کودکان و نوجوانان در مرحله مهمی از زندگی هستند که با رشد مداوم، رشد، تمایز و کاوش مشخص می شود. در این دوره حساس که مغز هنوز به بلوغ کامل نرسیده است (بلوغ مغز تا اواسط دهه بیست ادامه می یابد)، جوانان می توانند از حمایت، راهنمایی، آموزش و جهت گیری روشن بهره مند شوند. والدین و مراقبان تقریباً در هر زمینه‌ای از زندگی (مثلاً امور مالی، آموزش، رانندگی، تعاملات اجتماعی، سلامت) آموزش و راهنمایی می‌دهند و همین امر برای استفاده از رسانه‌های دیجیتال مورد نیاز است.

رسانه های دیجیتال هم با مزایا (به عنوان مثال، افزایش آگاهی، خلاقیت، ارتباط) و هم با خطرات (مانند تنهایی، قرار گرفتن در معرض محتوای مضر، رفتار غارتگرانه و غیره) همراه بوده است. بنابراین، هنگامی که در نظر می گیریم چگونه کودکان/نوجوانان را برای موفقیت آماده کنیم، والدین و مراقبان باید در مورد انتظارات خود از استفاده از رسانه های دیجیتال در خانه شفاف باشند و این انتظارات را به فرزندان/نوجوانان خود منتقل کنند.

پیشنهاد شده است که یک ابزار مفید برای خانواده ها، قرارداد یا طرحی در مورد استفاده از فناوری و رسانه های دیجیتال است. در زیر نمونه ای از چنین طرحی با ملاحظات و مثال هایی برای هر جزء آورده شده است. خانواده‌ها تشویق می‌شوند تا این طرح را با هم تکمیل کنند، بحث‌هایی را در مورد خطرات، مزایا، هدف و استفاده مناسب از رسانه‌های دیجیتال تشویق کنند. این طرح می تواند به عنوان یک راهنما برای همه اعضای خانواده باشد. به جای اینکه سنگ بنا شود، می توان به طور مرتب مورد بازبینی قرار داد تا سلامتی همه جانبه کودکان/نوجوانان را با کمک به آنها در زندگی مطابق با اهداف و ارزش هایشان در ارتباط با رسانه های دیجیتال ارتقاء دهد.

طرح رسانه دیجیتال خانواده

به عنوان یک خانواده، استفاده مناسب از رسانه های دیجیتال و فناوری را در خانواده خود با بحث در مورد سؤالات زیر تعیین کنید. پس از پاسخ دادن به هر سوال با هم، از همه اعضای خانواده بخواهید این سند را برای نشان دادن موافقت و تعهد به طرح امضا کنند. عواقبی را که در صورت رعایت نکردن برنامه رخ می دهد، تعیین و بحث کنید. برای دسترسی آسان به هر یک از اعضای خانواده یک کپی از طرح بدهید.

