پس از موجی از تحقیقات و مقالاتی که استدلال می‌کردند تمرکز حواس برای سلامت روان و شادی مهم است، ممکن است به نظر برسد که این موضوع تصمیم‌گیری شده است. ممکن است احساس کنید هر زمانی که ذهن شما از کاری که در آن لحظه انجام می‌دهید دور می‌شود، باید توجه خود را جلب کنید تا به آن تمرکز کنید. حتی اگر کاری که انجام می دهید چندان خوشایند یا جذاب نیست، به هر حال روی آن تمرکز کنید.

با این حال، آیا مواقعی وجود ندارد که کمی از سفر ذهنی در زمان لذت ببرید؟ شاید شما در میانه یک تمرین بدنی سخت اما از نظر ذهنی بدون چالش هستید. برخی از افکار تصادفی در ذهن شما شناور است، و شما یکی از شادترین روزهای خود را از دوران دبیرستان خود تجربه می کنید. قبل از اینکه متوجه شوید، تمرین به پایان رسیده است، و شما احساس شارژ مجدد می کنید و آماده هستید تا به بقیه روز خود ادامه دهید.

از آنجایی که تمرکز بر گذشته یا آینده گاهی اوقات بد رنگ می شود، ممکن است این روشی متناقض برای تقویت روحیه شما به نظر برسد. اما آیا اینطور است؟

ذهن سرگردان در مقابل ذهن آگاهی

به گفته مادلین گراس و همکارانش از دانشگاه کالیفرنیا سانتا باربارا (2024)، حتی اگر برخی از سرگردانی های ذهنی می تواند باعث شود که شما در زمان های شادتر در گذشته فکر کنید، «یک دیدگاه رایج وجود دارد که به طور متوسط، خلق و خوی فرد در هنگام ذهن منفی تر است. سرگردانی در مقایسه با حالت متمرکز بر حال.» این دیدگاه رایج شامل این اصل است: “ذهن سرگردان، ذهنی ناراضی است” (ص. 1).

گراس و همکاران، توجه داشته باشید که یکی از مشکلات بزرگ با این بیانیه ظاهراً قطعی این است که تحقیقاتی که بر اساس آن انجام شده است، تنها احساسات را در زمانی که شرکت‌کنندگان بی‌ذهن بودند، اندازه‌گیری می‌کردند. این یافته‌ها این احتمال را باز می‌گذارد که افراد در حال حاضر در حال حاضر در حال بدتری هستند، نه اینکه فقدان ذهن آگاهی باعث غمگینی آنها شود. به عبارت دیگر، ذهن سرگردان ممکن است سرگردان باشد زیرا ناراضی است.

برگردیم به مثال تمرین بی‌ذهن شما، اگرچه در این مورد افکار شما به زمان‌های شادتر تبدیل می‌شد، اما اگر کسی خلق و خوی شما را قبل و بعد از آن اندازه‌گیری می‌کرد، به احتمال زیاد از کسالت به حالت مثبت افزایش می‌دادید. این امر از این ایده حمایت می‌کند که فرار از موقعیتی که جذاب‌تر نیست به موقعیتی که بیشتر سرگرم‌کننده است، می‌تواند ارزش تطبیقی ​​داشته باشد.

تست پیوند عاطفه به ذهن سرگردان

بنابراین، شما می توانید به بیش از یک دلیل درگیر ذهن پرسه زدن شوید. گراس و همکارانش معتقد بودند که آزمون واقعی پیامدهای عاطفی سرگردانی ذهن به ماهیت افکار فرد بستگی دارد. برای بررسی این ایده ساده، تیم تحقیقاتی UCSB مطالعه‌ای را با استفاده از روش نمونه‌گیری تجربه (ESM) طراحی کرد تا شرکت‌کنندگان دانشجویان خود را شش بار در روز به مدت هفت روز ردیابی کند. اگرچه میانگین سنی نمونه ها 21 سال بود، اما آنها بین 18 تا 44 سال داشتند که امکان انجام تجزیه و تحلیل سن را فراهم می کرد. این در نگاه به نتایج مهم شد.

