اگر بزرگسالانی را مطالعه کنید که در طول سالیان متمادی ازدواج می کنند، از قبل از ازدواج شروع می کنند و بعد از آن ادامه می دهند، آیا متوجه می شوید که بعد از ازدواج، آنها کمتر جنسیت گرا می شوند؟ نیکولا سی، محقق دانشگاه اوکلند و دو تن از همکارانش این مطالعه را انجام دادند. به مدت 14 سال (2009-2023)، آنها 1615 بزرگسال را از یک مطالعه ملی نیوزلندی که ازدواج کردند (و همجنس گرا یا لزبین نبودند) دنبال کردند.

آنها یافته های خود را در این ماه (اوت 2024) در مجله گزارش کردند نقش های جنسی در “آیا ازدواج با کاهش یا افزایش جنسیت همراه است؟” آنها پیش‌بینی نکردند که آیا افراد پس از ازدواج کم و بیش جنسیت‌گرا خواهند شد، اما اعتراف کردند که امیدوارند مردانی که ازدواج می‌کنند نسبت به زمانی که مجرد بودند، تبعیض جنسی خصمانه‌تری از خود بروز دهند.

با این حال، این چیزی نیست که اتفاق افتاده است. در سال اول پس از ازدواج، مردان بیشتر جنسیت گرا شدند، همانطور که پاسخ آنها به معیاری از تبعیض جنسی خصمانه نشان می دهد. نقطه قوت این مطالعه این بود که جنسیت گرایی زنان به اندازه مردان اندازه گیری شد. در سال بعد از اولین ازدواج، زنان نیز تبعیض جنسی خصمانه‌تری از خود نشان دادند.

تبعیض جنسی خصمانه و خیرخواهانه

نویسندگان جنسیت‌گرایی خصمانه را شامل «نگرش‌های متضاد نسبت به زنانی می‌دانند که قدرت اجتماعی مردان را به چالش می‌کشند و می‌ترسند زنان با بهره‌برداری از وابستگی مردان در روابط صمیمی، قدرت را به دست آورند». تبعیض جنسی خصمانه با توافق با عباراتی مانند:

• هنگامی که یک زن از مردی می خواهد که به او متعهد شود، معمولا سعی می کند او را به یک افسار محکم ببندد.
• “بیشتر زنان قدر همه کارهایی که مردان برای آنها انجام می دهند را نمی دانند.”
• “زنان به راحتی توهین می شوند.”

نوع دیگری از تبعیض جنسی، جنسیت‌گرایی خیرخواهانه، «شامل نگرش‌های حمایت‌کننده است که طبیعت گرم و لطیف زنان، زنان را رهبرانی نامناسب می‌سازد، اما مراقبان غیرقابل جایگزینی است که باید مورد گرامیداشت و محافظت قرار گیرند». تبعیض جنسی خیرخواهانه با توافق با عباراتی مانند:

• “بسیاری از زنان دارای صفتی از پاکی هستند که مردان کمی از آن برخوردارند.”
• “یک زن خوب باید توسط مردش بر روی یک پایه قرار گیرد.”
• “زنان باید توسط مردان گرامی و محافظت شوند.”

خط سیر تبعیض جنسی زمانی که شرکت کنندگان مجرد بودند

در سال های منتهی به ازدواج، زمانی که شرکت کنندگان مجرد (مجرد) بودند، هر روز کمتر جنسیت گرا می شدند. با گذشت زمان، هم مردان و هم زنان، تبعیض جنسی خصمانه کمتری ابراز می‌کردند، و زنان نیز جنسیت‌گرایی خیرخواهانه کمتری را ابراز می‌کردند، اگرچه همه این کاهش‌ها اندک بود. تبعیض جنسی خیرخواهانه مردان ثابت ماند.

سال اول ازدواج زمانی است که جنسیت گرایی افزایش می یابد

پس از سال‌ها کم‌تر شدن جنسیت‌گرایی در دوران مجردی، شرکت‌کنندگان در سال اول پس از ازدواج، جنسیت‌تر شدند. هم مردان و هم زنان جنسیت گرایی خصمانه تری را ابراز می کردند و زنان نیز تبعیض جنسی خیرخواهانه تری را ابراز می کردند. سطح جنسیت گرایی خیرخواهانه مردان در آن سال اول ازدواج تغییری نکرد.

