با goncalves izzy

حمایت از یک عزیز با بیماری روانی جدی (SMI) را می توان با چالش ها ، سوء تفاهم ها و فشار عاطفی پر کرد. ننگ و کلیشه به سمت SMI می تواند در هنگام کار با هم برای دستیابی به بهبود ، درگیری بین مراقبان و عزیزان را افزایش دهد. این پست به طور خلاصه استراتژی های عملی برای مراقبان برای محافظت از رابطه با دوست خود و تشویق بهبودی آنها ، که ما در کتاب همکار خود بحث می کنیم ، دوست داشتن کسی با بیماری روانی جدی.

1. ارتباطات باز و صادقانه

مراقبان و عزیزان اغلب ارتباطات ضعیفی را تجربه می کنند و منجر به سوء تفاهم می شوند. این موانع می تواند عزیز شما را به عقب برگرداند ، بنابراین باز نگه داشتن خطوط ارتباط بسیار مهم است. این استراتژی ها را امتحان کنید:

• زبان خود را تغییر دهید. به جای استفاده از دستوراتی مانند “شما باید متوقف شوید” ، سؤالاتی مانند “چگونه می توانم کمک کنم؟” یا “آیا دوست دارید در مورد آن صحبت کنید؟” این تغییرات ظریف احساس مشارکت را تقویت می کند.
• گوش دادن فعال را تمرین کنید. بگذارید دوست خود بدون وقفه احساسات و نگرانی های خود را ابراز کند. احساسات آنها را تصدیق کنید تا به آنها کمک کنید احساس درک کنند.

از فشار دادن به عزیزان خودداری کنید تا فوراً باز شود ، اما به طور مرتب در این زمینه بررسی کنید تا نشان دهید که در دسترس هستید و مایل به حمایت از آنها هستید.

2. با دلسوزی به چالش های متداول بپردازید

امتناع از کمک: اگر عزیز شما در برابر ایده درمان مقاومت می کند ، از رویارویی خودداری کنید. در عوض ، روی علائم قابل مشاهده و تأثیر آنها تمرکز کنید. این سؤالات ممکن است به برقراری ارتباط سازنده کمک کند:

• “من متوجه شده ام که شما در خواب مشکل داشته اید. فکر می کنید این امر بر روحیه شما تأثیر می گذارد؟ “
• “شما اخیراً استرس بیشتری دارید. من نمی دانم که آیا راهی برای آسانتر کردن کارها برای شما وجود دارد. “

چنین رویکردی بحث و گفتگو در مورد سلامت روان را بدون فشار دادن برچسب ها یا تشخیص ها عادی می کند.

انکار تشخیص. معمول است که افراد مبتلا به SMI بعد از تشخیص ، انکار یا شوک را تجربه کنند. سعی کنید احساسات دوست عزیز خود را تأیید کنید و تصورات غلط آنها راجع به وضعیت خود داشته باشید. مطالب آموزشی در مورد SMI را به اشتراک بگذارید تا تأکید کنید که بهبودی امکان پذیر است و شیوع بیماری روانی را برای کاهش ننگ برجسته می کند.

پیروی از درمان متناقض. هنگامی که عزیز شما تلاش می کند به برنامه درمانی خود پایبند باشد ، دلایل آنها را بدون قضاوت کشف کنید. سؤالات باز مانند:

• “چه چیزی مصرف دارو را سخت می کند؟”
• “برخی از علائم شما دوست دارید با پزشک خود صحبت کنید؟”

با ارائه کمک به گزینه های درمانی تحقیق یا پیوستن به آنها در مکالمات با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی ، دوست خود را توانمند کنید.

3. به استقلال احترام بگذارید و از کنترل رفتار خودداری کنید

یکی از چالش برانگیزترین جنبه های مراقبت ، پیدا کردن تعادل بین ارائه پشتیبانی و احترام به استقلال عزیز شما است. در زیر نکاتی برای اعتصاب این تعادل وجود دارد:

• پشتیبانی ، رفع نکنید. طبیعی است که بخواهیم مشکلات را برای عزیزان خود حل کنیم ، اما بهبودی باید از تلاش های خودشان حاصل شود. از تلاش برای رفع وضعیت آنها خودداری کنید. درعوض ، بپرسید که چگونه می توانید کمک کنید و به آنها اجازه دهید روند را راهنمایی کنند.
• مرزها را با اندیشه تنظیم و اجرا کنید. در صورت لزوم ، محدودیت های واضح و دلسوزانه را تعیین کنید. به عنوان مثال ، بگویید ، “ما نمی توانیم به جای صدور اولتیماتوم ، از مواد در خانه خود اجازه دهیم”.
• در مورد تصمیمات مراقبت های بهداشتی همکاری کنید. اگر اختلاف نظرها در مورد ارائه دهندگان یا درمان ها بوجود می آید ، برای یافتن راه حل ها با هم کار کنید. در صورت لزوم نظرات دوم را تشویق کنید.

