[ad_1] من گاهی اوقات کارگاه های آموزشی مداوم را برای روانشناسان و سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی رهبری می کنم که در حالی که متخصصان در زمینه های دیگر ، در درک و همکاری با افراد عصبی تخصص ندارند. من سعی می کنم به آنها کمک کنم تا از ...
[ad_1]
من گاهی اوقات کارگاه های آموزشی مداوم را برای روانشناسان و سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی رهبری می کنم که در حالی که متخصصان در زمینه های دیگر ، در درک و همکاری با افراد عصبی تخصص ندارند. من سعی می کنم به آنها کمک کنم تا از عصبیت در آغوش بگیرند و نسخه ای از رویکرد “تأیید عصبی” هارتمن و همکاران (2023) را اتخاذ کنند. من تا حدودی سعی می کنم هنگام کار با افراد عصبی ، به آنها کمک کنم و ابراز ترس کنند.
مغز ما سیستم های فوق العاده پیچیده ای است – بسیاری از قسمت ها ، بسیاری از اتصال ، بسیاری از حلقه های بازخورد – که با گذشت زمان توسعه و تغییر می کنند. مانند همه سیستم های پیچیده ، مغز ما به شرایط اولیه و آشفتگی های کوچک حساس است. تفاوت اندک در یک مقطع زمانی می تواند منجر به اختلافات زیادی در یک نقطه بعدی یا بزرگ شود.
این “مغز اصول اولیه سیستم های پیچیده” است به این معنی که هر شخص بی نظیر است. مغز هیچ کس دقیقاً شبیه مغز شخص دیگری نیست. جامعه اوتیسم دو گفته است – “متفاوت ، نه کمتر” و “هنگامی که یک نفر را با اوتیسم می شناسید ، یک نفر را با اوتیسم می شناسید” – که به ویژه در مورد افراد اوتیسم اعمال می شود ، به طور کلی به افراد عصبی تر و حتی برای افراد عصبی مانند خوب هنگامی که یک نفر را می شناسید ، یک نفر را می شناسید.
چگونه این سیستم فوق العاده پیچیده – مغز ما – ممکن است؟ چگونه می توان بسیاری از قطعات بهم پیوسته و حلقه های بازخورد را که همیشه با محیط های جسمی و اجتماعی در تعامل و تحت تأثیر قرار گرفته اند ، همیشه کار کنند؟ من بعضی اوقات می گویم این یک معجزه است. مغز انسان به نوعی ممکن است. آنها ، بیشتر و بیشتر اوقات ، کار می کنند. بله ، ما توضیحاتی داریم (میلیون ها سال تکامل ، DNA و mRNA ، عصب شناسی) وت آنها شگفت انگیز هستند
این می تواند برای افراد عصبی مفید باشد که خود را به عنوان عالی تجربه کنند. این می تواند برای روانشناسان و سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی مفید باشد که هنگام کار با افراد عصبی ، تجربه و ابراز ترس کنند.
متخصصان و افراد عصبی ممکن است به خاطر داشته باشند که وقتی فرد چالش های افراد عصبی را در نظر می گیرد ، هنگام حرکت در دنیای تنظیم شده توسط افراد عصبی ، می تواند به ویژه آشکار شود.
همه ما دوست داریم داستانهایی ایجاد کنیم که چرا مردم آنچه را که انجام می دهند انجام می دهند و به چه کسی می آیند. همه ما تمایل داریم افراد را مقصر بدانیم (یا اعتبار) به جای زیست شناسی و محیط زیست (خطای انتساب اساسی). همه ما تمایل داریم روی آنچه در مقابل ما قرار دارد تمرکز کنیم و برای ما (یک شخص) آشکار و آشکار کنیم و آنچه را که نمی توانیم ببینیم (تاریخ و زیست شناسی آنها) به حداقل برسانیم یا نادیده بگیریم. با توجه به اینکه سیستمهای بسیار پیچیده ، مانند مغز ما ، نسبت به شرایط اولیه حساس هستند و می توانند تحت تأثیر تأثیرات بیولوژیکی کوچک و موقتی قرار بگیرند ، می توانند به ما در مقابله با این تمایلات برای سرزنش و بیش از حد کمک کنند.
