به عنوان یک درمانگر، زمان زیادی از درمان صرف پرداختن به نحوه برخورد با افراد دشوار و آزاردهنده زندگی ما می شود. گاهی اوقات، این فرد در محل کار، همسایه بدخلق، هم اتاقی وحشتناک، فردی در خانواده است که شما نمی توانید آنها را تحمل کنید – همه ما آنها را در زندگی خود داریم.

افراد دشوار و آزاردهنده کسانی هستند که طبق تصمیم ما بد رفتار می کنند. آدم‌های مشکل کسانی هستند که ما را تحریک می‌کنند، گاهی کسانی هستند که به آنها نزدیک‌تریم، کسانی که دوستشان داریم اما رفتارهایی دارند که برای ما سخت است. این رفتارها ممکن است از نظر عینی وحشتناک باشند یا نباشند، اما با این وجود، ما را آزار می دهند. ممکن است راه‌هایی برای کنار آمدن پیدا کرده باشیم، اما اغلب این راه‌ها جواب نمی‌دهند – ما هنوز آزرده‌ایم، هنوز عصبانی هستیم، هنوز تحریک‌شده‌ایم، هنوز واکنش‌پذیر هستیم، و رفتارهای آن‌ها بخش‌های انتخابی را در مغز ما اشغال می‌کند.

بنابراین، راه بهتری برای مقابله چیست؟ چگونه کمتر اذیت شویم؟ ابتدا باید “چرا” را درک کنیم که آنها را برای ما آزاردهنده و آزاردهنده می کند.

چه چیزی باعث می شود که برخی افراد برای ما آزاردهنده باشند؟

منبع: عکس tima miroshnichenko 7047011

ما به عنوان انسان در هنگام مواجهه با موقعیت‌های دشوار برای «جنگ یا گریز» برنامه‌ریزی شده‌ایم، و افراد دشوار این واکنش را تحریک می‌کنند. این یک خرس یا شیر در طبیعت نیست که ما به آن واکنش نشان می دهیم، بلکه یک انسان دیگر است که با مجموعه ای از مشکلات، چالش ها و شخصیت های خاص خود می آید.

ما مجبور نیستیم همه را دوست داشته باشیم، همانطور که مجبور نیستیم همه غذاها یا همه چیزها را دوست داشته باشیم – همه ما سلیقه های متفاوتی داریم. این برای مردم نیز صدق می کند. ما ذائقه هایی داریم که ممکن است توسط DNA، عادات ما، خانواده اصلی ما، ترجیحات آموخته شده و انتخاب های ما تعیین شود. جالب اینجاست که گاهی اوقات ما به افرادی که حتی نمی شناسیم فقط بر اساس دوست نداشتن چهره یا رفتارشان به شدت واکنش نشان می دهیم.

این مفید است که علایق و علاقه های مستعد خود را کشف کنیم و مفهوم “انتقال” را سرگرم کنیم. طبق تعریف، انتقال، واکنش‌های عصبی خاص خود ماست که ریشه در روابط مهم دوران کودکی ما دارد و به شخص دیگری فرافکنی می‌شود. این امکان را برای ما فراهم می کند که بدون درک علت، نسبت به کسی، شاید غریبه، یا کسی که با او در ارتباط هستیم، واکنش شدید نشان دهیم.

در تلاش برای یافتن راه‌هایی برای مقابله بهتر با آن افراد و موقعیت‌هایی که به ناچار پیش می‌آیند، در زیر چند سوال وجود دارد که می‌توانیم از خود بپرسیم که ممکن است روشن کند که چرا ما تا این حد آزرده‌ایم، این‌قدر تحریک‌شده و ناراحت هستیم.

سوالاتی که باید از خود بپرسیم

1. این شخص مرا به یاد چه کسی می اندازد – شاید عموی پست، والدینی که از نظر عاطفی در دسترس نیستند، معلم وحشتناک مهدکودک من؟
2. چه چیزهایی مرا تحریک می کنند؟ به عنوان مثال، آیا افراد بدخلق من را تحریک می کنند؟
3. چه احساسی در مورد آزرده شدن من آشناست؟ در چه شرایطی همین احساس را داشته ام؟
4. من امروز از نظر خلق و خوی خودم کجا هستم؟ آیا در یک مکان آرام احساس خوبی دارم؟ یا چیزی آزارم می دهد؟ آیا من قبلاً در مورد چیز دیگری آشفته هستم؟ اغلب اوقات، خلق و خوی ما تعیین می کند که چقدر در برابر چیزی یا کسی که مشکل است صبر کنیم.
5. آیا چیزی وجود دارد که من با آن دست و پنجه نرم می کنم و این فرد مزاحم را جایگزین آن کرده ام؟
6. آیا این رفتار مرا به یاد من و رفتارهای آزاردهنده خودم می اندازد؟
7. آیا واقعاً باید با این شخص درگیر شوم و اگر نه، چرا درگیر می شوم؟ چه کاری می توانم انجام دهم تا تعامل خود را با این شخص محدود کنم؟

اینها همه سؤالاتی هستند که به ما کمک می کنند هنگام برخورد با افراد مزاحم، اختیار داشته باشیم. ما بیش از آنچه که فکر می کنیم بر خود و موقعیت کنترل داریم. فکر کردن در مورد چرا ما خیلی عصبانی هستیم ممکن است به ما کمک کند کشف کنیم که شاید ناراحتی ما ریشه در چیزی غیر از این شخص دارد. ممکن است واکنش‌های ما را مکث کند و فضای کافی را برای ما فراهم کند تا با شدت کمتری واکنش نشان دهیم و حتی اصلاً برخورد با آن شخص را دور بزنیم.

برخی از مردم همیشه ما را به روشی نادرست می مالند، اما ما این پتانسیل را داریم که اگر کمی درونگرا برای فکر کردن وقت بگذاریم، از تشدید خود جلوگیری کنیم.