برای بسیاری از افراد لذت بخش ، مهربانی اغلب مانند ستاره شمالی خود احساس می کنند. شما می خواهید کمک کنید ، پشتیبانی کنید و زندگی را برای اطرافیان کمی روشن تر کنید. از نظر سطح ، این تحسین برانگیز به نظر می رسد ، اما بدون مرز ، این غریزه می تواند منجر به فرسودگی ، نارضایتی و حتی روابط تنگ شود. مهربانی واقعی به چیزی نیاز دارد که ممکن است در ابتدا ضد انعطاف پذیر باشد اما بسیار تحول گرا است: مرزها.

مهربانی بدون مرز

تصور کنید که همکار خود ، سارا ، مرتباً برای دیدار با مهلت ها تلاش می کند. هر وقت او درخواست کمک می کند ، می پرید ، وقت خود را فدا می کنید تا اطمینان حاصل شود که او کار خود را انجام می دهد. شما شبهای دیررس را کشیده اید ، برنامه های شخصی را لغو کرده اید و برای صرفه جویی در روز اضافه کاری کار کرده اید. در ابتدا ، احساس خوبی برای نیاز به شما بود ، مثل اینکه واقعاً کمک می کردید. اما با گذشت زمان ، شما احساس ناراحتی کرده اید. سارا آمده است تا به حمایت شما اعتماد کند و تلاش زیادی برای بهبود مدیریت زمان خود نکرده است. و با این حال ، شما از خودتان عصبانی هستید که احساس اذیت می کنید ، زیرا ، آیا قرار نیست مهربانی از خودگذشتگی باشد؟

این مهربانی بدون مرز است. در حالی که اقدامات شما برای کمک به شما در نظر گرفته شده بود ، آنها چرخه وابستگی را فعال کرده و شما را تخلیه و ناامید می کنند. مهمتر از همه ، این الگوی بعید است که واقعاً به سارا کمک کند. با همیشه قدم گذاشتن ، شما او را از مسئولیت مدیریت کار خود به طور مؤثر به تنهایی محافظت کرده اید.

مهربانی با مرزها

اکنون ، تصور کنید که در همان سناریو دوباره تجدید نظر کنید ، اما این بار با مهربانی به آن نزدیک می شوید که شامل مرزها است. وقتی سارا دوباره کمک می خواهد ، شما با مبارزات او همدلی می کنید اما متفاوت پاسخ می دهید. شما می گویید ، “من می شنوم که شما در مورد دیدار با این مهلت استرس دارید. امروز می توانم پیش نویس شما را به سرعت مرور کنم ، اما نمی توانم بیش از این کار را انجام دهم زیرا حجم کار خودم را دارم تا روی آن تمرکز کنم.”

این نوع پاسخ در حالی که هنوز هم پشتیبانی می کند ، محدودیت مشخصی را تعیین می کند. سارا می داند که به شما اهمیت می دهد ، اما او همچنین می فهمد که شما برای وقت خود ارزش قائل هستید و آن را به طور غیرقانونی قربانی نخواهید کرد. با گذشت زمان ، این باعث می شود که سارا برای حل چالش های خودش را حل کند و مانع از احساس بیش از حد شما شود. هنگامی که از ابتدا مشخص هستید که چقدر وقت و انرژی می توانید شخص دیگری را ارائه دهید ، این مرحله را برای آنچه می توانند از شما انتظار داشته باشند به پیش می برد.

مهربانی واقعی چیست

در حال رشد ، ما اغلب پیام های ظریف در مورد مهربانی دریافت می کردیم. در حالی که ممکن است این پیام ها با تعریف واضح بیان نشده باشد ، آنها در نحوه تعامل مردم با ما مشهود بودند: “فقط آن اسباب بازی را به اشتراک بگذارید.” “خوب باش.” “او را احساس بدی نکنید.” با این حال ، حقیقت این است که اگر این شامل دلسوزی برای خودمان نباشد ، مهربانی واقعاً مهربان نیست. اگر ما نیازهای خودمان را برای خوشحال کردن شخص دیگری نادیده بگیریم ، جوهر خود را از دست می دهد.

