می گیریم: چه چیزی را بخوریم ، چه چیزی بپوشیم ، چگونه وقت خود را بگذرانیم و چه کسی را با آن بگذرانیم. برخی از این گزینه ها آگاهانه و عمد...
[ad_1]
ما هر روز یک جریان ثابت از تصمیمات را حرکت می دهیم. از لحظه ای که از خواب بیدار می شویم ، تصمیم می گیریم: چه چیزی را بخوریم ، چه چیزی بپوشیم ، چگونه وقت خود را بگذرانیم و چه کسی را با آن بگذرانیم. برخی از این گزینه ها آگاهانه و عمدی هستند ، در حالی که برخی دیگر آنقدر در کارهای روزمره ما ریخته شده اند که به سختی متوجه آنها می شویم. بلند شدن برای کار در صبح دوشنبه احساس خودکار می کند ، اما هنوز هم یک انتخاب است. از این گذشته ، ما می توانستیم با بیمار تماس بگیریم یا حتی کار خود را ترک کنیم.
در حالی که برخی از تصمیمات ، مانند جوراب که در ابتدا قرار می گیرند ، بی اهمیت هستند ، برخی دیگر تأثیر عمیقی بر بهزیستی ما دارند. نحوه واکنش ما به راننده ای که ما را در ترافیک قطع می کند ، یک انتخاب است. آیا با عصبانیت به شاخ تکیه می دهیم ، یا ایمنی خود را در اولویت قرار می دهیم و آن را رها می کنیم؟ این تصمیمات به ظاهر کوچک جمع می شود و تجربیات ما را شکل می دهد و در نهایت کیفیت زندگی ما. آنها تعیین می کنند که آیا ما با زندگی جریان می یابیم یا دائماً خودمان را می بینیم که علیه آن می جنگند.
دو مسیر بسیار متفاوت را در نظر بگیرید که هر دو با انتخاب روزانه آسفالت می شوند. از یک طرف ، شما فردی دارید که روز خود را با یک کار سالم و یک صبحانه مغذی شروع می کند. آنها درگیر کار می شوند که تحقق می یابند ، شبهای خود را با دوستان حمایتی می گذرانند و ذهن خود را با مستند و کتاب پرورش می دهند. آنها ممکن است روز خود را با مراقبه به پایان برسانند و احساس آرامش را پرورش دهند. زندگی آنها گواهی بر انتخاب هایی است که بهزیستی آنها را تغذیه می کند.
از طرف دیگر ، کسی را تصور کنید که اولین فکر در مورد بیدار شدن از خواب است که چگونه درد آنها را بی حس کند. انتخاب آنها برای روز با این خواسته دیکته می شود ، و به طور بالقوه آنها را در مسیری از خود تخریب و آسیب به دیگران سوق می دهد.
این مثالها ، در حالی که در انتهای مخالف طیف ، یک حقیقت قدرتمند را برجسته می کنند: انتخاب های روزانه ما دارای یک اثر تجمعی است و ما را به سمت زندگی نشاط یا زندگی ناامیدی سوق می دهد.
این ما را به یک سؤال مهم می رساند که باید از هر انتخابی که می کنیم از خود بپرسیم: آیا این تغذیه روح من است؟
اما واقعاً “تغذیه روح خود” به چه معنی است؟ این در مورد انتخاب آنچه واقعاً شما را غنی می کند ، به جای انتخاب رضایت فوری و لذت های زودگذر است. غرق شدن یک هفته سخت در الکل ممکن است به طور موقت درد را بی حس کند ، اما آیا این روح شما را تغذیه می کند؟ بعید است
اکنون ، این را تصور کنید: گذراندن یک صبح آرام در یک پارک ، محاصره شده توسط طبیعت ، شاید با یک کتاب خوب. صرف وقت بودن ، خیساندن در زیبایی های جهان ، اجازه می دهد ذهن شما آرام شود. این در حال تغذیه روح شماست.
این سوال بسیار مهم است زیرا هر تصمیمی که ما شکل می گیریم چه کسی هستیم و چگونه جهان را تجربه می کنیم. این دیکته می کند که آیا ما روز را با قدردانی یا با حس ترس و وحشت سلام می کنیم ، آرزو می کنیم که بتوانیم دوباره به خواب برگردیم. وضعیت روح ما امروز نتیجه مستقیمی از نحوه انتخاب دیروز آن را انتخاب کردیم.