1. چه نوع استفاده از رسانه های دیجیتال در خانه قابل قبول است؟ (به عنوان مثال، رسانه‌های اجتماعی، بازی، پیام/نوشتن، پخش جریانی، فیس‌تایم، ایمیل، هوش مصنوعی، وب‌سایت‌ها (در مورد کدام یک مشخص باشد)، برنامه‌ها (در مورد کدامیک مشخص باشد)، وبلاگ‌ها، ویدیوها، پادکست‌ها، کتاب‌های الکترونیکی، واقعیت مجازی ، خرید آنلاین، قمار آنلاین / شرط بندی ورزشی، پورنوگرافی، پخش زنده، تابلوهای بحث، وبینار)
2. در چه ساعاتی از روز می توان از رسانه های دیجیتال استفاده کرد و چه زمانی نباید از آن استفاده کرد؟ (مثلاً اول صبح؟ درست قبل از خواب؟ شب بعد از خواب؟ در مدرسه؟ سر کار؟)
3. چه کسی به هر دستگاه دسترسی دارد و چه چیزی را می تواند بررسی کند؟ (به عنوان مثال، اگر تصمیم گرفته شود که دستگاه متعلق به والدین/مراقب است و کودک/نوجوان فقط از آن استفاده می کند، نه اینکه متعلق به کودک/نوجوان باشد، والدین/مراقب چه چیزی را می توانند بررسی کنند؟ چه چیزی خصوصی است و چه چیزی می تواند توسط دیگران دیده یا خوانده شود؟)
4. دستگاه ها در شب کجا ذخیره می شوند؟ (به عنوان مثال، آیا همه دستگاه‌ها هر شب در اتاق والدین/مراقبان «خوابند»؟ آیا در یک فضای مشترک رها می‌شوند؟ آیا در مکان خاصی برای شارژ نگه‌داری می‌شوند؟)
5. چه اطلاعات/موادی برای به اشتراک گذاشتن آنلاین مناسب است و چه چیزی مناسب نیست؟ (به عنوان مثال، تصاویر (اگر چنین است، چه نوع؟)، شماره تلفن، آدرس، اطلاعات شخصی؟)
6. چه مدت می توان قبل از استراحت از رسانه های دیجیتال استفاده کرد؟ (مدت زمان از پیش تعیین شده برای استفاده از رسانه های دیجیتال را قبل از شکست تعیین کنید، به عنوان مثال، یک ساعت پخش جریانی، 15 دقیقه در رسانه های اجتماعی، 30 دقیقه بازی)
7. آیا تعامل کاربر در بازی ها و برنامه ها مجاز است؟ اگر چنین است، با چه کسی؟ (مثلاً فقط کسانی که والدین/مراقبان آنها را می شناسند؟ فقط دوستان مدرسه؟ فقط کسانی که هویتشان تأیید شده است؟)
8. چه کسی مجوز دانلود برنامه ها/بازی های جدید را در دستگاه دارد؟ (به عنوان مثال، کودک/نوجوان؟ فقط والدین/مراقبان؟ کودک/نوجوان اما فقط با اجازه والدین/مراقب اول؟)
9. چک کردن دستگاه ها چه زمانی جایز است و چه زمانی جایز نیست؟ (به عنوان مثال، فقط پس از تکمیل تکالیف، نه سر میز شام، نه در حین رانندگی، نه در حین فعالیت های شغلی)
10. با توجه به استفاده از رسانه های دیجیتال چگونه باید به دیگران احترام گذاشت؟ (به عنوان مثال، از رسانه های دیجیتال در طول مکالمه حضوری استفاده نکنید، رسانه های دیجیتال را در محیطی که باید با دیگران معاشرت کنید بررسی نکنید، تعاملات حضوری را بر استفاده از رسانه های دیجیتال اولویت دهید)
11. انتظارات از رفتار آنلاین چیست؟ (به عنوان مثال، بدون قلدری، بدون حیله یا تظاهر به شخص دیگری، بدون ترول کردن، بدون زبان خصمانه/سمی، بدون اظهار نظر توهین آمیز/بی احترامی، مهربان باشید)
12. چه فعالیت هایی همیشه “بدون صفحه” هستند؟ (به عنوان مثال، بازی در خارج از منزل، سرگرمی ها، تمرین های معنوی، کارهای خانه، تکالیف، شب بازی خانوادگی، زمان صرف غذا در خانواده)
13. چه زمانی کودکان/نوجوانان باید با والدین/مراقبان در مورد چیزی که آنلاین اتفاق می افتد صحبت کنند؟ (به عنوان مثال، اگر آنها مطالب صریح جنسی را می بینند، اگر مورد آزار و اذیت قرار می گیرند، اگر یک غریبه اطلاعات شخصی یا تصویری را می خواهد، اگر احساس می کند کنترل استفاده از رسانه های دیجیتال خود را از دست می دهد یا پیامدهای منفی را تجربه می کند، اگر مطالبی را می بینند که ناراحت کننده است، اگر محتوایی ببینند که آنها را کنجکاو کند)
14. چه زمانی استفاده از هوش مصنوعی مناسب است (و چه نوع) و چه زمانی نباید از آن استفاده کرد (و از چه نوعی نباید استفاده کرد)؟ (به عنوان مثال، برای ایده گرفتن، برای ایجاد/بازی، نه برای تکالیف کلاس یا تکالیف، نه برای هر چیزی که باید فکر اصلی باشد، نه صحبت کردن با ربات های چت یا شخصیت های هوش مصنوعی)
15. تبعات عدم اجرای این طرح چیست؟ (به عنوان مثال، زمان بدون هیچ دستگاهی، از دست دادن امتیاز به اشکال خاصی از رسانه های دیجیتال، نوشتن گزارش در مورد یک موضوع خاص (شهروندی دیجیتال، خطرات استفاده از رسانه های اجتماعی، حریم خصوصی آنلاین، آزار و اذیت سایبری، اعتیاد به اینترنت، رسانه های دیجیتال و سلامت روان، زورگیری جنسی ))

(امضای همه اعضای خانواده از جمله والدین/مراقبان را دریافت کنید.)

این طرح و سایر برنامه‌های مشابه آن می‌تواند به شفاف‌سازی انتظارات و ارائه جهت روشن برای کودکان/نوجوانان در مسیر زندگی در عصر دیجیتال کمک کند.