برای دخترم 15^هفتم تولد، من او را با کنسرت هری استایلز پذیرفتم. من آنجا بودم، پدری که در یک استادیوم ورزشی توسط 15000 دختر نوجوان گیج‌آلود و شیک پوشیده شده بود.

ممکن است به دیدن یک پروفسور حیله‌گر در دریایی از بوآها و پولک‌ها پوزخند بزنید. اما این تجربه در من، عصب شناس و ناظر ماهیت انسانی، رخنه کرد و مرا به فکر شادی انداخت. شادی عمیق، بدون مانع و بی دغدغه – شادی که ما بزرگسالان دیگر به ندرت تجربه می کنیم.

در جستجوی خوشبختی شدید

چند سال پیش در کنفرانسی در ریودوژانیرو بودم و میزبان ما را به دیدن بازی فوتبال بین تیم های فلامنگو و واسکو دو گاما در استادیوم معروف ماراکانا بردند. فضا حتی برای این هوادار فوتبال آمریکایی هم برقی و کمی ترسناک بود.

در راه خروج، یک هوادار بدون پیراهن و مست را دیدیم که در حال رقصیدن و آواز خواندن بود، چهره او تصویری از خوشحالی محض بود. سون، همکارم از کانادا، رو به من کرد و گفت: “موشه، چه چیزی لازم است تا اینقدر خوشحال باشی؟”

در آن لحظه مطمئن نبودم.

منبع: Gatot Adri / Shutterstock

دانشمندان همه چیز از جمله شادی را می سنجند. در اوایل سال جاری، یک نظرسنجی شادی در سراسر جهان نشان داد که آمریکایی ها نسبت به سایر کشورها کمتر شاد هستند و افراد زیر 30 سال نسبت به افراد بالای 60 سال کمتر شاد هستند.

ما دنبال این هستیم که چگونه شادتر شویم. کتاب‌های «چگونه» در مورد شادی به فهرست پرفروش‌ترین‌ها صعود کنند. دوره آنلاین “مدیریت شادی” هاروارد یکی از محبوب ترین دوره های آن است و طبق وب سایت کورسرا، بیش از 4 میلیون نفر در دوره آنلاین رایگان “علم بهزیستی” دانشگاه ییل ثبت نام کرده اند.

به همان اندازه که شادی برای وجود ما مهم است، این مفهوم هیچ تعریف علمی روشنی ندارد. من به عنوان یک انسان، نه یک عصب شناس، شادی را به عنوان مجموع تعداد و طول لحظات در خلق و خوی خوب تعریف می کنم – هر چه بیشتر، به معنای واقعی کلمه، شادتر.

اما دو اخطار وجود دارد:

• داشتن احساس خوب ساده نیست: تاثیر شکلات بیشتر و پنجه های بالا در محل کار محدود و کوتاه مدت است. درست همانطور که معتادان به مواد مخدر تحمل می کنند و به دوزهای فزاینده نیاز دارند، ما برای احضار شادی به چیزهای بیشتری نیاز داریم: تنوع بیشتر، تعادل بین تجربیات قدیمی و جدید، فرکانس ها و دامنه های جدید برای آتش زدن مولکول های مغز (انتقال دهنده های عصبی) لذت و پاداش.

• به حداکثر رساندن تعداد دفعات و مدت زمانی که فرد در خلق و خوی خوب است، شامل تشخیص این است که این حالت در طعم‌های مختلف وجود دارد. هر حال و هوای خوبی مستلزم شدت کنسرت یک بت یا صدای یک استادیوم ورزشی نیست. تماشای آرام غروب خورشید یا دراز کشیدن روی چمن زیر درخت می تواند خلق و خوی شادی ایجاد کند، فقط با رنگ های خاموش تر.

بنابراین، شادی به معنای مجموعه ای از لحظات خلسه نیست. در عوض، ترکیبی از لحظات حالات مثبت متفاوت است. حتی مشخص نیست که دائماً در حال خوب بودن برای ما خوب است. تعادل مهم است. در واقع نشان داده شده است که خلق و خوی خوب می تواند به عملکرد ما در برخی کارها و رفتارها لطمه بزند.

