حضور کامل با مشتری ، شما را به عنوان یک درمانگر نیاز دارد تا تمام نفس خود را به این برخورد بیاندازید: از نظر جسمی ، عاطفی ، روانی ، روحی و رابطه ای (گلر و گرینبرگ ، 2022). مشتریان شما با حمایت از کار دشوار درمان ، با شما احساس امنیت و امنیت بیشتری خواهند کرد. به اندازه کافی ساده به نظر می رسد. به خاطر داشته باشید ، از شما می خواهد که روی آن تمرکز کنید چگونه شما با مشتری خود هستید ، نه فقط آنچه شما انجام دادن در جلسه درمانی

ایمنی از یک رابطه درمانی با یک درمانگر فعلی و زمینی پدید می آید. همانطور که به تجربه لحظه به لحظه مشتری خود و همچنین خود ، با آگاهی و شفقت ، مشتری ها می توانند شما را با آنها احساس کنند. این امر به مشتریان این امکان را می دهد تا احساس شنیدن ، احساس و دیده شدن و در نهایت برای باز کردن و به اشتراک گذاشتن تجربیات و چالش های صمیمی خود داشته باشند. بنابراین ، بخشی از نحوه برانگیختن تغییر در درمان از طریق یک تجربه عصبی از ایمنی است.

این تجربه نوروفیزیولوژیکی ایمنی از طریق حضور درمانی را می توان تا حدودی از طریق لنزهای تئوری پلی واگال استفان پورجز (PVT) درک کرد (گلر و پورژ ، 2014). از نظر ساده ، PVT مبتنی بر درک تکامل یافته از سیستم عصبی اتونوم ما است. به نظر می رسید که سیستم عصبی قدیمی دارای دو بخش است: یک سیستم عصبی سمپاتیک (مبارزه یا پرواز) و یک سیستم عصبی پاراسمپاتیک (استراحت و هضم). نظریه پلی واگال به ما می آموزد که سیستم عصبی جدید تکامل یافته دارای سه بخش است که پاراسمپاتیک متشکل از دو بخش (دو برای پلی) است: قسمت پشتی واگ (خاموش) قسمت عصبی پلی واگال و سیستم Vagal Vagal (تنظیم از طریق روابط) ، که یک سیستم تکامل یافته در پستانداران است و شامل یک سیستم درگیری اجتماعی (Porges ، 2011) است.

در حالی که ارتباط دو طرفه بین مغز (سیستم عصبی مرکزی) و بدن وجود دارد ، همچنین ارتباط دو طرفه بین سیستم های عصبی افراد در روابط با یکدیگر وجود دارد (Cozolino ، 2006 ؛ Geller ، 2018 ؛ Geller & Porges ، 2014 ؛ Porges ، 2011 ؛ Schore ، 2012). این ارتباط لزوماً در آگاهی آگاهانه نیست. این به عنوان یک حس “روده” تجربه می شود که آگاه می کند که چگونه ما در تعامل احساس می کنیم. هنگامی که درمانگران حضور و حضور خود را به مشتریان خود ارائه می دهند ، سیستم عصبی مشتری می تواند این حالت آرامش بخش ، زمینی را دریافت کند ، ایمنی و آرامش را در سیستم عصبی خود ایجاد کند.

یک مفهوم مرتبط در Pvt ، ادراک عصبی (Porges ، 2011) ، توضیح می دهد که چگونه ایمنی و امنیت توسط حالتهای فیزیولوژیکی تجربه و واسطه می شوند (به عنوان مثال ، هنگام احساس امنیت ، احساس اضطراب بدن در هنگام احساس امنیت ، احساس تحریک بدن می کنند). احساس ترسیدن وقتی شخصی وارد اتاق درمانی شما می شود که فریاد آتش می زند ، در یک وضعیت بالقوه ناامن ، از نظر روده ای دقیق از ناامیدی است. در مقابل ، احساس آرامش در هنگام آرامش روابط ، نمونه ای از عصبی از ایمنی است.

یک درک عصبی از اختلال در تنظیم غیر امنیت یا عاطفی و واکنش فیزیولوژیکی به دیگران (احساس ناامن حتی در شرایط ایمن) می تواند در پاسخ به تروما یا روابط نادرست ایجاد شود. درک این تصور عصبی بالقوه از امنیت غیر امنیتی که ممکن است مشتری های خاص شما در نتیجه تروما داشته باشند ، مفید است. اگر مشتری دارای یک سیستم نادرست باشد ، یک درمانگر که در حال بازتاب است ، ممکن است مشتری را در آن لحظه بازتاب کوتاه احساس رها کند. با این حال ، با حضور ، درمانگران می توانند بیشتر به درک عصبی مشتری خود از ایمنی یا امنیت توجه کنند. حضور درمانی به خواندن وضعیت مشتری در حال حاضر کمک می کند ، وقتی به یک مکان ناامن می روند ، توجه کنید و سپس ایمنی را از طریق اتصال Vagal شکمی خود فعال کنید.

در عین حال ، روابط ایمن در حال حاضر محور می تواند به بهبودی عصبی مشتری از عدم امنیت ناشی از تروما کمک کند. روابط درمانی تزریق شده با حضور می تواند عضلات عصبی مشتری شما را اعمال کند. با گذشت زمان ، این می تواند توانایی مشتری را در احساس امنیت با دیگران تقویت کند (گلر ، 2018). ماهیت دو طرفه سیستم تعامل اجتماعی به این معنی است که تعامل مثبت بین یک درمانگر و مشتری می تواند بر عملکرد واگ آنها تأثیر بگذارد تا حالات فیزیولوژیکی مربوط به استرس را کاهش دهد و از رشد و ترمیم پشتیبانی کند (گلر و پورجز ، 2014).

آوردن حضور درمانی شما به مشتری نه تنها پایه و اساس لازم برای درمان مؤثر است ، بلکه یک پیشنهاد و هدیه است که به مشتری و سیستم عصبی آنها کمک می کند تا احساس آرامش و ایمن کنند. به این ترتیب ، مهارت های بالینی و حضور درمانی شما ابزاری است که از شما و مشتری های شما پشتیبانی می کند و روابط درمانی را عمیق تر می کند. و آنها می توانند اجازه دهند که حضور شما از طریق یک رابطه ایمن ، بافر احساسات دردناک مشتری باشد ، بنابراین می توانند از طریق احساسات و تروما دشوار خود کار کنند و این تجربیات را ترمیم کنند. این در نهایت می تواند باعث شود مشتری ها بتوانند کامل تر زندگی کنند ، خود دلسوزی را به احساسات دردناک و خودشان گسترش دهند و روابط عمیق و معنادار را پرورش دهند (گلر ، 2025).