پس از سال اول ازدواج، هر دو نوع تبعیض جنسی به آرامی شروع به کاهش کردند. از نمودارها، به نظر می رسد که سطوح جنسیت گرایی هرگز کمتر از زمانی که شرکت کنندگان مجرد بودند کمتر نشده است، با یک استثنای احتمالی: در حدود پنج سال پس از ازدواج، سطح جنسیت گرایی خیرخواهانه مردان ممکن است کمتر از آن چیزی بوده باشد که قبلاً بود. قبل از ازدواج

چرا هم مردان و هم زنان در اولین ازدواج، تبعیض جنسی خصمانه‌تری از خود نشان دادند؟

نویسندگان هیچ توضیحی را برای یافته های خود آزمایش نکردند، بنابراین بهترین حدس های خود را ارائه کردند. به یاد داشته باشید که اعتقاد بر این است که تبعیض جنسی خصمانه ریشه در “ترس این دارد که زنان با سوء استفاده از وابستگی مردان در روابط صمیمانه به قدرت برسند.” با ازدواج، مردان ممکن است احساس تعهد بیشتری نسبت به همسرشان داشته باشند، نسبت به او تعهد بیشتری داشته باشند و آزادی کمتری برای ترک رابطه داشته باشند. این می تواند احساس وابستگی و ترس آنها از از دست دادن قدرت به همسرشان را تقویت کند که تبعیض جنسی خصمانه آنها را تشدید می کند.

اما چرا زنان پس از اولین ازدواج، جنسیت گرایی خصمانه تری را ابراز می کنند؟ نویسندگان پیشنهاد کردند که جنسیت گرایی خصمانه زنان ممکن است زنان دیگری را هدف قرار داده باشد که آنها را تهدید بالقوه می دانستند. آنها نگران این هستند که زنان دیگر قصد دزدیدن شوهرشان را داشته باشند، بنابراین به شیوه ای خصمانه نسبت به آنها جنسیت گرا می شوند.

چرا جنسیت خیرخواهانه تغییر کرد؟

جنسیت خیرخواهانه مردان در طول دوران مجردی آنها تغییری نکرد و در طول سال اول پس از ازدواج آنها ثابت ماند. سپس به طور پیوسته کاهش یافت. در یک فیلمنامه جنسی خیرخواهانه، مردان قهرمانانی می شوند که از همسر خوب و پاک خود محافظت و گرامی می دارند. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که پس از سال اول ازدواج، واقعیت‌های روابط عاشقانه آغاز می‌شود. شاید استرس در حال افزایش است، و رابطه جنسی و رضایت در حال کاهش است. همسران از پایه خود به زمین زده می شوند.

فکر می کنم یکی از یافته های جالب توجه این است که جنسیت گرایی خیرخواهانه در میان زنان در اولین ازدواج افزایش یافته است. آنها بیشتر موافق بودند که زنان باید توسط شوهرشان بر روی یک پایه قرار گیرند و گرامی و محافظت شوند. نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که در ابتدا، زنان ممکن است معامله‌ای را که جنسیت‌گرایی خیرخواهانه به همراه دارد، دوست داشته باشند: اهداف و شغل‌های خودشان در جایگاه دوم قرار می‌گیرد، اما در ازای آن، امنیت روابط عاشقانه را به دست می‌آورند. اما پس از آن، از آنجایی که آنها این مبادله را انجام داده‌اند، به‌ویژه برای به دست آوردن آن «احترام و امنیت» سرمایه‌گذاری می‌کنند، و به‌ویژه «زمانی که شرکا (ناگزیر) در ارائه آن به طور مستمر شکست می‌خورند، ناامید می‌شوند.

من نمی دانم که آیا دلیل دیگری برای استقبال زنان از جنسیت گرایی خیرخواهانه در اولین ازدواج است؟ ازدواج اغلب به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای زندگی به ویژه برای زنان تلقی می شود. آنها هنگام ازدواج مورد تایید، احترام و تجلیل قرار می گیرند. شاید در ابتدا بسیاری از همسران تازه ازدواج کرده باشند مانند که آنها از منظره روی پایه های خود لذت می برند. آنها می خواهند مورد توجه قرار گیرند. تنها بعداً، زمانی که اوج اولیه عروسی و ماه عسل و همه هدایا از بین می‌رود، متوجه می‌شوند که با اولویت دادن به رویاها و جاه‌طلبی‌های شوهرشان چه چیزی را رها کرده‌اند.

مجرد ماندن و کمتر جنسیت گرایی

زمانی که شرکت‌کنندگان مجرد بودند، در سال‌های قبل از ازدواج، هم مردان و هم زنان به شیوه‌ای خصمانه و زنان نیز به شیوه‌ای خیرخواهانه کمتر جنسیت‌گرا می‌شدند. اگرچه هنوز هیچ تحقیقی در مورد نگرش افرادی که قلباً مجرد هستند وجود ندارد، پیش بینی من این است که هم مردان و هم زنان بعید است که جنسیت گرا باشند. مجردها عاشق مجرد بودن هستند و زندگی خود را حول یک شریک عاشقانه سازماندهی نمی کنند. آنها عمدتاً از پویایی قدرت روابط عاشقانه دگرجنس گرا رها هستند. مردان مجرد از نظر قدرت زنان تهدید نمی شوند و زنان مجرد نگران این نیستند که زنان دیگر شوهری را که ندارند بدزدند. آنها زندگی مجردی خود را به طور کامل و با نشاط می گذرانند، بدون اینکه اهداف و علایق خود را قربانی شوهر کنند.