هالووین درمان است.

همه تعطیلات درمان است. هالووین است قرار گرفتن در معرض بیماری درمان جمجمه های جیغ و سرستون های مصنوعی آن هیجان های ارزان قیمتی نیستند. آنها ما را مجبور می کنند که مرگ و آنچه انجام می دهد را به یاد بیاوریم.

هر تعطیلات به ما کمک می‌کند تا برخی از جنبه‌های عمیق زندگی انسان را بررسی و پردازش کنیم، از ملیت گرفته تا تغییر فصل تا آن اسرار وحشتناک و وحشتناکی که برخی آن را خدا می‌نامند.

بنابراین هالووین در جایی اتفاق می افتد که در نیمکره شمالی نقطه عطف بیمارگونه ای است. اوایل پاییز ما را با درخشندگی خشک و آسمان یاقوت کبود خود آرام می کند. در اواخر اکتبر، درختان برهنه می شوند، همانطور که آسمان وقتی پرندگان به سمت جنوب پرواز می کنند. شب ها خنک می شود و ناگهان ساعت 6 تاریک می شود.

برای نسل‌های گذشته، این تغییر فصلی نشان‌دهنده گرسنگی پس از برداشت، باغ‌های بایر، طوفان‌های قاتل، یخ‌زدگی عمیق و ماه‌های تاریکی بود که در داخل خانه سپری می‌شدند.

جای تعجب نیست که روز همه جان ها، یک جشنواره غم انگیز برای بزرگداشت درگذشتگان، از قرن یازدهم در 2 نوامبر برگزار می شود.

و در حالی که تعداد کمی از ما دیگر مجبور هستیم تا زمستان خود را با گرسنگی، برف پوشیده و محصور در آلونک های سرد تا ماه مارس بگذرانیم، هنوز به هالووین نیاز داریم.

این به این دلیل است که هر چقدر هم که آزاد باشیم، هنوز احساس ترس می کنیم.

منابع ترس از خشکی به خشکی و سال به سال تغییر می‌کنند، اما آمیگدال‌های ما آژیرهای پلیسی کوچکی هستند که در جمجمه‌های ما تعبیه شده‌اند تا خطر را نشان دهند.

این ما را هوشیار و در نتیجه زنده نگه می دارد. اون صدا چی بود آیا بوی دود می دهم؟ اما ترس می تواند در مغز و بدن ما جمع شود و حتی در آنجا گیر کند بدون تهدیدهای روشن و فعلی این اضطراب است.

تعطیلات فقط برای سرگرمی نیست. آنها در خدمت اهداف روانی هستند

نحوه کار تعطیلات به این صورت است: هر کدام نیازهای انسانی خاص یا تجربه مشترک عمیقی را جدا می کنند. در یک بازه زمانی معین – همان هر سال را در بر می گیرد—آیین های خاص، غذاها، موسیقی، بازی ها، نمایش ها و دیگر نمایش ها به جشن کنندگان کمک می کند تا بر معنای آن تمرکز کنند. انجام این کار در ملاء عام، تماشای دیگران در حال انجام کاری که ما انجام می‌دهیم، بازتاب احساسات ما، تأثیر تعطیلات را عمیق‌تر می‌کند و به ما کمک می‌کند در مواجهه با تاریخ، ابدیت و رمز و راز کمتر احساس انزوا کنیم.

به همین دلیل است که ما یک تعطیلات مهم متمرکز بر ترس را داریم و دوست داریم. آیا هر حالت ذهنی جهانی‌تر، دردناک‌تر و بالقوه فلج‌کننده‌تر و در عین حال برای بقا ضروری‌تر است؟ آیا هیچ احساسی می تواند ما را بیشتر به هم متصل کند؟

و بله، هالووین مهم است: آخرین نظرسنجی فدراسیون ملی خرده فروشی پیش بینی می کند که هزینه هالووین در ایالات متحده امسال به 11.6 میلیارد دلار خواهد رسید.

نحوه عملکرد هالووین به این صورت است: درست همانطور که لوله کش ها هوا و آب لوله ها را مجبور می کنند تا “خط را بیرون بریزند”، زباله ها را از جا کنده و پاک کنند، هالووین باعث ایجاد ترس در آگاهی ما می شود. در مغازه‌ها و درگاه‌های خودمان – مکان‌هایی که با امنیت ارتباط داریم – اسکلت‌های تاب‌خورده و ماسک‌های شیطان و جلوه‌های صوتی شبح‌آمیز به تاریک‌ترین ترس‌های ما دامن می‌زند. همشون جیغ میزنن “مرگ، مرگ، مرگ! مرگ را یادت هست؟ تو روزی می‌میری، و همینطور همه کسانی که می‌شناسی!» اما در محیط‌های به ظاهر امن ما، در میان خانواده‌ها و دوستانمان، این وحشت‌ها «از بین رفته‌اند». آنها هنوز احساس واقعی بودن اما حداقل قابل تحمل تر می کنند.

این یک شروع سالانه به غیرقابل تصور است

مرگ یک واقعیت وحشیانه است که همه ما باید آن را بپذیریم و بپذیریم. رویارویی با این واقعیت، از سنین نسبتاً اولیه، ما را به بزرگسالانه ترین حقیقتی که تا به حال می دانیم آغاز می کند. هر چقدر هم که وحشتناک باشد، چنین مکاشفه‌هایی به ما کمک می‌کنند تا با کوتاهی و در نتیجه ارزشمند بودن زندگی روبرو شویم. ما به معنای واقعی کلمه، به طرز درخشانی، وحشت یکدیگر و ترس خود را با رفتار و خنده کاهش می دهیم.

اما اگرچه ترس جهانی است، اما همه ما شبیه هم نیستیم. اگر هالووین نوردرمانی ما است و می‌خواهیم از آن نهایت استفاده را ببریم، من و شما به دنبال مجموعه‌های مختلفی از تزئینات، لباس‌ها، صداها، و نمایش‌های فروشگاه بر اساس عمیق‌ترین محرک‌ها، آسیب‌ها، فوبیاها و ترس‌هایمان هستیم. همه آنها ترسناک خواهند بود، اما نسخه شما ممکن است به جای ارواح دارای کوسه باشد، زیرا شما به ارواح اعتقاد ندارید اما یک موج سوار را دیده اید که تکه تکه شده است. نسخه من ممکن است فاقد اسکلت باشد، زیرا استخوان‌ها را زیبا می‌دانم، اما دارای ماشین‌های بیمارستانی و ماشین‌های تندرو است.

اما اگر همه ما عمیق‌ترین محرک‌های خود را بازی کنیم، تا حداکثر اثر نوردهی درمانی را داشته باشیم، همچنین باید افرادی که از کوسه، ماشین و دفیبریلاتور می‌ترسند پیدا کنیم که با آنها مهمانی و جشن بگیریم. رویارویی با عمیق‌ترین ترس‌های ما به تنهایی بسیار ترسناک خواهد بود – که نکته اصلی هالووین است و همچنین نیست.