مهربانی واقعی به معنای گفتن بله به هر درخواست یا حل مشکلات همه با هزینه خود ما نیست. در عوض ، ریشه در اصالت ، احترام و خودآگاهی دارد. این در مورد ارائه پشتیبانی وقتی می توانیم ضمن احترام به نیازها و محدودیت های خود باشیم. ما باید تشخیص دهیم که همیشه نمی توانیم همه احساس خوبی داشته باشیم. چه اتفاقی می افتد که تلاش های ما برای خوشحال کردن دیگران باعث شود احساس نابودی یا عدم تحقق پیدا کنیم؟ مهربانی واقعی نیازهای خود و دیگران را متعادل می کند ، و اطمینان می دهد که در حالی که ما اطرافیان را بالا می بریم ، ما نیز بهزیستی خودمان را پرورش می دهیم.

مهربانی واقعی اغلب به صداقت شجاع نیاز دارد ، از جمله گفتن چیزهایی که دیگران نمی خواهند بشنوند. گفتن بدون یا محدود کردن محدودیت ممکن است باعث شود در حال حاضر احساس ناراحتی کنید ، به خصوص اگر شما یک مرد لذت بخش هستید. اما این مرزها به شما امکان می دهند به روشهای مهم کمک کنید ، نه فقط از نظر سطحی یا خارج از تعهد.

به عنوان مثال ، مهربانی واقعی ممکن است به معنای اجازه دادن به دیگران برای رشد ، اشتباه کردن و یادگیری باشد نه اینکه به طور مکرر آنها را نجات دهد. این ممکن است به معنای پرسیدن سؤالاتی با عشق و کنجکاوی به جای انجام کار برای کسی یا صرفاً حضور عاطفی باشد بدون اینکه بیش از حد خود را بیش از حد انجام دهید.

چگونه مهربانی بدون مرز به روابط آسیب می رساند

در حالی که خوب است ، مهربانی بدون مرز همیشه به همان اندازه که در خارج به نظر می رسد مفید نیست. بیش از حد خود می تواند منجر به فرسودگی ، نارضایتی و ناامیدی شود. این احساسات اغلب به روابط می ریزند ، درگیری یا فاصله عاطفی ایجاد می کنند.

به عنوان مثال ، به طور مداوم گفتن بله وقتی می خواهید بگویید نه نمی تواند احساس بی ارزش را به شما بدهد. ممکن است انتظار داشته باشید که دیگران متوجه فداکاری های خود شوند و وقتی این کار را انجام نمی دهند احساس ناامیدی می کنند. این صحت اقدامات شما را از بین می برد و لحظات مهربانی را به یک سکوت خاموش از انتظارات برآورده تبدیل می کند.

برعکس ، شخصی که مهربانی مرزی شما را دریافت می کند ممکن است به آن وابسته باشد یا حتی شروع به آن کند. این پویا می تواند مانع از ایجاد مهارت های مهم یا مواجهه با چالش های لازم شود. در نهایت ، مهربانی بدون مرز می تواند آسیب بیشتری برای شما و روابط شما داشته باشد.

تغییر درک شما از مهربانی می تواند آزاد کننده باشد. اگر تمایل دارید به طور پیش فرض به مردم لذت ببرید ، ممکن است احساس کنید که مرزها خودخواه یا ناعادلانه است. اما این حقیقت را در نظر بگیرید: مهربانی بدون مرز به هیچ وجه مهربانی نیست. این انطباق است ، که اغلب ناشی از گناه یا ترس از درگیری است.

مهربانی واقعی با مهربانی با خود شروع می شود. هنگامی که نیازهای خود را در اولویت قرار داده و مرزهای مشخصی را تعیین می کنید ، از رفاه خود محافظت می کنید و به دیگران نشان می دهید که چگونه به شما احترام بگذارند. شما می توانید از این مکان احترام به خود پشتیبانی پایدار ، واقعی و مفیدی ارائه دهید.

سؤالاتی که باید از خود بپرسید قبل از گفتن بله به درخواست

• آیا من کمک می کنم چون می خواهم؟ یا به این دلیل که احساس می کنم مجبور هستم؟
• آیا می توانم بدون به خطر انداختن نیازهای خودم ، پشتیبانی ارائه دهم؟
• آیا قدم زدن در واقع به شخص دیگر کمک می کند ، یا من آنها را فعال می کنم؟

مهربانی در مورد ایثار یا در دسترس بودن بی پایان و بدون پایان نیست. این در مورد نشان دادن به روشی است که روابط را بدون تخلیه خود پرورش می دهد. مرزها موانعی نیستند بلکه پل هایی برای ارتباطات سالم تر و واقعی تر هستند. هنگامی که مهربانی را با مرزها ترکیب می کنید ، حس عمیق تر تعادل و نسخه واقعی کمک را برای دیگران و خودتان کشف خواهید کرد.