منبع: Rowman & Littlefield Publishers

قسمت دوم مصاحبه دو قسمتی

من اخیرا با لیزا فیلیپس، نویسنده کتاب جدید مصاحبه کردم عشق اول: هدایت نوجوانان از طریق روابط و دلشکستگی. این قسمت دوم این مصاحبه است. ادامه گفتگو را اینجا بخوانید.

در مورد چیزهایی که در تحقیقات خود برای این کتاب یاد گرفتید صحبت کنید. ما می دانیم که با نسل های جوان تر، رسانه های اجتماعی بر نوجوانان تأثیر می گذارد. چه تأثیری بر بی میلی آنها در مورد ابراز آسیب پذیری عاطفی در روابط جدید دارد؟

وقتی نوجوان بودم، دلداده ام با من به خانه نمی آمد. او در کلاس ریاضی بود و من او را تا کلاس ریاضی بعدی ندیدم. اکنون، بچه ها همیشه در جیب خود هستند تا ببینند او چه کار می کند و با چه کسی قرار می گذارد. این بچه ها چگونه این کار را انجام می دهند؟ من همیشه در مورد تحقیقات هلن فیشر در مورد شکستن قلب تدریس می کنم. او اسکن مغزی روی افرادی انجام داد که به تازگی از هم جدا شده بودند اما هنوز عاشق کسی بودند که آنها را رد کرده بود. وقتی فیشر عکس های سابق را فلش می کرد، مردم گریه می کردند و جیغ می زدند و گریه می کردند. آنها درست از طریق تصاویر به وضوح این جدایی رانده شدند. اکنون، این واقعیت روزمره پس از جدایی است. در رسانه‌های اجتماعی، تصویر به تصویر از زندگی سابق خود در بهترین زندگی‌شان می‌بینید، این دقیقاً همان چیزی است که مغز آن افراد را به سمت احساسات پریشانی خود سوق می‌دهد. «فرق شبکه های اجتماعی» اقدامی برای نجات خود است، اما جوانان احساس می کنند به اندازه کافی سخت نیستند. بزرگترین توصیه جدایی؟ تا آنجا که ممکن است از آنها جدا شوید.

منبع: ایوان سامکوف/پکسل

تحقیقات نشان می‌دهد که جنرال Z و ژن آلفا در مقایسه با نسل پررونق از داشتن رابطه جنسی در دوران دبیرستان خودداری می‌کنند. در سال 1991، 54 درصد از دانش آموزان دبیرستانی اظهار داشتند که رابطه جنسی داشته اند، در حالی که تا سال 2021 این میزان به 30 درصد کاهش یافته است. شما تئوری هایی در مورد اینکه چرا فکر می کنید افراد جوان تر نسبت به صمیمیت عاطفی محتاطانه تر هستند، ارائه کرده اید. آیا می‌توان در مورد اینکه چرا جوانان گاهی از «گرفتن احساسات» اجتناب می‌کنند صحبت کنیم؟

من فکر می کنم این روند واقعاً جذاب و نگران کننده است. مطمئناً، ما نباید آنقدر نگران بارداری، بیماری های مقاربتی یا سوء استفاده از قرار ملاقات باشیم. با این حال، در مورد کارهایی که ما برای بزرگسال شدن انجام می دهیم، خطرات زیادی وجود دارد: داشتن رابطه جنسی، رانندگی با ماشین، امتحان کردن الکل، حضور در نیروی کار. همه این موارد باعث می شود نسبت به زمانی که در خانه تنها در اتاق خود هستید، امنیت کمتری داشته باشید. جوانان با انتظار این کنترل وارد زندگی بزرگسالی خود می شوند و دقیقاً انتخاب می کنند که با چه چیزی تعامل داشته باشند. این منجر به گشودگی کمتر نسبت به همنوعان و روابط عمیق تر و رضایت بخش تر می شود.

