وقتی جوان بودم، تنها چیزی که می‌خواستم این بود که کسی خوب را پیدا کنم تا زندگی کنم و با او خانواده بزرگ کنم. من یک نفر خوب را پیدا کردم، و ما برای بزرگ کردن یک خانواده استاندارد متشکل از دو بچه و یک سگ ساکن شدیم. وقتی اکنون به عنوان یک آشیانه خالی به گذشته نگاه می کنم، از هیچ یک از تصمیماتی که گرفته ام پشیمان نیستم. اما همچنین می‌دانم که چیزهایی که فکر می‌کردم می‌خواهم همان چیزهایی بودند که به من گفته شده بود باید بخواهم. من زندگی ام را بر اساس فیلمنامه ای که شخص دیگری برایم تهیه کرده بود زندگی کردم.

حداقل در جوامع صنعتی، نرخ ازدواج ده ها سال است که رو به کاهش بوده و تعداد افراد مجرد – چه قبل از ازدواج و چه پس از طلاق – رو به افزایش بوده است. تحقیقات به طور مداوم نشان داده است، حداقل تا همین اواخر، که افراد زمانی که در یک رابطه عاشقانه ثابت هستند نسبت به زمانی که بدون شریک زندگی می کنند، شادتر هستند. مطمئناً یک نگرش اجتماعی غالب وجود دارد که شما به یک فرد مهم نیاز دارید تا شما را «کل» کند.

سپس ژنرال Z آمد که سنت ها را به چالش کشید و طبق قوانین خود زندگی کرد. به گفته تیمی از روانشناسان آلمانی به سرپرستی تیتا آویلز، زومرها یا افرادی که بین سال های 2007 تا 2012 متولد شده اند، مدت بیشتری منتظر هستند تا رابطه عاشقانه ای داشته باشند. و علاوه بر این، آنها از مجرد بودن بسیار خوشحال هستند. محققان دلایل این روند را در مقاله ای که اخیراً در مجله منتشر کرده اند تجزیه و تحلیل می کنند بولتن شخصیت و روانشناسی اجتماعی.

خودمختاری بر صمیمیت

برای این مطالعه، آویلز و همکارانش از یک نظرسنجی چند ساله در مقیاس بزرگ در مورد روابط صمیمانه و پویایی خانواده برای تجزیه و تحلیل داده‌های نزدیک به 3000 نفر که در یک رابطه عاشقانه نبودند، استفاده کردند. نمونه شامل چهار گروه بود: ژنرال X، متولد 1971-1973. Early Millennials، متولد 1981-1983، Late Millennials، متولد 1991-1993، و Gen Z، متولد 2001-2003. شرکت کنندگان در هر گروه در سه نقطه عطف سنی پاسخ دادند: نوجوانی (تقریبا سن 16 سالگی)، اوایل بزرگسالی (تقریباً 26 سالگی)، و بزرگسالی تثبیت شده (تقریباً 36 سال). البته، گروه‌هایی که بعداً متولد شده‌اند، هنوز به هر سه نقطه عطف سنی نرسیده‌اند.

در مقایسه با گروه‌هایی که زودتر به دنیا می‌آیند، گروه‌هایی که دیرتر به دنیا می‌آیند، رضایت بیشتری از وضعیت مجردی خود و رضایت بیشتری از زندگی را به طور کلی گزارش کردند. این به ویژه در مورد زومرها صادق بود، که تاکنون فقط در نقطه عطف سنی نوجوانی پاسخ داده اند.

برای نسل های قبلی، نوجوانی زمانی بود که مردم شروع به قرار گذاشتن و وارد شدن به روابط عاشقانه کردند. با این حال، به نظر می‌رسد که نوجوانان ژنرال Z به استقلال بیش از صمیمیت اهمیت می‌دهند. با توجه به این داده‌ها، محققان نمی‌توانند دقیقاً علت این موضوع را تعیین کنند، اما آنها تعدادی از تغییرات اجتماعی را در نظر می‌گیرند که ممکن است باعث این تغییر در نگرش شود.

انگ کمتری در اطراف مجردی

نرخ مجردی ده ها سال است که در حال افزایش است و آویلز و همکارانش خاطرنشان می کنند که نگرش های اجتماعی در مورد مجرد بودن تغییر کرده است. در گذشته مجرد بودن نشانه شکست بود و نشان می داد که فرد قادر به ایجاد یا حفظ یک رابطه صمیمی نیست. مردم این نوع قضاوت های اجتماعی را درونی می کنند و این احتمالاً یکی از دلایلی است که اعضای نسل های قبلی از زندگی مجردی راضی نبودند.

