[ad_1] کودک متضاد اغلب سوء تفاهم است. واکنش های آنها به جهان می تواند خشن یا سرکش به نظر برسد ، اما بخش اعظم این رفتار ناشی از آسیب پذیری های پنهان است. مانند یک کودک حساس ، کودک متضاد احساس غرق شدن در دنیای اطراف خود می کند. مناظر ، صداه...
[ad_1]
کودک متضاد اغلب سوء تفاهم است. واکنش های آنها به جهان می تواند خشن یا سرکش به نظر برسد ، اما بخش اعظم این رفتار ناشی از آسیب پذیری های پنهان است. مانند یک کودک حساس ، کودک متضاد احساس غرق شدن در دنیای اطراف خود می کند. مناظر ، صداها ، بوها و بافت هایی که دیگران ممکن است از نظر آنها غالباً احساس مزاحمت ، تحریک کننده یا حتی دردناک برای آنها داشته باشند. این حساسیت افزایش یافته همچنین به نحوه پاسخگویی آنها به دستورالعمل ها یا اقتدار گسترش می یابد.
فرزندپروری و آموزش چنین کودکی می تواند به ویژه چالش برانگیز باشد ، زیرا آنها به راحتی توسط این محرک های روزمره بارگذاری می شوند. پاسخ پیش فرض آنها به ناراحتی اغلب ایجاد فاصله بین خود و منبع ناراحتی آنها است. آنها با گفتن “نه” یا مقاومت در برابر خواسته ها ، به دنبال حفظ کنترل و محافظت از امنیت خود هستند. این مخالفت مکانیسمی برای محافظت از آنها از دنیایی است که آنها را غیرقابل پیش بینی و اضطراب می دانند.
از بسیاری جهات ، کودک Defiant مانند یک گوشت خوک است که دارای پوسته محافظ از کوچه های خاردار است. این بخشی از آنهاست که مردم اغلب اول را می بینند – شارپ ، دفاعی و دور. با این حال ، در زیر سطح ، کودکی قرار دارد که هوس راحتی و محبت می کند اما در تلاش است تا آن را نشان دهد. آنها مانند یک توله سگ هستند که در زیر همه آن خاردار پنهان شده اند ، مشتاق مالش شکم هستند اما از اینکه نیاز خود را به محبت نشان دهند ، می ترسند. این دوگانگی – جایی که آسیب پذیری در پشت نمای بیرونی سخت پنهان شده است – در قلب رفتار کودک ناسازگار است.
کنجکاوی و همدلی برای کمک به این بچه ها مهم است. درک اینکه مخالفت آنها صرفاً یک رفتار بد نیست بلکه بیان آسیب پذیری آنها به بزرگسالان امکان می دهد تا به روش های دلسوزانه تر و مؤثرتر پاسخ دهند.
وقتی می دانیم که مقاومت یک کودک متفرقه یک سپر محافظ است ، هدف ما ارائه امنیت است تا نیازی به فعال کردن آن نباشد. آنها ممکن است نیاز خود را به راحتی بیان نکنند ، بنابراین این امر به بزرگسالان بستگی دارد که آن را به آرامی و مداوم تأمین کنند.
حفظ آرامش و تسکین دهنده در مقابل مقاومت مهم است. پاسخ دادن به گرما و احترام به کودک نشان می دهد که می توانند بدون قضاوت به شما اعتماد کنند. قوام و مراقبت ، حتی در صورت مواجهه با رفتار منفی ، به ایجاد اعتماد کمک می کند و باعث می شود آنها به اندازه کافی احساس امنیت کنند تا دفاع خود را کاهش دهند.
اعتماد به نفس زمان و صبر می برد. پس از کسب اعتماد ، می توانید آسایش و راهنمایی ارائه دهید ، اما از مبارزات قدرت خودداری کنید ، که اعتقاد کودک را تقویت می کند که باید به خودشان اعتماد کنند.
با نامگذاری احساسات ، به کودک نشان می دهید که می بینید و ناامیدی آنها را درک می کنید.
به عنوان مثال ، اگر یک نوجوان ابراز ناامیدی از یک کار – مانند کوبیدن یک نوت بوک و اعلام چیزی “احمقانه” است – این امر خواستار مجبور کردن آنها به انطباق است. درعوض ، احساسات آنها را با گفتن اینكه “من حدس می زنم امروز احساس جبر نمی كنید ، تأیید كنید.” یا “جبر می تواند بسیار ناامید کننده باشد!”
