یک شامپانچه کودک را که به پشت مادرش چسبیده است ، تصور کنید ، چشمان گسترده ای که در اطراف آن وجود دارد. درست مانند نوزادان انسان ، این بچه های کوچک زندگی را کاملاً درمانده می کنند و به همه چیز به مادرشان تکیه می کنند. اما آنچه جالب است این است که چگونه آنها یاد می گیرند که مستقل شوند – بسیار چشمگیر به نحوه انجام این کار است.

شامپانزهای جوان مانند اسفنج های ریز و درشت هستند و با تماشای همه چیز مادران و سایر شامپانچه ها ، دانش را خیس می کنند. آنها ساعت ها می نشینند که چگونه می توانند آجیل را با سنگ ، نحوه ماهیگیری برای موریانه ها با شاخه ها یا روش مناسب برای داماد یک دوست ، ماهی بگیرند. این تفاوت چندانی با یک کودک نوپا نیست که از پخت و پز والدین خود تقلید می کند یا کودکی که یاد می گیرد کفش های خود را با تماشای مکرر بچسبد.

جدول زمانی نیز احساس آشنایی می کند – این سفر آهسته و تدریجی از نوزاد ناتوان به بزرگسالان توانمند ، پر از آزمایش و خطا ، بازی و لحظات بی شماری از “اجازه دهید من آن را امتحان کنم”. جوانان شامپانزه سالها را صرف تسلط بر قوانین اجتماعی گروه خود می کنند ، یاد می گیرند که به چه کسی نزدیک شوند و از چه کسی جلوگیری کنند ، دقیقاً مانند فرزندان انسانی که سیاست زمین بازی را می فهمند.

هنگامی که ما مطالعه می کنیم که شامپانچه های جوان رشد می کنند و یاد می گیریم ، ما به دنبال پنجره ای به گذشته تکاملی خود هستیم. آن ساعت های بیمار تماشای ، کپی کردن و تمرین که هم شامپانچه و هم کودکان انسان از آن عبور می کنند؟ آنها به چیزی عمیق در زیست شناسی مشترک ما اشاره می کنند – این تلاش قدرتمند برای یادگیری از طریق مشاهده و بازی که گونه های ما را برای میلیون ها سال شکل داده است. انسان و شامپانزه ها بیش از 98 ٪ از DNA خود را به اشتراک می گذارند. این رابطه ژنتیکی نزدیک باعث می شود شامپانزه ها برای درک خودمان بسیار جذاب و بسیار مهم باشند. از رفتار و شناخت گرفته تا ساختار و توسعه اجتماعی ، شامپانزه ها نگاهی اجمالی به طبیعت انسان می دهند. با بررسی چگونگی رشد و تحول شامپانزه ها – هم به عنوان افراد و هم به عنوان یک گونه – ما به منشأ هوش ، حافظه و رفتار خود بینش می دهیم. دو مفهوم مهم که به این مقایسه کمک می کنند عبارتند از: تنشور وت پیلوژنیبشر

چگونه شامپانزه ها ذهن را رشد می دهند: اینتوژنی و یادگیری زودهنگام

اینتوژنی به توسعه یک ارگانیسم فردی از جنین تا بزرگسالان اشاره دارد. در شامپانزه ها ، این مسیر جنبه های بسیاری از رشد انسان را منعکس می کند. شامپانچه های نوزاد نه تنها به غذا بلکه برای یادگیری اجتماعی نیز به مادرانشان وابسته هستند. آنها رفتارهای ضروری را برای بقا مشاهده می کنند ، تقلید می کنند و جذب می کنند – استفاده از لباس ، آیین های نظافت و تفاوت های ظریف پویایی گروه. سرعت و ساختار این پیشرفت به طرز چشمگیری شبیه به کودکان انسانی است. درک اینتوژنی Chimp به روشن شدن چگونگی تحول در یادگیری اجتماعی انسان و رشد شناختی کمک می کند. کسب تدریجی مهارت ها ، به ویژه مواردی که شامل هماهنگی و ارتباطات است ، ریشه های بیولوژیکی عمیق برای یادگیری را از طریق مشاهده و بازی نشان می دهد.

از دیدگاه آنتژنتیک ، مغز شامپانزان جوان برای جذب سریع اطلاعات سیم کشی می شوند. این ویژگی برای بقا بسیار مهم است: کسانی که به سرعت یاد می گیرند تمایل به زندگی طولانی تر دارند. این سیم کشی به احتمال زیاد از برخی از چشمگیر ترین توانایی های شناختی آنها ، از جمله حافظه بصری پشتیبانی می کند.

