در دنیایی که “قطع کردن افراد سمی” و “تنظیم مرزها” مانترا معمولی است ، می توان روابط دشوار را به عنوان یکبار مصرف مشاهده کرد. هنگامی که با درگیری های مکرر روبرو می شوید ، بسیاری از مردم احساس می کنند که راه رفتن بهترین گزینه یا تنها – گزینه است. اما اگر به جای قطع روابط ، به ناراحتی وضوح تکیه دادیم ، چه می شود؟ چه می شود اگر ما بمانیم ، از طریق دشواری کار کردیم و با رابطه ای که عمیق تر و انعطاف پذیر تر از گذشته بود ، ظاهر شد؟

درگیری بخشی اجتناب ناپذیر از روابط انسانی است. این امر نه به این دلیل که روابط شکسته است بلکه به دلیل زنده بودن آنها است. هنگامی که با مراقبت انجام می شود ، درگیری می تواند به جای قطع آنها ، پیوندها را تقویت کند.

روانشناسی درگیری و اجتناب

بسیاری از مردم با درگیری مبارزه می کنند زیرا این امر ترس های عمیق از طرد ، ترک یا شکست را فعال می کند. برخی با پرخاشگری پاسخ می دهند و به زور به عقب رانده می شوند تا از خود محافظت کنند. برخی دیگر برای جلوگیری از ناراحتی ، کاملاً از نظر عاطفی یا جسمی کاملاً عقب نشینی می کنند. هر دو پاسخ طبیعی هستند ، اما نه منجر به وضوح و/یا رشد نمی شود.

از نظر روانشناختی ، اجتناب از درگیری ممکن است در کوتاه مدت مانند یک تسکین باشد ، اما اغلب منجر به عواقب طولانی مدت می شود: نارضایتی حل نشده ، رشد فاصله عاطفی و چرخه اجتناب که می تواند در روابط آینده تکرار شود. مطالعات در مورد حل و فصل مناقشه نشان می دهد که افرادی که درگیر درگیری سازنده هستند – نه فقط از اجتناب یا سرکوب آن – رضایت بیشتری را در روابط خود گزارش می دهند.

مزایای ماندن و حل و فصل درگیری

1. صمیمیت عاطفی عمیق تر. درگیری ، هنگامی که به خوبی مدیریت شود ، فرصتی برای درک بیشتر ایجاد می کند. وقتی هر دو نفر مایل به گوش دادن و ابراز صریح هستند ، صمیمیت عاطفی ایجاد می کنند. شما در مورد ترس ، محرک ها و نیازهای یکدیگر بیشتر می آموزید و رابطه ایمن تری ایجاد می کنید.

2. مهارت های ارتباطی قوی تر. کار از طریق درگیری مستلزم گوش دادن فعال ، تنظیم عاطفی و توانایی بیان نیاز به روشنی است. این مهارت ها فقط به نفع یک رابطه نیستند – آنها همه روابط ، از جمله دوستی ، ارتباطات خانوادگی و پویایی محل کار را تقویت می کنند.

3. شکستن الگوهای اجتناب. بسیاری از افراد آموخته اند که از درگیری از تجربیات کودکی ، چه از مشاهده تعامل والدین خود و چه از آسیب های شخصی ، جلوگیری کنند. انتخاب ماندن و مشارکت در حل و فصل درگیری سالم به شکستن چرخه های نسلی اجتناب کمک می کند و افراد را به ابزاری برای حرکت در چالش های آینده مجهز می کند.

4. مقاومت درست مانند اینکه عضلات از طریق مقاومت تقویت می شوند ، روابط در هنگام تحمل و درگیری با هم حرکت می کنند. با گذشت زمان ، توانایی کار از طریق اختلاف نظرها باعث ایجاد اعتماد عمیق می شود – با دانستن اینکه این رابطه می تواند به جای خرد شدن تحت فشار ، در برابر مشکل مقاومت کند.

5. رشد وقتی واقعاً از طریق یک درگیری کار می کنیم ، مجبور می شویم چیزهایی را از دیدگاه متفاوت از خودمان ببینیم. این به ما کمک می کند تا درک خود را گسترش دهیم و همچنین اختلافات را بپذیریم. این نوع رشد به ما کمک می کند تا افراد بهتری و اعضای جامعه بهتر شویم.

6. مدلی برای دیگران. اگر هر بار که یک رابطه دشوار می شود دور می شویم ، این ایده را تقویت می کنیم که عشق و ارتباط فقط برای اوقات سهولت است. اما هنگامی که ما ظاهر می شویم ، ارتباط برقرار می کنیم و از طریق مسائل کار می کنیم ، الگوبرداری می کنیم که به معنای داشتن روابط با دوام و معنی دار چیست.

چه موقع وقت راه رفتن است؟

ماندن در رابطه با کار از طریق درگیری بسیار ارزشمند است ، اما مواقعی وجود دارد که جدایی لازم است – مانند موارد سوء استفاده واقعی ، دستکاری یا بی احترامی مزمن. حل و فصل مناقشه سالم شامل تلاش متقابل است. اگر فقط یک نفر متعهد به تغییر باشد و دیگری مضر باشد ، ممکن است ماندن بهترین انتخاب باشد.

با این حال ، در روابطی که هر دو نفر مایل به درگیر شدن هستند ، حتی اگر این کار دشوار باشد ، اغلب با ماندن و حل و فصل بیشتر از آن با قطع شدن پیوندها به دست می آیند.

مراحل عملی برای حل تعارض

• مکث قبل از واکنش وقتی احساسات زیاد می شوند ، قبل از پاسخ دادن لحظه ای نفس بکشید. تنظیم عاطفی برای مکالمه سازنده مهم است.

• گوش دادن فعال را تمرین کنید. به جای تدوین پاسخ خود در حالی که شخص دیگر صحبت می کند ، روی شنیدن آنها واقعاً تمرکز کنید. برای اطمینان از درک ، آنچه را که می گویند بازگردانید.

• از عبارات “من” استفاده کنید. با بیان احساسات و نیازهای خود به روشی که به شخص دیگر حمله نمی کند ، از سرزنش خودداری کنید. به عنوان مثال ، “من وقتی از شما نمی شنوم” احساس صدمه می کنم “به جای” شما هرگز به من پاسخ نمی دهید. “

• به دنبال درک باشید ، نه فقط برای پیروزی. تمرکز خود را از “درست” بودن به پیدا کردن قطعنامه ای که از هر دو دیدگاه افتخار می کند ، تغییر دهید.

• متعهد به تعمیر اختلافات طبیعی است ؛ آنچه مهم است این است که چگونه دوباره به هم وصل می شوید. عذرخواهی صمیمانه ، تلاش برای انجام اصلاحات یا تصدیق دشواری مکالمه می تواند پیوند را تقویت کند.

پایان

روابط دشوار نیازی به پایان دادن به بیگانگی نیست. در فرهنگی که غالباً آسایش را بر ارتباط برقرار می کند ، انتخاب ماندن و کار از طریق درگیری می تواند یک عمل رادیکال عشق و مقاومت باشد. با مشارکت در کار سخت وضوح ، ما نه تنها روابط خود را تقویت می کنیم بلکه هوش هیجانی و توانایی خود را برای حرکت در پیچیدگی های ارتباط انسانی نیز تقویت می کنیم.

تمایل به ماندن – حتی در صورت سخت بودن – می تواند به برخی از عمیق ترین و ماندگار ترین روابط زندگی ما منجر شود. در نهایت ، جامعه ای را ایجاد می کند که همه ما می خواهیم در آن زندگی کنیم.