[ad_1] در سالهای اخیر ، “هوش هیجانی” به گفتگوهای مربوط به خودآگاهی ، ارتباطات و رشد شخصی تبدیل به کلمه ای شد. با این حال ، با وجود محبوبیت روزافزون این اصطلاح ، سوء تفاهم گسترده باقی مانده است: بسیاری از افراد هوش هیجانی را با...
[ad_1]
در سالهای اخیر ، “هوش هیجانی” به گفتگوهای مربوط به خودآگاهی ، ارتباطات و رشد شخصی تبدیل به کلمه ای شد. با این حال ، با وجود محبوبیت روزافزون این اصطلاح ، سوء تفاهم گسترده باقی مانده است: بسیاری از افراد هوش هیجانی را با عاطفی بودن برابر می کنند. در حالی که هر دو احساسات را درگیر می کنند ، آنها مفاهیم بسیار متفاوتی دارند. این سردرگمی می تواند منجر به تصورات غلط در مورد معنای هوشمند بودن عاطفی و چگونگی تأثیر مثبت بر زندگی ما شود. وضوح در مورد تمایز بین هوش هیجانی و عاطفی بودن برای کمک به کسانی که این دو را در هم می آمیزند ، می دانند که چرا هوش هیجانی بیش از تجربه یا ابراز احساسات قوی نیاز دارد.
عاطفی بودن به تجربه و ابراز احساسات – خواه شادی ، عصبانیت ، غم و اندوه یا هیجان اشاره دارد. این در مورد انرژی خام و فیلتر نشده احساسات است. به عنوان مثال ، کسی که در طی یک فیلم صمیمانه گریه می کند یا با شور و شوق به اختلاف نظر واکنش نشان می دهد ، ماهیت عاطفی آنها را نشان می دهد. این پاسخ ها طبیعی و انسانی است. احساسات برای زندگی ما ضروری است و نقش مهمی در نحوه تجربه جهان داریم.
با این حال ، عاطفی بودن لزوماً به معنای درک یا مدیریت موثر احساسات شما نیست. در حالی که احساسات نشان دهنده ظرفیت فرد برای احساس عمیق است ، ذاتاً شامل خودآگاهی ، تنظیم یا توانایی حرکت در احساسات برای بهره مندی از خود یا دیگران نیست.
از طرف دیگر ، هوش هیجانی یک مجموعه مهارت است. محبوبیت عاطفی توسط روانشناس دانیل گلمن ، چهار مؤلفه اصلی را شامل می شود:
هوش هیجانی مربوط به میزان احساسی نیست که شما احساس می کنید بلکه چگونه با آن تعامل دارید و آن احساسات را مدیریت می کنید. این یک عمل عمدی برای تبدیل تجربیات عاطفی به ابزاری برای رشد ، اتصال و درک است.
سردرگمی اغلب به این دلیل بوجود می آید که هوش هیجانی مربوط به احساسات است ، اما با احساسی بودن متفاوت است. در اینجا تجزیه و تحلیل تفاوت های کلیدی وجود دارد:
به عنوان مثال ، افراد عاطفی ممکن است در حین مکالمه داغ ، با عصبانیت واکنش نشان دهند ، صدای آنها را بالا برده یا طوفان کنند. در مقابل ، کسی که دارای هوش هیجانی بالایی است ، عصبانیت خود را تشخیص می دهد ، مکث می کند تا به منبع آن تأمل کند و نگرانی های خود را با آرامش بیان کند تا بدون افزایش بیشتر آن درگیری را حل کند.
به راحتی می توان فهمید که چرا مردم این دو را در هم می آمیزند. هر دو احساسات را درگیر می کنند ، و ابراز احساسات آشکارا می توانند در دنیایی که به ما آموزش داده شده است برای سرکوب یا پنهان کردن احساسات خود احساس قدرت کند ، احساس قدرت کند. اما هوش هیجانی فراتر از بیان است – این مربوط به تسلط است.
افرادی که دارای هوش هیجانی بالایی هستند ، احساسات خود را نادیده نمی گیرند یا از آن کاسته نمی شوند. آنها آنها را تصدیق می کنند ، آنها را درک می کنند و از آنها برای تقویت تعامل و تصمیمات خود استفاده می کنند. برعکس ، ممکن است شخصی بسیار احساسی احساس عمیقی کند اما برای پردازش یا هدایت آن احساسات به طور مؤثر تلاش می کند.
در حالی که عاطفی بودن ذاتاً مضر نیست (احساسات بخشی طبیعی از زندگی هستند) ، پرورش هوش عاطفی برای رشد شخصی و بین فردی بسیار مهم است. در اینجا چرا:
احساسات قدرتمند هستند ، اما هوش هیجانی نحوه عملکرد ما از این قدرت را تعیین می کند. با یادگیری درک ، تنظیم و هدایت احساسات خود ، می توانیم روابط قوی تری برقرار کنیم ، تصمیمات عاقلانه تری بگیریم و با مقاومت بیشتری در زندگی حرکت کنیم.
بنابراین ، دفعه بعد که کسی با هوش هیجانی احساساتی می کند ، با مهربانی به آنها یادآوری می کند که هوش هیجانی در مورد احساس بیشتر نیست – این در مورد احساس است بهتربشر این به معنای اداره احساسات نیست بلکه در مورد حاکمیت آنها با خرد و دلسوزی است. و در این امر قدرت واقعی هوش هیجانی نهفته است.
اطلاعات عاطفی ضروری است
اگر شما کسی هستید که با هوش هیجانی عاطفی برابر بوده اید ، قلب خود را بگیرید – این یک سوء تفاهم رایج است ، و این بدان معنی نیست که تجربیات عاطفی شما نامعتبر است. احساسات یک هدیه است و احساس عمیق بخشی از انسان بودن است. یادگیری مهار آن احساسات به جای اینکه به آنها اجازه دهند کنترل شما را مهم کنند ، مهم است.
ایجاد هوش هیجانی به معنای سرکوب احساسات شما یا کمتر احساسی نیست. در مقابل ، این به معنای پذیرش احساسات خود با آگاهی و قصد است. این در مورد تبدیل انرژی خام احساسات به نیرویی است که زندگی شما و زندگی اطرافیان را تقویت می کند.
[ad_2]