چه تکامل حفظ شده: فیلوژنی و اتصالات عمیق

در مقیاس وسیع تر ، فیلوژنی – تاریخ تکاملی یک گونه – موقعیتهای شامپانزه ها را به عنوان نزدیکترین بستگان زنده ما قرار می دهد. مطالعه صفات تکاملی آنها ، اصل و نسب ما را روشن می کند. الگوهای رفتاری در شامپانزه ها ، مانند تشکیل اتحادها ، حل و فصل درگیری ها یا نمایش همدلی ، رفتارهای آینه ای احتمالاً در اجداد مشترک ما میلیون ها سال پیش. این رفتارها دلخواه نیستند ؛ آنها تکامل یافتند زیرا مزایایی مانند پیوندهای اجتماعی قوی تر و انسجام گروهی بهتر را ارائه می دهند.

مقایسه فیلوژنتیک همچنین توضیح می دهد که چرا برخی از ویژگی های شناختی ، که تصور می شود منحصر به فرد انسانی است ، در شامپانزه ها ظاهر می شوند. شامپانزه ها از ابزارهای هدفمند استفاده می کنند – انتخاب چوب به ماهی برای موریانه ها و تیز کردن نیزه ها برای شکار نوزادان بوش. آنها مرده خود را عزادار می کنند و علائم انتقال فرهنگی را نشان می دهند ، جایی که رفتارهای آموخته شده از نسلی به نسل دیگر منتقل می شوند. این مثالها فقط موارد جداگانه نیستند. در بین گروه های مختلف ، محققان ویژگی های فرهنگی متمایز را از نظافت دستی گرفته تا تکنیک های آجیل در آجیل مشاهده کرده اند. این تنوع فرهنگی نشان دهنده آنتوژنی است ، همانطور که افراد از دیگران می آموزند ، و فیلوژنی ، زیرا رفتارهایی که در طول هزاره شکل می گیرد ، در جمعیت های منحصر به فرد ریشه می یابد.

قدرت حافظه و عمق احساسات

یکی از شگفت انگیزترین مناطقی که در آن شامپانچه ها از آن خارج می شوند ، حافظه بصری است. تحقیقات نشان داده است که شامپانزه های جوان ، به ویژه ، در کارهای حافظه کوتاه مدت خاص از انسانهای بالغ بهتر عمل می کنند. در یک مطالعه توسط Inoue و Matsuzawa (2007) ، شامپانزه ها روی صفحه نمایش داده شدند که به طور خلاصه قبل از مبهم شدن ظاهر می شدند. شامپانزه ها می توانند دنباله را با دقت و سرعت قابل توجه به یاد بیاورند ، که اغلب دانشجویان را در این کار پیشی می گیرند. این نشان می دهد فرآیند مغز آنها و داده های بصری را دقیقاً ذخیره می کند ، کیفیتی که بسیاری از انسانها از آن برخوردار نیستند. حافظه بصری آنها به احتمال زیاد برای کمک به آنها در جهت حرکت در محیط های جنگلی متراکم ، شناسایی میوه های رسیده ، تشخیص تهدیدات و تفسیر نشانه های اجتماعی به آنها کمک می کند.

از دیدگاه فیلوژنتیک ، این واقعیت که انسان این سطح از حافظه بینایی را در بزرگسالی حفظ نمی کند ، ممکن است نشانگر تجارت شناختی باشد. مغز ما استدلال ، زبان و اندیشه نمادین را در اولویت قرار می دهد – کلهایی که ممکن است به قیمت فراخوان بصری خام بیایند.

فراتر از حافظه ، شامپانزه ها روابط طولانی مدت را بر اساس اعتماد ، متقابل و حتی آشتی تشکیل می دهند. آنها همدلی ، همراهان پریشانی کنسول را نشان می دهند و از نظر عاطفی به رفتار ناعادلانه پاسخ می دهند – عواطف زمانی که یک بار کاملاً انسانی در نظر گرفته می شدند. این صفات اجتماعی به احتمال زیاد برای حرکت در پیچیدگی های زندگی گروهی تکامل یافته و زمینه ای برای درک اخلاق ، همکاری و حتی ریشه های درگیری را فراهم می کند.

مهمتر اینکه ، مطالعه شامپانزه ها فقط مربوط به درک آنها نیست. این در مورد نگه داشتن آینه برای خودمان است. آنها پایه های طبیعت انسانی را نشان می دهند که از لایه های فرهنگی محروم شده اند. نقاط قوت آنها – مانند حافظه بصری – چراغ همان چیزی را که ما از دست داده ایم روشن می کند. نقص آنها – مانند پرخاشگری یا مبارزات تسلط – ما را از غریزه های اولیه ما نشان می دهد. شامپانزها شکاف بیولوژیکی و روانی را به هم می ریزند و تصویری واضح تر از جایی که از کجا می آییم و ظرفیت های ما به کجا منجر می شود ، می دهد.

با این حال ، این دانش همچنین شامل فراخوانی به عمل است. شامپانزه ها در معرض خطر قرار می گیرند و زیستگاه های آنها به دلیل گسترش انسان کاهش می یابد. محافظت از آنها صرفاً موضوع حفاظت نیست. این در مورد محافظت از یک کلید مهم برای درک ما است. هر شامپانزه از دست رفته نمایانگر قطعه ای از تاریخ تکاملی است که برای همیشه از دست می رود.