این رویکرد می تواند به مراتب مؤثرتر از بی اعتبار کردن احساسات آنها با استفاده از عباراتی مانند “این بد نیست” یا “شما می توانید این کار را انجام دهید”. هنگامی که شما به سادگی این احساس را نامگذاری می کنید ، به کودک اجازه می دهید احساس شنیدن و اعتبارسنجی کند ، که به نوبه خود ممکن است حرکت از احساسات منفی را آسانتر کند و به کار خود ادامه دهد.
پس از همدلی ، می توانید به آرامی به سمت حل مسئله حرکت کنید. به عنوان مثال ، شما می توانید از کودک بخواهید که در مورد نحوه حرکت به جلو ، یا یک استراحت کوتاه را پیشنهاد کنید تا تنظیم عاطفی امکان پذیر باشد. این به کودک کمک می کند تا در این فرآیند احساس کند و می تواند تنشی را که اغلب با مبارزات قدرت همراه است ، خنثی کند.
طنز همچنین می تواند ابزاری مؤثر در تسکین ناامیدی های یک کودک ناسازگار باشد. با استفاده از طنز ، می توانید به آنها کمک کنید تا احساسات خود را با روشی کمتر رویارویی بیان کنند. به عنوان مثال ، اگر دانش آموز از یک پروژه شکایت کند ، ممکن است بگویید ، “من حدس می زنم که شما آماده هستید که من را به عنوان معلم خود آتش بزنید!” یا “چه ، این tiktok ارزشمند نیست؟” طنز سبکی به شما کمک می کند تا اوضاع را از بین ببرد و به کودک نشان می دهد که شما در کنار آنها هستید ، حتی وقتی احساس ناامیدی می کنند.
والدین ضروری می خواند
استراتژی دیگر این است که به کودک متفرقه نسبت به اقدامات خود آژانس های خود را ارائه دهیم. به آنها اجازه می دهد تا در مورد چگونگی و هنگام نزدیک شدن به وظایف ، به آنها کمک کنند ، می توانند به کانال های رهبری خود در جهت مثبت کمک کنند. به عنوان مثال ، اجازه دادن به آنها تصمیم می گیرند که چقدر وقت برای صرف یک کار یا چه نقشی در یک گروه را به عهده می گیرند ، می تواند باعث شود احساس کنترل بیشتری داشته و تمایل کمتری به شورش داشته باشد.
در حالی که همدلی و انعطاف پذیری بسیار مهم است ، تعیین محدودیت های محکم نیز مهم است. مرزهای سازگار به کودک متفرقه کمک می کند تا احساس تسلط و پیش بینی را احساس کند ، که می تواند اعتماد به نفس آنها را به مخالفت کاهش دهد. کمک به آنها پیش بینی انتقال یا کارهای چالش برانگیز نیز نقش اساسی در کاهش ناامیدی دارد. به عنوان مثال ، ارائه اخطار قبلی قبل از وقوع تغییر ، مانند اینکه به کودک اطلاع دهید ، “پس از اتمام این درس ریاضی ، در مورد اختلاف نظر شما با متیو در ناهار صحبت خواهیم کرد” می تواند به آنها کمک کند تا از نظر روحی و عاطفی برای آنچه آماده می شوند برای چه چیزی آماده شوند بعد می آید
حمایت از یک کودک متخلف ، نیاز به صبر ، همدلی و درک ناامنی های اساسی که باعث می شود رفتار آنها باشد ، نیاز دارد. بزرگسالان با رعایت مقاومت خود با انعطاف پذیری ، تأمین قوام و راحتی و اجازه دادن به آنها به آژانس ، می توانند به این کودکان کمک کنند تا به اندازه کافی احساس امنیت کنند تا دفاعی خود را کاهش دهند و با صراحت بیشتری درگیر شوند. با گذشت زمان و مراقبت ، یک کودک متفرقه می تواند یاد بگیرد که به دیگران اعتماد کند ، احساسات خود را مدیریت کند و در محیط هایی که زمانی احساس غرق شدن می کردند ، شکوفا شوند.
[ad_2]