با این حال، محققان خاطرنشان می‌کنند که این روزها، به‌ویژه در میان زومرها، ننگ بسیار کمتری پیرامون مجردی وجود دارد. یعنی اعضای Gen Z هیچ مشکلی در مجرد بودن نمی‌بینند، بنابراین همسالان خود را به خاطر بی‌تفاوتی عاشقانه قضاوت نمی‌کنند. این بدان معنی است که زومرها می توانند خودشان تصمیم بگیرند که مجرد باشند یا نه، بدون ترس از تبعیض توسط کسانی که نظراتشان را بیشتر می دانند.

آویلز و همکارانش همچنین اشاره می کنند که اعضای ژنرال Z تمایل بیشتری به فردگرا بودن دارند و برای خودمختاری بیشتر از نسل های قبلی ارزش قائل هستند. ممکن است برای زندگی خود برنامه هایی داشته باشید، اما اگر در رابطه هستید، باید اهداف شریک زندگی خود را نیز در نظر بگیرید و خودتان مصالحه کنید. به نظر می رسد این چیزی است که زومرها کمتر تمایل به انجام آن دارند.

تاخیر در مراحل رشد

یکی دیگر از دلایل ترجیح ژنرال Z برای مجردی، مشاهده چندین نسل است که افراد جوان در مراحل بعدی زندگی خود از مراحل مهم رشد خود عبور می کنند. اگرچه کودکان در سنین کمی زودتر از یک قرن پیش به بلوغ می رسند، عمدتاً به دلیل تغذیه بهتر امروزه، رشد اجتماعی و روانی آنها به تأخیر می افتد. جوانان مدت بیشتری در مدرسه می مانند، شغل خود را دیرتر شروع می کنند و برای ازدواج یا تشکیل خانواده بیشتر منتظر می مانند، حتی اگر شریک عاشقانه ای داشته باشند. حتی شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد زومرها نیز برای داشتن رابطه جنسی طولانی‌تر منتظر می‌مانند.

در مورد آن موضوع، ما همچنین باید به این نکته اشاره کنیم که نگرش های جنسی در نیم قرن گذشته به طور قابل توجهی تغییر کرده است. افرادی مانند من بر خلاف والدین ما «آزاد شدند». ما هیچ نگرانی در مورد رابطه جنسی قبل از ازدواج نداشتیم، اما بیشتر آن را به روابط متعهدانه محدود می کردیم. با این حال، زومرها نسبت به رابطه جنسی گاه به گاه بازتر هستند و برنامه هایی را دارند که به آنها کمک می کند آن را پیدا کنند. آنها همچنین روابط جنسی جایگزین را بیشتر می پذیرند، مانند دوستان با مزایای. تحقیقات دیگر نشان داده است که افراد با برآورده شدن نیازهای جنسی خود از وضعیت مجردی خود خوشحال تر هستند.

“کودکی” طولانی در قرن بیست و یکم، که در آن جوانان ممکن است هنوز از نظر مالی تا 20 سالگی به والدین خود وابسته باشند، احتمالاً یکی از دلایلی است که زومرها مشاغل، ازدواج و خانواده را به تاخیر می اندازند. در عین حال، امید به زندگی در قرن گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته است، بنابراین جوانان امروز این انتظار معقول را دارند که زمان بیشتری در اختیار خود داشته باشند و نیازی به عجله در انجام تعهداتی که آنها را به هم می زند، ندارند.

اگر اینطور باشد، شاید بتوانیم انتظار داشته باشیم که زومرها در اواخر دهه 30 زندگی خود شروع به سکونت کنند، برخلاف والدین بومرشان که تمایل داشتند تا اواخر 20 سالگی ازدواج کنند. همچنین مهم است که به خاطر داشته باشید که بومرها دیرتر از والدینشان ازدواج کردند، و به همین دلایل، یعنی اینکه مدت زمان بیشتری طول کشید تا در یک شغل مستقر شوند و امید به زندگی در حال افزایش بود.

در دهه‌های آینده، جالب خواهد بود که ببینیم ژنرال Z یک مسیر زندگی با تأخیر اما سنتی را دنبال می‌کند یا مسیرهای جدید و ناشناخته‌ای را در زندگی ایجاد می‌کند. برایشان سفر خوشی آرزو می کنم!