گوشی های هوشمند همه جا هستند و فوق العاده هستند. آنها به ما کمک می کنند تا با هم ارتباط برقرار کنیم، مسیریابی کنیم، یاد بگیریم و وظایف روزمره زندگی را انجام دهیم. اما ما همچنین از آنها برای جلوگیری از احساس خستگی استفاده می کنیم. و این می تواند زندگی بهتر و رضایت بخش تر را از ما سلب کند.

در واقع، اکنون تصور می شود که کسالت مفید است. ایده این است که بی حوصلگی، درست مانند سایر احساسات منفی، با پرداختن به چالش هایی که ما به عنوان انسان با آن روبرو هستیم، کارکردی را ایفا می کند. احساس کسالت نشان می دهد که وضعیت فعلی ما به اهداف ما و آنچه برای ما مهم است بی ربط است. بنابراین افراد می توانند به همان اندازه در یک اتاق خالی یا در یک مهمانی فعال احساس بی حوصلگی کنند، تا زمانی که اتفاقی که می افتد به چیزی که به آن اهمیت می دهد مربوط نباشد. به طور مشابه، اگر این آرامش با اهداف آنها مطابقت داشته باشد، افراد می توانند بدون احساس کسالت در یک اتاق خالی استراحت کنند.

وقتی هیچ چیز مرتبط با اهداف ما اتفاق نمی افتد، بی حوصلگی ما را وادار می کند تا به دنبال فرصت ها، چالش ها یا اهداف جدید باشیم. این باعث می شود که بخواهیم کاری انجام دهیم که مهم است.

اینجاست که گوشی‌های هوشمند وارد می‌شوند. بسیاری از برنامه‌های موجود در گوشی‌های هوشمند به گونه‌ای طراحی شده‌اند که به ما این احساس را بدهند که در حال انجام کاری معنادار هستیم. بسیاری باعث می شوند که احساس کنیم با مردم در ارتباط هستیم یا در حال انجام اهداف هستیم. اما بیشتر اتفاقاتی که روی یک اپلیکیشن می افتد احتمالاً به اهداف زندگی شما مرتبط نیست یا برای شما معنادار نیست. تعداد بسیار کمی از مردم هدف زندگی خود را صرف زمان بیشتری برای پیمایش در اینستاگرام یا کسب امتیاز بالاترین در Candy Crush دارند. این برنامه‌ها مغز ما را فریب می‌دهند و فکر می‌کنند که داریم کاری معنادار انجام می‌دهیم و خستگی ما از بین می‌رود.

حتی اگر خستگی در کوتاه مدت از بین برود، گوشی های هوشمند راه حل بلندمدتی نیستند. پس از چند ساعت سپری کردن روی اپلیکیشن‌های گوشی‌های هوشمند، اغلب از زمان تلف شده پشیمان می‌شویم. آن زمانی بود که می توانستیم برای انجام کارهایی که واقعاً برایمان مهم هستند صرف کنیم. وقت گذاشتن برای ایجاد یک رابطه عالی با همسرمان. یا درمان سرطان یا نوشتن یک رمان. یا ورزش کردن یا هر یک از تعدادی از اهداف زندگی که واقعا برای ما مهم هستند.

بی حوصلگی ما را وادار می کند تا با چالش های جدید روبرو شویم و کارهای بزرگ انجام دهیم. اما فقط در صورتی که اجازه دهیم کسالت ما را به سمت فعالیت هایی سوق دهد که برایمان معنی دارند. اگر این شکاف را با یک گوشی هوشمند پر کنیم، بهترین چیزی را که کسالت ارائه می دهد از دست می دهیم.