در هر درخواست، شرکت‌کنندگان در مورد کاری که انجام می‌دهند گزارش دادند (به درخواستی که از آنها می‌خواست صادق باشند) و تجربه لحظه‌ای خود را بر اساس دسته‌های از پیش تعریف‌شده رتبه‌بندی کردند. ببینید در حال حاضر با استفاده از این شاخص ها چگونه به خود امتیاز می دهید:

• حالت توجه: حال در مقابل ذهن سرگردان
• خلق و خوی: بسیار بد تا خیلی خوب در مقیاس 7 درجه ای
• فکر طبیعت: گفتار درونی (صحبت کردن با خود) از تجربه درونی (نه صحبت کردن با خود)، و اینکه آیا گفتار درونی در مورد احساسات بدنی، احساسات، محیط، موسیقی/صداها، تصاویر بصری، شخص دیگری، ذهن خالی یا “دیگری” بود.
• وضوح: نه خیلی واضح تا خیلی واضح در مقیاس 7 درجه ای
• ظرفیت فکر: بسیار منفی تا خیلی مثبت در مقیاس 7 درجه ای
• جالب بودن: در مقیاس 7 درجه ای اصلاً خیلی جالب نیست

برای دسته بندی فعالیت های خود، شرکت کنندگان گزارش دادند که آیا کاری که انجام می دهند اجتماعی، فیزیکی، آرامش بخش، وظیفه محور (کارهای خانه) یا شناختی (مطالعه، تکالیف، حل پازل، در کلاس) است.

ممکن است شرکت در این مطالعه یک فرآیند شدید به نظر برسد و در واقع، اکثریت نمونه در واقع قبل از پایان هفته تحصیل را ترک کردند و برخی آن را جدی نگرفتند. بنابراین، 337 نفری که باقی مانده بودند، ممکن است به نحوی سیستماتیک با تعداد تقریباً مساوی که سقوط کردند، متفاوت باشند.

تجزیه و تحلیل آماری اصلی، آزمونی از مدلی بود که در آن حالت توجه برای پیش‌بینی ظرفیت فکری کار می‌کرد که به نوبه خود، خلق و خوی را پیش‌بینی می‌کرد. مطابق با این اصل که سرگردانی ذهنی با خلق و خوی منفی تری همراه است، یافته ها نشان داد که این به دلیل ظرفیت خود افکار است.

این روابط در شرکت کنندگان مسن تر در مطالعه (یعنی افراد بالای 30 سال) بارزتر بود. این امکان وجود دارد که تجربیات زندگی بیشتر به نحوی افراد را به فکر کردن در مورد چیزی غیر از کاری که انجام می‌دهند، بکشاند، یا شاید دانشجویان مسن‌تر فقط شلوغ‌تر از جوان‌ها باشند و بیشتر در ذهنشان باشد. ممکن است بتوانید با این ایده ارتباط برقرار کنید اگر، وقتی به دسته‌های رتبه‌بندی تجربه در بالا نگاه می‌کنید، ذهن شما به سمت کارهای دیگری که در حال حاضر باید انجام می‌دادید منحرف شود.

همچنین یافته‌ها نشان داد که رتبه‌بندی‌های جذابیت و وضوح نقش حالت توجه را در خلق و خوی تغییر می‌دهد. این از تحقیقات قبلی حمایت می کند که نشان می دهد “افکار خارج از وظیفه که در طول زندگی روزمره جالب تر رتبه بندی می شوند با خلق و خوی بهتر مرتبط هستند” (ص. 9). زمانی که حوصله تان سر می رود، مانند انجام تمرینات روزمره، بازگشت به زمان های جالب ممکن است ایده بدی نباشد.

ساختن ذهن سرگردان برای شما کار کند

اگرچه مطالعه UCSB از این ایده حمایت می کند که یک ذهن سرگردان ممکن است یک ذهن ناخوشایند باشد، به نظر می رسد که این تنها زمانی درست است که ذهن سرگردان به سمت افکار ناخوشایند سوق یابد. نویسندگان معتقدند چاره تمرکز بر زمان حال نیست، بلکه تمرکز بر ماهیت آن افکار است. همانطور که در درمان شناختی-رفتاری تاکید شده است، تغییر افکار می تواند خلق و خوی شما را تغییر دهد.

به نظر می رسد که این ماهیت افکار است، نه سرگردانی ذهن، که در اینجا مقصر است. در واقع، همانطور که نویسندگان در ادامه تحقیقات قبلی پیشنهاد می‌کنند، سرگردانی ذهن می‌تواند مزایای سرگرمی، احساس پیوند اجتماعی و ارتباط، استراحت عاطفی و تفکر خلاق را ارائه دهد. گوش دادن به موسیقی مثبت می تواند یکی از راه های تحریک این سفر از طریق افکار شما باشد.

برای جمع بندی، دفعه بعد که تمرکز خود را بر روی چیزی غیر از تجربه فعلی تان جلب کردید، تصور نکنید که نیاز دارید خود را وارد جزئیات خود کنید. اگر افکارتان شما را خوشحال می کند، دلیلی وجود ندارد که در آن افراط نکنید، حتی برای انحراف لحظه ای که ایجاد می کنند.