در دنیای امروز که نیاز به برقراری ارتباط است، حضور اغلب ضروری نیست. چه ملاقات شخصی و چه حرفه ای، فناوری های مجازی گزینه ای آسان و مقرون به صرفه است. این امر به ویژه زمانی صادق است که افراد دورکار یا از نظر جغرافیایی از هم جدا شده باشند.

اما با چه هزینه ای؟ هنگامی که مخاطرات بالا است، اعتبار کلیدی است، یا ایجاد رابطه یک هدف مهم است، ارتباطات الکترونیکی اغلب علامت را از دست می دهد. تحقیق توضیح می دهد.

منبع: تصویر u_0g8jlojnaj از Pixabay

اتاق زوم یک اتاق کنفرانس نیست

نان ژائو و همکاران (2023) جلسات حضوری را با جلسات زوم مقایسه کرد. (i) آنها فعالیت عصبی را که در طول دو شرایط تعامل زنده رخ می دهد، هر دو “چهره به چهره” مقایسه کردند. یکی از شرایط شخصا و دیگری در زوم اتفاق افتاد.

آنها دریافتند که مکالمات حضوری منجر به میزان بیشتری از فعالیت عصبی، برانگیختگی و در کل تعامل بیشتر می شود. به طور خاص، استفاده آنها از اقدامات ردیابی چشم رفتاری نشان داد که شرکای تعامل از نظر بصری بیشتر روی یک چهره واقعی ساکن هستند. افزایش انگیختگی با افزایش قطر مردمک نشان داده شد. ژائو و همکاران نتیجه گیری کنید که تبادل بین فردی نشانه های اجتماعی هنگام تعامل حضوری بیشتر از آنلاین است.

این حتی برای شرکای مکالمه آشنا هم صادق بود. در آزمایش خود، ژائو و همکاران. بسیاری از عوامل اجتماعی مرتبط از جمله آشنایی، تجربه قبلی، و معاشرت را به خود اختصاص داده است. این امکان پذیر بود زیرا آنها از شرکای یکسانی برای هر دو شرایط (حضوری و آنلاین) استفاده کردند. بنابراین، چهره ها در هر دو شرایط تنها با توجه به متفاوت بودند فیزیکی حضور چهره در حین تعامل

چرا مکالمات واقعی پیش آمد؟

ژائو و همکاران توجه داشته باشید که تشخیص ریزحرکات صورت ممکن است در یک محیط مجازی دشوارتر باشد. آنها معتقدند که نشانه های اجتماعی پویا که در شخص از طریق تعامل با چهره های زنده رخ می دهد، به صورت مجازی تکرار نمی شوند. آن‌ها زمان‌های اقامت کوتاه‌تر با ارتباطات مجازی را به‌عنوان شواهد بالقوه‌ای ذکر می‌کنند که اطلاعات کمتری به صورت بصری منتقل شده است.

نویسندگان همچنین این واقعیت بسیار عملی را تشخیص می دهند که به دلیل زوایای دوربین، ارتباطات مجازی واقعاً “رو در رو” نیست. در بیشتر موارد، آن‌ها خاطرنشان می‌کنند که فناوری وب‌کم کنونی نگاه مستقیم به یک شریک مکالمه و صفحه نمایش را به طور همزمان تسهیل نمی‌کند، که باعث می‌شود تعامل مستقیم خط دید به خطر بیفتد.

حضور حضوری بهتر است

به طور کلی، این یافته ها نشان می دهد که در شرایطی که هدف ایجاد رابطه، افزایش صمیمیت یا تعمیق یک رابطه است، ارتباط حضوری ممکن است گزینه بهتری باشد. ما می‌توانیم تصور کنیم که به عنوان یک موضوع عملی، هر نوع ارتباطی که مهم، محرمانه است یا انتظار می‌رود شامل بحث درباره اطلاعات حساس باشد، بهتر است شخصاً انجام شود، حتی بین افرادی که به خوبی یکدیگر را می‌شناسند.

غلبه بر رویه شروع مکالمه پس از همه گیری با ارسال پیوند زوم به جای ملاقات برای قهوه یا پیاده روی هم از نظر شخصی و هم از نظر حرفه ای مهم است. برای به حداکثر رساندن پیوند و حفظ رابطه (البته با فرض اینکه شرکای مکالمه از نظر جغرافیایی نزدیک هستند)، با ملاقات حضوری از نزدیکی استفاده کنید.

حضور شخصی و تجربه مشترک، شیمی، سازگاری، اعتبار و همراهی را تسهیل می کند. شاید ما قبلاً به طور غریزی این را می دانیم – برای مثال بسیاری از سازمان ها هنوز تصمیم می گیرند مهم ترین جلسات خود را شخصاً برگزار کنند.

در آینده، چه پیشنهاد ازدواج داشته باشید و چه پیشنهاد ارتقای شغلی به یک کارمند، ممکن است ارزش این را داشته باشد که در حضور یکدیگر باشید. همانطور که این یافته ها نشان می دهد، زندگی بهتر است شخصا جشن گرفته شود.