4. بدون فشار حضور داشته باشید

فشار آوردن به عزیزان خود برای عمل هنگامی که آنها آماده نیستند ، می تواند آتش سوزی کند و منجر به عقب نشینی بیشتر می شود. در عوض این رویکردها را در نظر بگیرید:

• سؤال کنید “به نظر شما چه چیزی شما را عقب نگه می دارد؟” یا “آیا راهی وجود دارد که بتوانم به شما کمک کنم آن مرحله بعدی را بردارید؟”
• اهداف خود را تقویت کنید. آنها را از رویاهای گذشته یا جاه طلبی هایی که هنوز هم ارزش دارند یادآوری کنید. در مورد مراحل برای دستیابی به آن رویاها در چارچوب بهبودی همکاری کنید.

انگیزه هنگامی که از درون به وجود می آید مؤثرتر است ، بنابراین بر تقویت حس نمایندگی آنها تمرکز کنید.

اگر عزیزان شما عقب نشینی یا جدا می شود ، این استراتژی ها را امتحان کنید:

• بدون مزاحمت کمک کنید. از جمله هایی استفاده کنید ، “من اگر نیاز به صحبت کردن دارید یا می خواهید برخی از شرکت ها ، اینجا هستم.”
• حرکات کوچک مراقبت ، مانند وعده های غذایی یا میان وعده ها را بگذارید تا حمایت خود را نشان دهید.
• به نیاز آنها به فضا احترام بگذارید ، در حالی که به صورت دوره ای بررسی می کنید تا اطمینان حاصل کنید که احساس پشتیبانی می کنند.

اگر انزوا همچنان ادامه دارد و نگران بهزیستی دوست خود هستید ، به آرامی پیشنهاد می کنید با روانپزشک یا مشاور خود قرار ملاقات بگذارید.

5. برای لحظه های بحران آماده شوید

شرایط بحران می تواند بسیار زیاد باشد ، اما برنامه ریزی در پیش رو می تواند آنها را کنترل کند و عدم اطمینان را که مطرح می کند کاهش دهد. اقداماتی که می توانید برای آماده سازی و کمک به مدیریت لحظه های بحران انجام دهید عبارتند از:

• یک برنامه بحران داشته باشید. با دوست خود کار کنید تا یک بخشنامه پیشرفت روانپزشکی ایجاد شود و مراحل لازم برای انجام موارد اضطراری را بیان کند.
• آرام بمان رفتار شما می تواند بر روحیه عزیز شما تأثیر بگذارد. با آرامش و همدلی صحبت کنید ، حتی در شرایط بسیار بارز.
• در صورت لزوم به دنبال کمک حرفه ای باشید. اگر ایمنی به دلیل افکار خودکشی ، خودآزاری یا آسیب بالقوه به دیگران نگرانی دارد ، سریعاً عمل کنید. در صورت لزوم با آنها همراهی کنید تا در صورت لزوم به مراقبت یا تماس با خدمات اضطراری بپردازید.

بستری غیر ارادی همیشه باید آخرین راه حل باشد ، زیرا می تواند اعتماد را تحت الشعاع قرار دهد. در هر زمان ممکن ، گزینه های درمانی داوطلبانه را تشویق کنید.

6. با همدلی و چشم انداز به عقب برگردید

اشکالاتی و احساسات منفی بخشی طبیعی از فرآیند بازیابی است. هنگامی که آنها رخ می دهند:

• ناامیدی را تصدیق کنید. احساسات عزیز خود را تأیید کنید و تلاش های آنها را بشناسید. به جای “همه چیز خوب خواهد شد” ، سعی کنید چیزی مانند این را بگویید ، “من می فهمم که شما احساس می کنید ، و من برای شما اینجا هستم.”
• وضعیت را تغییر دهید. درس های آموخته شده یا پیروزی های کوچک را حتی در مواجهه با چالش ها برجسته کنید.
• عزیز خود را تشویق کنید. آنها را از موفقیت های گذشته و مقاومت آنها در غلبه بر چالش های قبلی یادآوری کنید.

7. استرس مراقب را مدیریت کنید

مراقبت از شخصی با SMI می تواند از نظر عاطفی مالیات داشته باشد. برای جلوگیری از فرسودگی ، مراقبان باید:

• به دنبال پشتیبانی باشید: با یک دوست قابل اعتماد صحبت کنید ، به یک گروه پشتیبانی مراقب بپیوندید ، یا یک درمانگر را برای پردازش احساسات خود ببینید.
• مرزهای شخصی را تعیین کنید. آنچه را که می توانید و نمی توانید کنترل کنید ، تشخیص دهید. پذیرش این محدودیت ها می تواند به شما در حفظ صبر و همدلی کمک کند.
• اولویت بندی مراقبت از خود. برای فعالیت های خود که انرژی شما را دوباره پر می کند ، وقت بگذارید.

پایان

حمایت از عزیزان خود با SMI برای رسیدن به بازیابی ابتدا نیاز به محافظت از روابط شما دارد. شما می توانید از استراتژی هایی برای تقویت ارتباطات و درک باز ، پرداختن به چالش های مشترک دلسوزانه استفاده کنید و به عزیزان خود کمک کنید تا در بهبودی آنها حرکت کند. و به یاد داشته باشید که هیچ یک از شما در این سفر تنها نیستید.

تصویر: جان دناتاله ، پدر کریس ، که با بیماری روانی جدی زندگی می کند ، و یک مربی خانواده به خانواده نامی.

برای یافتن یک درمانگر ، به فهرست روانشناسی امروز مراجعه کنیدبشر