قالب بندی مجدد و غوطه وری: دو راه برای ایجاد شادی

نکته مهم در مورد شادی این است که در ذهن ماست. عوامل بیرونی – اتفاقاتی که برای ما و اطراف ما می افتد – می توانند بر شادی ما تأثیر بگذارند. اما در نهایت، نحوه واکنش ما به رویدادها یا تجربیات است که بیشترین اهمیت را دارد.

من برای شما یک مثال می زنم. من دویدن را دوست دارم. من در آن عالی نیستم، اما از آن لذت می برم و به خوبی از مزایای آن برای سلامت جسمی و روانی، خلق و خو و ظرفیت مغز بزرگسالم برای رشد نورون های جدید آگاه هستم.

اخیراً، من شروع کردم به تلاش برای بازگشت به فرم بعد از یک استراحت طولانی با دویدن یک کورس 10K در ساحلی در امتداد دریای مدیترانه. خیلی زود، نفسم بند آمد و در نیمه راه، تسلیم ناراحتی شدم و به راه رفتن روی آوردم.

ناامید، با احساسات سنگین و منفی شروع به راه رفتن به خانه کردم. من مطمئناً قبلاً تجربیاتی از جاه طلبی بیش از توانایی داشته ام. اما این بار، من یک تجلیل داشتم. از پایین سرازیر شدن در ساحل به بالا نگاه کردم و متوجه شدم که تنها کسی هستم که چهره ای غمگین دارم. در اطراف من، مردم از آفتاب گرم، بوی دریا و هدیه اوقات فراغت در مکانی بسیار زیبا لذت می بردند.

این را یاد گرفتم: با قالب بندی مجدد تجربیاتم، می توانم شادتر باشم. من خوش شانس بودم! من در وسط یک روز هفته در یک ساحل بودم – نه پشت یک کامپیوتر در دفتر، در یک جلسه نشسته بودم، یا در حال نوشتن نبودم. هیچ چیز نباید در آن لحظه حالم را بد می کرد. داشتم به خودم تحمیل میکردم

تغییر نگاه من به وضعیت به طور اساسی وضعیت من را برای بهتر شدن تغییر داد.

منبع: Jacob Lund / Shutterstock

دوم، زمانی را در زندگی خود برای تجربیات همه جانبه اختصاص دهید. غوطه ور شدن مستلزم تغییر اساسی دیدگاه است: نه فکر کردن، سرگردانی یا مشاهده کردن. فقط حس کردن در مورد آن فکر کنید. آخرین باری که آنقدر درگیر فعالیتی بودید که در آن گم شدید کی بود؟ آیا پیاده روی در یک مسیر کوهستانی چالش برانگیز بود؟ یک ترن هوایی هیجان انگیز؟ یک بوسه خاص؟

ای کاش می توانستم شرایطی را توصیف کنم که غوطه ور شدن خود به خود را فرا می خواند، اما مطالعات روانشناختی و عصب شناسی تازه شروع شده است. با این حال، می توانم با قاطعیت بگویم که ما این قدرت را داریم که خودمان را «بر اساس تقاضا» غوطه ور کنیم. کنار گذاشتن کار و تلفنم و نشستن روی زمین و بازی کردن با بچه هایم در جوانی تجربه ای غوطه ور بود. دو زن جوان در کنسرت هری استایلز مشاهده کردم که برگشتند و به یکدیگر نگاه کردند، چهره‌هایشان درخشان بود و تجربه‌ای غوطه‌ور داشتند.

من نمی‌توانم در توصیه‌هایم قوی‌تر باشم تا زمانی را در زندگی‌تان برای تجربه‌های همهجانبه اختصاص دهید.

مهم نیست که چقدر طولانی و سخت مغز انسان را مطالعه کرده‌ام، این ایده که افکار صرف می‌توانند عمیقاً بر احساسات، حتی احساسات فیزیکی تأثیر بگذارند، هرگز شگفت‌زده من را متوقف نکرده است. فعالیت ذهنی وضعیت ما را تعیین می کند. بهشت و جهنم فقط زاییده ذهن ماست.

این وبلاگ اقتباس شده از ذهن سرگردان: چگونه حرکت ذهنی مداوم شما می تواند خلق و خوی شما را بهبود بخشد و خلاقیت شما را تقویت کند توسط موشه بار، Ph.D.