ما در دوره ای از اطلاعات فراوان ، مداوم و اغلب نادرست زندگی می کنیم. موتورهای جستجو پاسخ های فوری ارائه می دهند. رسانه های اجتماعی نظرات جسورانه ای را ارائه می دهند. پادکست ها و فیلم های YouTube تضمین را بدون صلاحیت ارائه می دهند. از نظر تئوری ، این قدرتمند است. در واقعیت ، این یک میدان مین است.

خطر در دانستن نیست – در آن است تفکربشر

تله تشخیص خود

یک سناریوی آشنا: کسی علائم خود را گوگل می کند. پس از 10 دقیقه صرف Reddit و WebMD ، آنها متقاعد می شوند که یک اختلال خود ایمنی نادر ، حساسیت غذایی و شاید یک تومور مغزی ، فقط برای ایمن بودن دارند. آنها خود تشخیص می دهند. آنها وحشت می کنند. یا بدتر ، آنها خود رفتار می کنند.

آنچه مردم اغلب متوجه نمی شوند این است که علائم پزشکی می تواند با هم همپوشانی داشته باشد. سردرد ، خستگی و نفخ می تواند صد موضوع مختلف را نشان دهد. بیشتر این موارد نیاز به زمینه ، آزمایش و قضاوت حرفه ای دارند. با این حال ، به جای برنامه ریزی قرار ملاقات ، افراد به سوراخ های خرگوش آنلاین شیرجه می زنند و در انجمن های پر از افراد به همان اندازه گیج می شوند. این دانش نیست – سر و صدای آن است.

و این فقط هیپوکندری نیست. بعضی اوقات ، منجر به تأخیر در مراقبت ، اضطراب غیر ضروری یا مصرف مکمل هایی می شود که آسیب بیشتری به خوبی دارند. مطالعات نشان می دهد که تشخیص خود از طریق منابع آنلاین اغلب منجر به برآورد بیش از حد شدت علائم و افزایش اضطراب سلامتی می شود (وایت و هورویتز ، 2009).

اعتماد به نفس سیاسی ، ساخته شده بر روی ماسه

در سیاست ، اطلاعات غلط سریعتر از واقعیت ها گسترش می یابد. بسترهای نرم افزاری به جای دقت ، تعامل را پاداش می دهند. ادعاهای جسورانه ، نظریه های توطئه و روایت های قطبی ، کلیک ها را ایجاد می کنند ، در حالی که تجزیه و تحلیل ظریف نادیده گرفته می شود (Vosoughi ، Roy و Aral ، 2018).

مردم فقط اطلاعات نادرست دریافت نمی کنند. آنها به اعتقادات دروغین خود اطمینان دارند. اعتماد به نفس مسری است. این اعتراضات ، حمایت از سیاست و رأی مبتنی بر داستان را ایجاد می کند.

تحقیقات نشان می دهد که افراد با دانش سیاسی محدود اغلب اعتماد به نفس بیشتری در دیدگاه های خود نشان می دهند ، تعصب شناختی که از آن به عنوان اثر داوری کروگر یاد می شود (کروگر و داینینگ ، 1999). این پدیده گفتمان منطقی را پیچیده می کند. افراد نسبت به تصحیح کمتر پذیرفته می شوند و مباحث را برای ورود به قبیله گرایی پیش می برد.

اطلاعات اشتباه فقط سر و صدا در اینجا نیست. این مهمات است.

اطلاعات نادرست پزشکی: بیش از یک مشکل همه گیر

در طول همه گیر Covid-19 ، اطلاعات نادرست فقط آزار دهنده بلکه کشنده بود. مردم واکسن ها را رد کردند ، درمان های جعلی را ارتقا بخشند و از علم سؤال کردند. ویروس جهش یافته و اعتماد از بین رفت. با این حال ، این مسئله محدود به همه گیر نیست. ادعاهای دروغین در مورد درمان سرطان ، تغذیه ، باروری و سلامت روان روزانه گسترش می یابد.

شخصی می خواند که داروهای ضد افسردگی کلاهبرداری هستند. شخص دیگری معتقد است که زردچوبه می تواند دیابت را درمان کند. این اعتقادات بر تصمیمات واقعی تأثیر می گذارد – آنچه مردم مردم می پذیرند ، چه خطری از آنها را نادیده می گیرند و به چه کسی اعتماد دارند.

متخصصان پزشکی به طور فزاینده ای با بار دوگانه درمان و تصحیح روبرو می شوند. یک مطالعه 2021 نشان داد که اطلاعات نادرست پزشکی آنلاین ، به ویژه از منابع به ظاهر معتبر ، می تواند به طور قابل توجهی پیروی از مراقبت های مبتنی بر شواهد را تضعیف کند (Loomba و همکاران ، 2021).

پزشکان اکنون نه تنها تشخیص می دهند بلکه از بین می روند. این نشان دهنده یک تغییر عظیم است. این فقط مربوط به بهبودی بدن نیست – این مربوط به نجات ذهن از اطلاعات نادرست است.

توهم اعتماد به نفس

یکی از مشکلات اصلی این است درک شده دانش دسترسی به اطلاعات بی پایان باعث می شود افراد نسبت به آنچه که هستند احساس هوشمندی کنند. آنها عناوین را می خوانند و معتقدند که با این مطالعه درگیر شده اند. آنها به پادکست گوش می دهند و آن را تحقیق می دانند.

در حقیقت ، بیشتر افراد چندین درجه از تخصص خود حذف شده اند. با این حال ، اینترنت خط بین “من در مورد آن خوانده ام” و “من آن را درک می کنم” را محو می کند.

این توهم درک می تواند منجر به عدم اعتماد به نفس در تصمیمات گمراه شده شود. Rozenblit و Keil (2002) این را “توهم عمق توضیحی” توصیف می کنند – ما معتقدیم که ما سیستم های پیچیده ای را بیش از آنچه در واقع انجام می دهیم درک می کنیم.

این توهم منجر به آسیب در دنیای واقعی می شود-حرکات ، تصمیمات بد و اعتماد شکسته.

تفکر خود را راهنمایی کنید: سه قانون برای روشن ماندن

1. به اولین پاسخ خود شک کنید.

اگر از یک تیتر ، یک توییت یا جستجوی سریع Google سرچشمه گرفته است ، آن را حدس بزنید – نتیجه گیری نیست.

2. بپرسید ، “چگونه این را می دانم؟”

دانش خود را ارزیابی کنید. آیا کل مطالعه را خوانده اید یا فقط بخش نظرات؟ آیا منبع شما قابل اعتماد است؟

3. قابل تعلیم باشید.

وقتی مطمئن نیستید تصدیق کنید. به متخصصان اجازه دهید متخصص باشند. کنجکاوی یک ضعف نیست – این وسیله ای برای بقا است.

آیا جهل سعادت است؟

گاهی اوقات ، وقتی متوجه عدم اطمینان خود می شوید ، باز ، کنجکاو و مراقب باشید. شما سؤال می کنید و فروتنی را حفظ می کنید.

وقتی اعتقاد دارید که چیزی را می دانید اما در واقع این کار را نمی کنید ، شما از یادگیری متوقف می شوید ، سرسخت تر می شوید و دیگران را گمراه می کنید. این صرفاً جهل نیست ؛ این یک خطر در اعتماد به نفس است.

شاید این عاقلانه تر باشد که حداقل در حال حاضر عدم اطمینان ما را تصدیق کنیم. قبل از اینکه به اشتراک بگذاریم مکث کنیم. قبل از اینکه فرض کنیم زیرا گاهی اوقات ، یک فضای خالی از یک پاسخ نادرست ایمن تر است.