به عنوان یک مربی و یک روانشناس، من این افتخار را داشته ام که با افرادی بسیار متفکر ملاقات کنم که در تلاش برای به دست آوردن بینش در مورد خود، از جمله افکار، احساسات، و الگوهای رفتاری خود هستند. بسیاری از این افراد دستاوردهای شخصی و حرفه ای چشمگیر دارند. و هر یک از آنها برای کسب دستاوردهای خود تلاش کرده اند.

من اغلب می شنوم که این افراد در مورد اهمیت کار گروهی صحبت می کنند و اینکه چگونه به دیگران می گویند کمک خواستن و استفاده از پشتیبانی ارائه شده چقدر می تواند مفید باشد. در ابتدا تا حدودی گیج‌کننده بود که شنیدم این افراد می‌گویند که دریافت کمک برای دیگران اشکالی ندارد، اما نمی‌توانند کمک دیگران را بپذیرند. آنها توضیح می دهند که چگونه باید کارها را به تنهایی انجام دهند.

این افراد اغلب از کوه های ضرب المثلی بالا رفته اند تا شغل، خانواده و زندگی خود را بسازند.

آنها به خودشان گفته اند که نمی توانند فقط صعود کنند، بلکه باید خودشان به طور کامل و کامل صعود کنند.

منبع: Billy Onjea / Unsplash

کسی که در نزدیکی آنها بالا می رود ممکن است ابزار یا آب را برای حمایت از آنها در سفر به آنها ارائه دهد. و بارها و بارها فرد می‌گوید که نمی‌تواند این کمک را بپذیرد، زیرا اگر نتواند به تنهایی از کوه بالا برود به این معنی است که ضعیف هستند یا شکست خورده‌اند.

عامل این است که آنها به احتمال زیاد می تواند به تنهایی از کوه بالا می روند و احتمالاً بیشتر عمر خود این کار را انجام داده اند. اما انجام این کار برای سلامت عاطفی، ذهنی و جسمی آنها نیز هزینه دارد. مطمئنا، آنها این کار را نمی کنند نیاز دارند ابزاری که طرف مقابل به آنها پیشنهاد داده است، اما احتمالاً به این معنی است که وقتی دستکش‌های آنها در اثر بالا رفتن بدون تکیه گاه نازک می‌شوند، پوست و ناخن‌های خود را فقط برای آویزان کردن می‌برند. آنها ممکن است از تشنگی درد داشته باشند، صرفاً به این دلیل که احساس می کردند باید به تنهایی این کار را انجام دهند.

تمایل ما به پذیرش کمک می تواند تفاوتی باشد که بین ما یک تکه به بالای کوه می رسیم یا ضربه خورده و کبود شده ایم. پذیرش کمک همچنین می تواند در رسیدن به بالای کوه تفاوت ایجاد کند.

همانطور که این را می خوانید، آیا هیچ یک از الگوهای خود را می شناسید؟

• در حال حاضر به تنهایی چه کاری انجام می دهید که شما را خسته کرده است؟

در سفر زندگی تان:

• چه تجربیاتی به شما آموخته است که نباید کمک بخواهید یا بپذیرید؟
• کمک خواستن از نظر جسمی، ذهنی یا عاطفی چه هزینه ای برای شما داشته است؟
• کمک نخواستن از نظر جسمی، ذهنی یا عاطفی چه هزینه ای برای شما داشته است؟

شما هر روز هزاران فکر دارید. برخی از این افکار احتمالا مفید هستند و برخی ممکن است مفید نباشند. افکار غیر مفید ما می توانند ما را به این باور برسانند که مستحق کمک نیستیم، یا درخواست کمک درست نیست، یا اگر کمک بخواهیم، ​​کمکی به ما داده نخواهد شد.

• چه باورهای منفی (مثلاً “من یک شکست خورده هستم”) یا افکار (مثلاً “من باید به تنهایی قادر به انجام این کار باشم.”) شما را از استفاده از حمایت اطرافیانتان باز می دارد؟
• اگر کمک بخواهید یا بپذیرید در مورد شما چه می گوید؟

اغلب اوقات زمانی که در حال کوهنوردی هستیم، درخواست کمک ممکن است سخت باشد، با این حال ممکن است بیش از آن مایل باشیم که به دیگران کمک کنیم.

اگر کسی را دیدید که در حال بالا رفتن از کوه به ابزار یا آب نیاز دارد و کسی به او کمک می‌کند، به او می‌گویید چه کار کند؟

• آیا به آنها می گویید که باید تشنه شوند یا در مواقعی که نیازی ندارند از نظر جسمی رنج ببرند؟
• یا احتمالاً آنها را تشویق می کنید که حمایت ارائه شده را بپذیرند؟
• آیا فکر می کنید اگر آنها کمک را بپذیرند یک شکست کامل یا کاملا بی ارزش هستند؟

ما اغلب نسبت به دیگران سختگیرتر از خودمان هستیم. وقتی سخت است که با خود مهربان باشید و به خود اجازه دهید کمک بخواهید و بپذیرید، از خود بپرسید:

• اگر به یکی از عزیزانتان ببنید که به خاطر احساس نیاز به انجام کارها به تنهایی فرسوده شده اند، چه می گویید؟

شما مستحق کمک و حمایت هستید. همه انجام می دهند. و نه به این دلیل که “آن را به دست آورده اید”، بلکه به این دلیل که ارزش ذاتی دارید. شما مهم هستید و شایسته کمک هستید، فقط به این دلیل که وجود دارید. برای دریافت حمایت لازم نیست حق کسب کنید.