به فکر تغذیه روح خود به همان روشی که در مورد تغذیه بدن خود فکر می کنید فکر کنید. اگر بدن خود را با غذاهای تازه و سالم مانند چای سبز ، میوه ، سالاد و وعده های غذایی سالم و خانگی که در خانه پخته می شوند ، تغذیه می کنید ، به احتمال زیاد احساس انرژی و سپاسگزاری می کنید. بدن شما از شما تشکر خواهد کرد
برعکس ، اگر خود را با بستنی برای صبحانه ، غذاهای سرخ شده چرب برای ناهار و یک شام چیپس و نوشیدنی های قوی سوخت کنید ، روز بعد بدن شما چه احساسی خواهد داشت؟ به احتمال زیاد ، آن را از درد و ناراحتی فریاد می زند و باعث می شود که بیشتر از همان درد و رنج خود را ایجاد کنید.
همین اصل در مورد آنچه ما ذهن و ارواح خود را تغذیه می کنیم صدق می کند. ما دائماً در مورد اطلاعات و تجربیاتی که خودمان را در معرض دید قرار می دهیم انتخاب می کنیم. در سیستم عامل هایی مانند YouTube ، می توانید محتوای فوق العاده نگران کننده ای پیدا کنید که قبل از مشاهده نیاز به هشدار دارد. با این حال ، برخی از افراد تصمیم می گیرند که این محتوا را مرتباً مصرف کنند. من به عنوان یک روانشناس بالینی ، اغلب اثرات مضر چنین گزینه هایی را می بینم. وقتی کشف می کنیم که چه چیزی باعث مبارزات آنها می شود ، اغلب می بینیم که آنها روح خود را به یک رژیم ثابت از سم تغذیه می کنند.
بسیاری از ما آگاهانه نمی پرسیم که آیا انتخاب های ما برای روح ما خوب یا بد است یا خیر. ما از آنچه در حال حاضر سرگرم کننده یا لذت بخش به نظر می رسد رانده می شویم. اما اگر مکث کنیم و از او سؤال کنیم ، “آیا این فعالیت باعث می شود در دراز مدت احساس بهتری ، شادتر و محتوای بیشتری داشته باشم؟”
ساده به نظر می رسد ، اینطور نیست؟ فقط انتخاب کنید که روح شما را تغذیه می کند. پس چرا اینقدر دشوار است؟
تصور کنید که یک سیب در کنار فروپاشی ترین کیک شکلاتی غنی که قابل تصور است نشسته است. بیشتر مردم کدام یک را انتخاب می کنند؟ کیک ، البته. در زندگی ، چیزهایی که برای روح ما واقعاً خوب هستند ، اغلب از گزینه های هیجان انگیز و اغلب مخرب به نظر می رسند. هیجان زودگذر از مهمانی ، نوشیدن و مواد مخدر می تواند به خصوص برای جوانان جذاب باشد. اما عواقب طولانی مدت اغلب ویران کننده است. افراط در مواردی که هیجان انگیز اما روحانی نیست تقریباً همیشه با قیمت همراه است.
من یک اعتقاد عمیق به توانایی ما در انتخاب های هوشمندانه که منجر به زندگی خوب می شود ، دارم. اما برای انجام این کار ، ما باید به طور مداوم از خودمان یک سؤال ساده در طول روز بپرسیم: آیا کاری است که من الان انجام می دهم و روحم را تغذیه می کنم؟
اگر جواب خیر ، ما این قدرت را داریم که مسیر دیگری را انتخاب کنیم. اگر جواب مثبت است ، ما می دانیم که در مسیر صحیح قرار داریم.
من این درس را سالها پیش در یک سفر اتوبوس آموختم. این گفتگو به شایعات ناشایست تبدیل شد و من یک مقاومت داخلی قوی در برابر شرکت داشتم. من تصمیم گرفتم به جای آن از پنجره نگاه کنم. وقتی به نظر من فشار آوردم ، من به سادگی اظهار داشتم که گوش نکرده ام. این یک لحظه مهم شفافیت برای من بود. فهمیدم که هر انتخاب ، هر چقدر هم که کوچک باشد ، به شخصی که می شوم کمک می کند.
با انتخاب مداوم برای تغذیه روح خود ، زندگی صلح ، شادی و تحقق را پرورش می دهیم. ما هر روز صبح مشتاق روز پیش رو از خواب بیدار می شویم و هر شب با احساس قدردانی به رختخواب می رویم. زندگی می تواند و باید یک ماجراجویی زیبا و شگفت انگیز باشد. و کلید باز کردن قفل آن ماجراجویی در این سؤال عمیق است.
[ad_2]