علاوه بر این، روابطی که اتفاق می‌افتد نسبت به زمانی که من و شما نوجوان بودیم کمتر تعریف شده است. طیفی از تجربیات رابطه وجود دارد، از صحبت کردن، وصل کردن، تا “چیزی وجود دارد اما ما هنوز آن را تعریف نکرده ایم.” روحیه ای از دوسوگرایی وجود دارد که با آن همراه است. این می تواند مثبت باشد؛ همیشه لازم نیست مستقیم وارد یک رابطه شوید. اما در عین حال، موقعیت‌یابی می‌تواند برای جوانان واقعاً عذاب‌آور باشد. آنها نگران هستند که بپرسند “ما چه هستیم؟” که می‌تواند موقعیت‌های زیادی را ایجاد کند که «آنچه را که می‌توانم به دست می‌آورم می‌گیرم».

آنچه من در کتابم موعظه می کنم این است: نوع رابطه ای را که می خواهید انتخاب کنید، اما به خودتان نگویید که این یک رابطه نیست. هر ارتباط انسانی یک رابطه است. بی خیال بودن با بی احتیاطی بسیار متفاوت است. روابط تعریف شده مبهم نباید بهانه ای برای بی احترامی به افراد باشد. به عنوان یک انسان دلسوز و با اخلاق در دنیا قدم بزنید، به خصوص با خود جنسی و عاشقانه خود.

منبع: Andrea Piacquadio/Pexels

امروزه گفتگوهای مهم زیادی پیرامون رضایت وجود دارد. چگونه جوانان را آموزش می دهید تا تفاوت بین معاشقه و اجبار را تشخیص دهند؟

جوانان اغلب در مورد فشار مکرر برای جلب توجه دیگران به عنوان یک چیز منفی صحبت می کنند. نمی‌دانم می‌توانم پاسخ آسانی به مرز بین متقاعدسازی و فشار، بین تنش وابسته به عشق شهوانی و اغواگری دستکاری کنم یا نه. وقتی معاشقه به خوبی انجام شود، بسیار هماهنگ است. این در مورد آنچه شما تلاش می کنید و آنچه طرف مقابل به آن پاسخ می دهد است. فراموش می کنیم که یک نفر دیگر در کنارش است. گاهی اوقات لازم است با آنها ارتباط برقرار نکنید و این را کاملاً روشن کرده اید. اشکالی ندارد! اما ما همچنین می‌خواهیم فضایی برای کشف و سفر فراهم کنیم، این واقعیت که گاهی در تمایلات جنسی و میل، بله و نه مشخص نیست. ایجاد فضاهایی برای یافتن وضوح و فهمیدن اینکه چگونه باید دنبال شود، چیز بسیار متفاوتی با تحت فشار قرار دادن و نادیده گرفتن عاملیت شخص طرف مقابل است.

ما در مرحله اصلاح هستیم که بسیار مهم است. با صحبت در مورد رضایت، ما جوانان خود را طوری تربیت می کنیم که واقعاً با خواسته ها و نیازهای خود در ارتباط باشند. اما پس از آن ما همچنین باید برای بازگرداندن برخی از رمز و رازها به گونه ای کار کنیم که نقض کننده نباشد، بلکه روح بخش باشد.

شما در این کتاب در مورد مسائل مربوط به سلامت روان صحبت می کنید که بسیاری از جوانان از آن رنج می برند و بیشتر از آن آگاه هستند. سلامت روان و روابط چگونه با هم مرتبط هستند؟

به نظر می رسد هر داستان رابطه ای مستلزم نوعی از هم گسیختگی یک شریک یا هر دو است یا با افسردگی یا بحران مواجه می شود. در ابتدا شروع به جستجوی داستان هایی کردم که شامل این موارد نباشد، اما متوجه شدم که هر داستان عاشقانه نوجوانی یک داستان سلامت روان نیز هست. این نسل به طور مشخص مشکل دارد. میزان افسردگی و اضطراب خوب نیست، اما سواد سلامت روان آنها نیز بسیار بالاست. وقتی احساس می‌کنید کسی در زندگی‌تان آنقدر که شما نسبت به او دوست دارید، به شما عشق نمی‌ورزد، این احساس را خواهید داشت. شما احساس غمگینی، ناخوشی و درد خواهید کرد. همه اینها بخشی از طراحی انسان است. این بدان معنا نیست که شما شکسته اید. اغلب به این معنی است که شما کامل هستید.

عشق اول: هدایت نوجوانان از طریق روابط و دلشکستگی در تاریخ 4 فوریه 2025، درست به موقع برای روز ولنتاین، در دسترس عموم است.