در دوره آموزش پزشکی، یک بار زن جوانی مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک را درمان کردم که هر روز با چشمان آبی درخشان و امید به من نگاه می کرد. متأسفانه با وجود درمان، سرطان او به سرعت گسترش یافت. تب و حالت تهوع به زودی بدن ریزه ریز او را فرو برد و تمام روز را در وضعیت جنینی دراز کشید و به سمت دیوار چرخید. وقتی وارد اتاق شدم، به سختی نگاهی به من انداخت.

یک روز، کشیشی به ملاقات او رفت و به طور منظم این کار را انجام داد. یک هفته بعد، او یک بار دیگر به من نگاه کرد و لبخند زد.

متأسفانه، او یک ماه بعد درگذشت، اما احساس کردم که او چیزی را به او پیشنهاد داده است که من نمی توانم.

دین و معنویت به بسیاری از بیماران به طرق مختلف کمک می کند. بیماران مبتلا به بیماری‌های جدی و خانواده‌هایشان معمولاً احساس وحشت و ناامیدی می‌کنند و ممکن است از باورهای مذهبی و معنوی کمک بگیرند. هفتاد و دو درصد آمریکایی ها به قدرت دعا اعتقاد دارند. حضور در مراسم مذهبی با کاهش خطر مرگ، افسردگی، سوءمصرف مواد و خودکشی همراه بوده است.

اخیراً مطالعه‌ای را در مورد روحانیان بیمارستان‌های ایالات متحده از مناطق و پیشینه‌های مختلف از جمله مسیحیان، یهودیان، مسلمانان و انسان‌گرایان سکولار تکمیل کردم و کتابی منتشر کردم. دکتر، آیا برای من دعا می کنی؟: دارو، روحانیون، و شفای کل فرد. در با گفتن داستان‌های آنها، دریافتم که مسائل مذهبی یا معنوی چقدر برای بیماران و خانواده‌های متعدد حیاتی است و چگونه کشیشان اغلب به روش‌های بی‌شماری کمک می‌کنند.

تحقیقات نشان می دهد که باورهای معنوی یا مذهبی قوی، هر چند تعریف شده باشند، می توانند از نظر روانی در مبارزه و مقابله با بیماری کمک کنند. دین و معنویت، که به طور کلی تعریف می شوند، می توانند معنا، هدف و امید را نیز ارائه دهند. بیماران بی‌شماری منابع معنایی خود را پیدا می‌کنند یا می‌سازند، چه از طریق ایمان سنتی یا اعتقاد به طبیعت، شعر، هنر یا علم.

همانطور که یکی از بیماران که «مذهب نبود» به من گفت، «من به قانون سوم ترمودینامیک اعتقاد دارم: انرژی نه می تواند ایجاد شود و نه از بین می رود. فقط به شکل دیگری ادامه می یابد.» دین و معنویت همچنین می تواند حمایت اجتماعی ارزشمندی را فراهم کند، چه از طریق کلیساها، معابد، مساجد، یوگا، بافتنی یا گروه های کتاب.

بسیاری از بیماران احساس می‌کنند که دعا از نظر روانی کمک می‌کند، دعایی که به روش‌های مختلفی تعریف می‌کنند. مردم معمولاً دعای آرامش را می خوانند: “خدایا، به من آرامشی عطا کن تا بپذیرم چیزهایی را که نمی توانم تغییر دهم، شهامتی عطا کن تا چیزهایی را که می توانم تغییر دهم، و به من خردی عطا کن تا تفاوت را بدانم.” دیگران مرتباً قدردانی می کنند و از طبیعت قدردانی می کنند.

مدیتیشن و تمرکز حواس، تمرکز بی سر و صدا بر تنفس یا احساسات در هر قسمت از بدن شما نیز می تواند کمک کننده باشد. اعتقادات مذهبی یا معنوی قوی با لایه‌های ضخیم‌تری از سلول‌ها در نواحی خاصی از مغز مرتبط است و ذخایر عصبی را فراهم می‌کند که می‌تواند در برابر افسردگی و ناامیدی محافظت کند.

روحانیون به طور فزاینده ای برای اتخاذ رویکردهای بین ادیانی و غیر مذهبی آموزش می بینند و به بیماران با هر زمینه ای کمک می کنند.

به عنوان مثال، وقتی یکی از بیماران در حال مرگ احساس کرد زندگی‌اش بی‌ارزش است و فقط بار دیگران را بر دوش می‌کشد، کشیش تکه‌ای نان را از سینی غذای بیمار برداشت و گفت: «نان واقعاً شگفت‌انگیز است، اینطور نیست؟ فقط برای لذت بردن از طعم یک لقمه نان! شاید قرار نیست زندگی بر اساس دستاوردهای بیرونی زندگی شود. اگر خوب باشد فقط از روزهایی که داری لذت ببری چه؟ بیمار احساس بهتری داشت، با احساس تازه‌ای از معنا.

کشیش دیگر وقتی خود را به یک بیمار معرفی کرد رد شد. دین من CNN است: سیاست و دانش! بیمار گفت کشیش مضطرب آنجا را ترک کرد، اما روز بعد برگشت و پرسید: “درباره آنچه اکنون از نظر سیاسی می گذرد، چه فکر می کنید؟” آنها در نهایت به طولانی صحبت کردند و یک ارتباط قوی ایجاد کردند که بیمار از آن استقبال کرد.

برخی از مردم به اصطلاح “دعای شفاعت” اعتقاد دارند – که دعا کردن افراد دیگر برای شما، حتی اگر شما از آن اطلاعی نداشته باشید، می تواند مستقیماً فرآیندهای بیولوژیکی شما را تغییر دهد. داده ها این ادعا را تایید نمی کنند.

متأسفانه برخی جملات مذهبی در مورد سلامتی نیز می تواند آسیب زا باشد. یکی از بیماران به من گفت که خانواده‌اش گفتند: «اگر بیشتر دعا می‌کردی، سرطان نمی‌گرفتی». برخی از مردم احساس می کنند که خداوند باعث بیماری می شود و می تواند آن را درمان کند. من بیماران سرطانی را دیده ام که از درمان مؤثر اجتناب کرده و به جای آن نماز خواندن را انتخاب کردند و سپس بیماری در بدنشان سرایت کرد، که دیگر قابل درمان نبود مگر با مراقبت راحت.

اکثر ما و عزیزانمان در مقطعی از زندگی خود دچار یک بیماری جدی خواهیم شد. هرکسی که در بیمارستان است می تواند درخواست ملاقات با کشیش را بدهد. با این حال بسیاری از مردم درک کمی از وجود، کار یا ماهیت این ارائه دهندگان دارند. افزایش آگاهی از آنها به طور بالقوه می تواند به همه ما کمک کند.