منبع: دیمیتری دمیدویچ/ Shutterstock

انتظار می تواند مانند یک کشش بی پایان باشد، وسعت زمانی که نه تنها صبر ما، بلکه قدرت ما را آزمایش می کند. وقتی پاسخ‌ها نمی‌آیند، آسان است که احساس کنیم در یک خلأ معلق مانده‌ایم. با این حال، انعطاف‌پذیری نیروی آرامی است که ما را به جلو می‌برد، حتی وقتی مسیر نامشخص است، حتی وقتی هنوز نمی‌دانیم چه چیزی در پیش است.

به لحظه ای از این سفر فکر کنید که متوجه شدید در حال حرکت رو به جلو هستید، حتی بدون اینکه بدانید دقیقاً به کجا می انجامد. شاید روز بعد از یک رویداد دشوار بود که به جای عقب نشینی، تصمیم گرفتید گام بعدی را بردارید، یک قرار دیگر بگذارید یا کمی بیشتر به حمایت برسید. یا شاید صرفاً هر روز بیدار شدن بود، خود را برای امکان دور دیگری از آزمایش یا درمان آماده می‌کردید، زیرا می‌دانستید که همه اینها بخشی از یک تصویر بزرگتر است. این لحظه های تاب آوری است.

شما بارها بر نیروی درونی خود تکیه کرده اید. حتی اگر احساس می‌شود که مورد توجه قرار نمی‌گیرد، آنجاست – آرام، قوی و ثابت. این موارد را به عنوان یادآور قدرتی که قبلاً دارید بپذیرید. این انعطاف پذیری چیزی است که شما را در عدم اطمینان حفظ می کند. و اگرچه ممکن است این فصل طولانی‌تر از آن چیزی باشد که انتظارش را داشتید، به یاد داشته باشید که نیروی آرام شما شما را به جلو می‌برد، حتی زمانی که راه نامرئی است.

در سکوت انتظار، بگذارید این اطمینان شما باشد: انعطاف پذیری بلند و نمایشی نیست. این یک نیروی ثابت و ملایم است، همیشه وجود دارد، همیشه شما را نگه می دارد. به بعد و بالا.