این مهم است که روانشناسان و سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی هنگام فکر کردن در مورد علت (توضیحات علی) برای ارائه ها و رفتارهای عصبی فروتن باشند. برای ما مهم است که هنگام طراحی و اجرای مداخلات برای افراد عصبی فروتن باشیم. مهم است که آنها را به عنوان افراد منحصر به فرد با تاریخ های منحصر به فرد که در محیط های منحصر به فرد زندگی می کنند – و با پروفایل های منحصر به فرد از نقاط قوت و سازگاری رفتار کنیم.
هنگام کمک به افراد عصبی ، به عنوان درمانگر یا در غیر این صورت ، احترام به ارزشهای آنها و تلاش در جهت اهدافشان مهم است. مهم است که سعی نکنید افراد عصبی را “درمان” کنید و یا آنها را عصبی کنید ، بلکه در عوض برای بهبود کیفیت زندگی تلاش کنید – همانطور که توسط فرد عصبی تعریف شده است.
عصبی بودن ضروری است
هر کس مشخصات کم و بیش منحصر به فرد از نقاط قوت و ضعف خود را دارد. از نظر هوشهای متعدد فکر کنید.
هنگامی که افراد در گروه ها کار می کنند یا تیم ها را تشکیل می دهند ، از نقاط قوت هر فرد قدردانی و ادغام می کنند ، این گروه ها یا تیم ها می توانند مؤثرتر و تولیدی باشند تا افرادی که به تنهایی کار می کنند.
به یاد داشته باشید ، تکامل نیاز به تنوع دارد (فشارهای انتخابی که بر اساس تغییر عمل می کنند). ما انسانها در اینجا نخواهیم بود – و مطمئناً در سرتاسر جهان گسترش نمی یابیم ، در طیف گسترده ای از محیط ها (جنگل ها ، بیابان ها ، کوه ها ، ساحل ها و غیره) زنده مانده و رونق می گیریم – بدون نسل بعد از نسل از افراد عصبی.
آیا افراد عصبی ، مانند افراد مبتلا به اوتیسم ، “معلول” هستند؟ یا آیا آنها فقط به حدی که بین مشخصات نقاط قوت و ضعف و خواسته های محیط های جسمی و اجتماعی آنها وجود دارد ، “معلول” هستند؟
بین این مدل های “فردی” در مقابل “محیط زیست” ناتوانی تنش وجود دارد. آیا باید روی تغییر شخص یا تغییر محیط تمرکز کنیم؟
بسیاری از افراد ، اگر نه بیشتر ، افراد عصبی ، محیط (مشاغل ، فعالیت ها و غیره) را پیدا می کنند که “متناسب” هستند ، حداقل تا حدی ، آنها چه کسانی هستند و چه کاری می توانند انجام دهند ، و برای نقاط ضعف خود راه حل پیدا می کنند. در مورد اسکان برای افراد عصبی چیست؟ آیا اسکان برای افراد عصبی به سادگی در مورد “مناسب بودن در محیط” و یافتن راه حل ها نیست؟ نمونه های بسیاری از افراد عصبی وجود دارد که در محیط های “مناسب” رونق می گیرند.
به یاد داشته باشید که افراد عصبی بی نظیر هستند وت عالی هنگامی که شما یک فرد عصبی را می شناسید ، یک فرد عصبی را می شناسید ، و آنها متفاوت هستند ، نه کمتر. توصیه می شود که متخصصان هنگام کار با افراد عصبی فروتن و احترام باشند. توصیه می شود که متخصصان مزایای عصبی بودن را بشناسند و به یاد داشته باشند که مناسب بودن محیط را در نظر بگیرند.
[ad_2]
