غریزه ها به طور تصادفی یا احساسات روده مرموز نیستند. آنها عمیقاً ریشه و پاسخهای سخت و سخت دارند که توسط میلیون ها سال تکامل شکل می گیرند. بدون غریزه ، اجداد ما هرگز از خطرات زندگی ماقبل تاریخ جان سالم به در نمی بردند. امروز ، حتی در دنیای بسیار ساختار یافته ما ، غرایز برای تصمیم گیری ، مقاومت و رشد شخصی بسیار مهم است. آنها به عنوان یک هوش اصلی فعالیت می کنند ، اغلب سریعتر و دقیق تر از فکر آگاهانه کار می کنند.

ریشه های تکاملی غرایز

روانشناسی تکاملی بینشی در مورد اینکه چرا غرایز بسیار قدرتمند هستند ، ارائه می دهد. انسانهای اولیه با تهدیدهای مداوم از شکارچیان ، آب و هوای شدید و گروه های رقیب روبرو بودند. کسانی که غرایز واضح تری در مورد خطر ، منابع غذایی ، پناهگاه و اتحادهای اجتماعی دارند ، بیشتر زنده می مانند و ژن های خود را منتقل می کنند (پینکر ، 1997). بنابراین ، غرایز بخشی از میراث بیولوژیکی ما شد – یک راهنمای داخلی متناسب با بقا.

علم مدرن از این ایده پشتیبانی می کند که غرایز در زیر سطح اندیشه عقلانی عمل می کنند. آنتونیو داماسیو ، متخصص مغز و اعصاب (1994) نشان داد كه چگونه سیگنال های عاطفی از بدن ما اغلب تصمیمات ما را به طور مؤثرتر از استدلال آهسته و عمدی هدایت می كنند. این “نشانگرهای جسمی” از تاریخ تکاملی ما بیرون می آیند و به ما کمک می کنند تا موقعیت های پیچیده را به سرعت ارزیابی کنیم. این توضیح می دهد که چرا عبارت “به غرایز خود اعتماد کنید” تحمل کرده است. غرایز غالباً می دانند که ذهن آگاه برای فهمیدن چه مدت طولانی طول می کشد.

هفت غریزه که ما را انسان می کند

در کتاب ما سرسختی (گلدشتاین و بروکس ، 2021) ، ما استدلال می کنیم که غرایز بیش از این که به ما کمک کنند زنده بمانند – آنها بشریت ما را تعریف می کنند. ما هفت غریزه اصلی را شناسایی می کنیم که پایه و اساس شخصیت و موفقیت انسان را تشکیل می دهند: خوش بینی شهودی ، انگیزه ذاتی ، همدلی دلسوزانه ، هوش همزمان ، نوعدوستی واقعی ، مسئولیت فضیلت و انصاف اندازه گیری. این غرایز فقط صفات لوکس نیستند. آنها ابزارهای بقا هستند که به دلیل ایجاد مزایای واقعی برای انسان های اولیه ، تکامل یافته اند.

خوش بینی شهودی ، علی رغم سختی ها ، انسان های اولیه را به سمت خود ادامه داد و معتقد بود که بقا امکان پذیر است. انگیزه ذاتی باعث افزایش بی امان پناهگاه ، غذا و ایمنی بدون پاداش خارجی شد. جوامع اوراق بهادار همدلی دلسوزانه ، همکاری و حمایت متقابل را تقویت می کنند. هوش همزمان به انسان های اولیه این امکان را می دهد تا تهدیدات و فرصت های متعدد را به طور همزمان پردازش کنند ، که برای بقا بسیار مهم است. نوعدوستی واقعی باعث تقویت شبکه های اجتماعی عمیق و اطمینان از مراقبت های عمومی برای آسیب پذیر شد. مسئولیت فضیلت مسئولیت پذیری را در گروه ها ، حفظ نظم و اعتماد ارتقا داد. انصاف اندازه گیری شده ، توزیع منابع عادلانه ، کاهش درگیری و تقویت انسجام گروه را تضمین می کند.

هر یک از این غرایز به این دلیل توسعه یافته است که به مشکلات خاصی که اجداد ما با آن روبرو هستند ، ایجاد می شود. آنها در ما مبهم هستند و حتی وقتی از آن بی خبر هستیم ، بر رفتار ما تأثیر می گذارد. نادیده گرفتن این غرایز می تواند منجر به قطع ارتباط ، تصمیم گیری ضعیف و حتی عدم پیشرفت شخصی و حرفه ای شود.

اعتماد به غرایز در دنیای منطقی

امروزه ، بخش اعظم فرهنگ مدرن سعی در سرکوب غرایز به نفع بیش از حد روشنفکری دارند. ما اغلب به ما آموخته می شود که هر موقعیتی را به طور جامع فکر کنیم. در حالی که تجزیه و تحلیل منطقی جایگاه خود را دارد ، می تواند در هنگام استفاده بیش از حد عمل را فلج کند. غرایز یک تعادل را ارائه می دهد و به ما امکان می دهد با قاطعیت و اصیل عمل کنیم. رهبران تجارت ، ورزشکاران و هنرمندان غالباً برای تصمیم گیری های پر سر و صدا به “احساسات روده” اعتماد می کنند. اینها تکانه های تصادفی نیستند بلکه خرد تقطیر شده از مغز باستانی که در طول هزاره آموزش دیده است (Goleman ، 1995).

یادگیری اعتماد به غرایز خود به معنای بی پروا بودن نیست. این در مورد تشخیص این است که شما دارای یک اطلاعات عمیق و عمیق است که توسط نسل های بی شماری شکل گرفته است. این در مورد احترام است که ، در بسیاری موارد ، غرایز شما الگوهای و خطرات را سریعتر از آنچه ذهن آگاهانه شما می تواند پردازش کند ، انتخاب می کنند. نادیده گرفتن غرایز می تواند منجر به تردید ، قضاوت ضعیف و فرصت های از دست رفته شود.

این امر به ویژه در محیط های پر فشار که زمان محدود است و حاشیه خطا باریک است بسیار مهم است. اولین پاسخ دهندگان ، سربازان و حتی مدیران فصلی غالباً لحظاتی را توصیف می کنند که غریزه را به دست گرفت و آنها را راهنمایی می کند تا تماس درست را تقریباً به طور خودکار انجام دهند. آنها بی فکر عمل نمی کردند. آنها به یک منبع غنی و باستانی دانش ضربه می زدند.

با این حال ، غرایز عصبی نیست. تکامل آنها را برای محیط هایی که بسیار متفاوت از دنیای امروز است شکل داد. بنابراین ، پالایش غرایز از طریق تجربه ، تأمل و بازخورد ضروری است. در سرسختی، ما تأکید می کنیم که در حالی که غرایز به ما لبه می دهد ، آنها را از طریق خودآگاهی و تفکر انتقادی تیز می کند و آنها را واقعاً قدرتمند می کند.

غرایز اهمیت دارند زیرا آنها ما را به حقایق خام و ماندگار طبیعت متصل می کنند. آنها به ما یادآوری می کنند که در زیر پیچیدگی زندگی مدرن ، یک هوش ساده و ظریف نهفته است که برای مقاومت و رشد ساخته شده است. اعتماد به غرایز شما یک قدم به عقب به تفکر ابتدایی نیست بلکه یک جهش رو به جلو به یک شیوه زندگی عمیق تر و یکپارچه تر است.