مغز انسان یکی از پیچیده ترین اندام های جهان است و انرژی زیادی را که مردم با خوردن غذا مصرف می کنند (حدود 20 درصد از کالری روزانه) مصرف می کند. برای ایجاد کارآمدتر از انرژی ، مغز به اصطلاح عدم تقارن مغز است. عدم تقارن مغز در اصل تقسیم کار بین دو نیمه مغز است. به عنوان مثال ، زبان توسط بیشتر افراد در سمت چپ مغز پردازش می شود و پردازش چهره یا توجه مکانی توسط نیمکره راست در بیشتر افراد انجام می شود.

با داشتن نیمی از مغز در انجام کارهای خاص ، مغز برای انجام این کارها به انرژی کمتری نیاز دارد تا اگر هر دو نیمه به طور همزمان آنها را انجام می دادند. یک شکل گسترده از عدم تقارن مغز دست است. حدود 90 درصد از افراد دست راست دارند و این نشانگر تسلط بر قشر حرکتی نیمه سمت چپ مغز (نیمه چپ مغز سمت راست بدن و برعکس) را برای انجام کارهای حرکتی پیچیده مانند نوشتن کنترل می کند. یک سوال بزرگ در تحقیقات روانشناختی در مورد عدم تقارن مغز نحوه توسعه آنها است.

یک مطالعه جدید در مورد عدم تقارن مغز در بیماران مبتلا به عدم تقارن در حال جابجایی اندام

یک تئوری در مورد چگونگی رشد عدم تقارن مغز این است که آنها تحت تأثیر همان عوامل رشد (مانند ژن ها) قرار می گیرند که عدم تقارن در بدن را نیز تعیین می کنند. چندین اندام عدم تقارن قرار دادن در بدن ما را نشان می دهد. برجسته ترین ، قلب تقریباً در همه افراد در سمت چپ قرار دارد و کبد در سمت راست است ، اما عدم تقارن ظریف تر وجود دارد. جالب اینجاست که همه مردم قلب خود را در سمت چپ و کبد خود در سمت راست ندارند. یک وضعیت بسیار نادر به نام situs inversus totlis وجود دارد که در آن تمام عدم تقارن قرار دادن اندام تغییر می یابد. بنابراین ، افراد مبتلا به situs inversus totalis قلب خود را در سمت راست و کبد خود در سمت چپ قرار می دهند.

یک مطالعه جدید در ژورنال علوم اعصاب ساختار و عملکرد مغز متمرکز بر مقایسه عدم تقارن مغز در افراد مبتلا به situs inversus totalis با داوطلبان کنترل با موقعیت منظم اندام (کارلسون و همکاران ، 2025). در این مطالعه ، دانشمند علوم اعصاب سوئد ، Emma M. Karlsson و تیم تحقیقاتی وی از تکنیک های پیشرفته تصویربرداری عصبی برای اسکن مغز 21 نفر مبتلا به Situs Inversus totalis و 21 داوطلب کنترل استفاده کردند. به طور خاص ، آنها از تکنیکی به نام تجزیه و تحلیل مبتنی بر Fixel از داده های انتشار رزونانس مغناطیسی استفاده کردند.

دانشمندان چه فهمیدند؟

با استفاده از این تکنیک ، دانشمندان قادر به ارزیابی عدم تقارن مختلف ماده سفید مغز بودند. همراه با ماده خاکستری (بدن سلول های نورون) ، ماده سفید بیشتر توده مغز را تشکیل می دهد. این شامل ارتباطات بین مناطق مختلف مغز است. هر دو گروه تعدادی از عدم تقارن های برجسته را در ماده سفید نشان دادند که برخی از آنها به سمت چپ ، برخی از آنها به سمت راست. به عنوان مثال ، بخشی از Arcuate Fasciculus ، یک ارتباط مهم در سیستم زبان ، عدم تقارن سمت چپ قوی را نشان می دهد و این واقعیت را نشان می دهد که در اکثر افراد ، زبان توسط نیمی از چپ مغز پردازش می شود.

جالب اینجاست که هیچ تفاوتی بین گروه ها وجود ندارد. افراد مبتلا به situs inversus totalis دارای عدم تقارن مغز تا حد زیادی با افراد داوطلبان کنترل قابل مقایسه بودند. این بدان معنی است که فرآیندهای رشد که برای توسعه عدم تقارن قرار دادن اندام مرتبط هستند ، عدم تقارن مغز را کنترل نمی کنند. در عوض ، به نظر می رسد دو نوع فرآیند مختلف این دو شکل عدم تقارن را کنترل می کنند – یک بینش مهم از این مطالعه.