والدین اغلب تلاش می کنند تا عقب نشینی کنند و به فرزندان بزرگسال خود اجازه دهند چالش های زندگی را پشت سر بگذارند. با این حال، هنگامی که یک کودک بالغ که زمانی پر جنب و جوش و خوش بین بود، گوشه گیر می شود یا نشانه هایی از ناراحتی را نشان می دهد، تشخیص گریه های ظریف برای کمک ضروری است.

بر اساس آموزش والدین من در مورد کودکان بزرگسال که در حال مبارزه هستند، در اینجا پنج علامتی که ممکن است فرزند بزرگسال شما با آنها دست و پنجه نرم کند و چگونه می توانید از آنها حمایت کنید، آورده شده است.

1. کناره گیری از خانواده و دوستان

سناریو: اِما، طراح گرافیک 28 ساله، زندگی مهمانی در مجالس خانوادگی بود. او همیشه سفرهای آخر هفته را با دوستانش ترتیب می داد و با همه در تماس بود. با این حال، اخیراً تماس های تلفنی او کم شده است و او برای دوری از شام خانوادگی بهانه می آورد. وقتی از او می‌پرسند حالش چطور است، او پاسخ می‌دهد: «فقط خسته‌ام. کار شلوغ بوده است، اما احساس می کنید چیزهای بیشتری در آن وجود دارد.

چگونه کمک کنیم: به کودک بالغ با همدلی نزدیک شوید. نگرانی خود را بدون دخالت بیان کنید. یک جمله ساده «من متوجه شده ام که اخیراً کمی دور به نظر می رسید. آیا همه چیز خوب است؟» می تواند در را برای او باز کند تا آنچه را که در ذهنشان است به اشتراک بگذارد. اگر آماده صحبت کردن نیستند، به آنها بگویید هر زمان که هستند آنجا هستید. گاهی اوقات، فقط دانستن اینکه کسی به او اهمیت می دهد، می تواند همه چیز را تغییر دهد.

2. تغییرات ناگهانی در خلق و خو یا رفتار

سناریو: بن یک معلم 30 ساله، همیشه خونسرد و آرام بوده است. اخیراً او به خاطر مسائل جزئی تحریک پذیر و مستعد طغیان شده است. او به شریک زندگی خود سارا حمله می کند و حتی شروع به اجتناب از تعاملات اجتماعی کرده است. سارا اشاره می‌کند که بن تا دیروقت بیدار می‌ماند، در شبکه‌های اجتماعی ورق می‌زد و بیش از حد معمول مشروب می‌نوشید.

چگونه کمک کنیم: نوسانات خلقی و تغییرات رفتاری می‌تواند نشانه‌ای از استرس، اضطراب یا افسردگی باشد. به جای اینکه با عصبانیت با یک بزرگسال روبرو شوید، منتظر یک لحظه آرام باشید تا مشاهدات خود را بیان کنید. ممکن است بگویید، «متوجه شده‌ام که اخیراً بیشتر سرحال به نظر می‌رسید. آیا چیزی شما را آزار می دهد؟» آنها را تشویق کنید تا در صورت لزوم به دنبال کمک حرفه ای باشند و به آنها اطمینان دهید که دستیابی به حمایت نشانه قدرت است نه ضعف.

3. مبارزه با کار یا امور مالی

سناریو: میا، 26 ساله، همیشه مسئول امور مالی خود بوده است، اما اخیراً شروع به قرض گرفتن از اعضای خانواده کرده و از قبوض عقب مانده است. او از شغل خود ابراز ناامیدی کرده است اما هیچ حرکتی برای یافتن شغل جدید انجام نداده است. بودجه ریزی دقیق او به حاشیه رفته است، و به نظر می رسد او حتی از تصمیمات مالی کوچک غرق شده است.

چگونه کمک کنیم: مشکلات مالی می تواند منبع استرس بسیار زیادی باشد، به ویژه برای جوانانی که سعی در ایجاد استقلال دارند. در مورد میا، حمایت عملی از طریق کمک به او برای ایجاد بودجه یا بررسی فرصت های شغلی با هم ارائه می شود. مهم است که او را تحت کنترل نگیرید یا کاری نکنید که او احساس قضاوت کند. در عوض، می توانید کمک خود را به عنوان یک شراکت در نظر بگیرید تا او را به مسیر خود بازگردانید.

4. بی توجهی به مراقبت شخصی

سناریو: الکس، یک توسعه دهنده نرم افزار 32 ساله، همیشه به ظاهر و سلامتی خود افتخار کرده است. با این حال، اخیراً او دیگر به باشگاه نمی‌رود، لباس‌هایش اغلب چروک است و علاقه‌اش را به فعالیت‌هایی که زمانی دوست داشت از دست داده است. وقتی از او در مورد آن سوال می‌پرسید، می‌گوید که خیلی سرش شلوغ است.

چگونه کمک کنیم: بی توجهی به مراقبت شخصی می تواند نشان دهنده مبارزات عاطفی عمیق تر باشد. در این مورد، من به شما توصیه می کنم با احترام به فرزند خود نزدیک شوید و نگرانی خود را بدون قضاوت ابراز کنید. ممکن است بگویید: «الکس، متوجه شدم که اخیراً خودت نبودی. اگر نیاز به صحبت دارید، من اینجا هستم.» او را تشویق کنید تا قدم‌های کوچکی بردارد تا به روال عادی خود بازگردد و فعالیت‌هایی را که می‌توانید با هم انجام دهید، مانند پیاده‌روی یا پختن یک غذای سالم، پیشنهاد دهید.

5. خود صحبتی مداوم منفی

سناریو: جسیکا، 29 ساله، زمانی پر از اعتماد به نفس و جاه طلبی بود، اما اخیراً دائماً خود را پایین می آورد. او مرتباً جملاتی مانند «من به اندازه کافی خوب نیستم» یا «هرگز درست نمی‌شوم» می‌گوید. عزت نفس او ضربه خورده است و واضح است که اعتمادش به توانایی هایش را از دست داده است.

چگونه کمک کنیم: خودگویی منفی می تواند ارزش خود فرد را از بین ببرد و منجر به مارپیچ نزولی شود. هنگامی که یک کودک بزرگسال این افکار را به زبان می آورد، با یادآوری نقاط قوت و دستاوردهایشان به آرامی آنها را به چالش بکشید. آنها را تشویق کنید تا تفکرات خود را اصلاح کنند و پیشنهاد کنید با یک درمانگر صحبت کنند که می تواند به آنها در ایجاد الگوهای فکری سالم کمک کند.

افکار نهایی

اگر کودک بزرگسال شما علائم مبارزه را نشان می دهد، بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که بدون قضاوت از او حمایت کنید. به یاد داشته باشید، مهم است که بیشتر از صحبت کردن، گوش کنید و فضای امنی برای آنها ایجاد کنید تا صحبت کنند. گاهی اوقات حضور و ابراز عشق بی قید و شرط مهم ترین کمکی است که می توانید انجام دهید.