من یک طرفدار پرشور برای ساخت پل هستم. من به عنوان یک استاد متخصص در صلح و درگیری ، من به طور مداوم از اهمیت گفتگو بین قبایل قطبی که ملت ما را تقسیم می کنند ، خواسته ام. داشتن دو حقیقت متناقض به طور همزمان – محکم برای آنچه که از نظر اخلاقی درست است و در عین حال با احترام با مخالفان ایدئولوژیک نیز درگیر است – برای جلوگیری از تشدید خصومت و نزاع های مدنی بالقوه ضروری است.

ارزش عمیق این رویکرد از طریق همکار من ، آندره بارتولی ، صلح بین المللی مشهور بین المللی و رئیس بنیاد صلح و گفتگو برای سانتگیدیو برای من مشهود شد. Sant'egidio به طور معمول به برخی از جنگجویان و گروه های افراطی جهان – مانند شبه نظامیان Janjaweed و داعش سودان – در جستجوی صلح می رسد. تلاش های باهوش و ایمان محور آنها بی سر و صدا درها را باز کرده است که به طور دائم بسته می شود ، به ویژه به روند موفقیت آمیز صلح موزامبیک در دهه 1990 کمک می کند.

به همین ترتیب ، در سال 2001 ، شش فعال زن شجاع-که هر دو موقعیت طرفدار زندگی و طرفدار انتخاب را نشان می دهند-یک حساب الهام بخش در بوستون گلوب با عنوان “صحبت با دشمن” منتشر کردند. آنها که با اعمال ظالمانه خشونت ضد مغذی در شهرشان ، به مدت شش سال چالش برانگیز درگیر گفتگوی مخفی و صمیمانه بودند ، با هدف جلوگیری از خشونت بیشتر و ایجاد درک در جوامع عمیقاً تقسیم شده خود ، درگیر شدند. شجاعت و پشتکار آنها دشمنی عمیق را به ارتباط واقعی انسان و فعالیت انسانی تر تبدیل کرد.

در برابر این پس زمینه ، شام اخیر بیل ماهر با رئیس جمهور ترامپ ، که ظاهراً به عنوان یک تمرین ساخت پل در نظر گرفته شده است ، با این تلاش های تحسین برانگیز در تضاد آشکار است. ماهر ، یک کمدین بسیار تأثیرگذار با یک ردپای فرهنگی قابل توجه-که بیش از 1 میلیون بیننده تلویزیونی را در هفتگی و فرماندهی مخاطبان آنلاین در میلیون ها نفر از آنها به دست آورد-فرصت ناهار خوری در کاخ سفید را هم به عنوان تلاش برای گفتگو و هم به عنوان یک تماشاگر رسانه ای پرمخاطب.

با این حال ، اشتباه بحرانی پس از آن رخ داد. ماهر که در سکوی شبانه HBO خود زندگی می کند ، از جذابیت شخصی و باز بودن ظاهری ترامپ استفاده می کند ، و از احتمال اساسی این که ترامپ ، یک دستگیرنده فصلی از اپتیک رسانه ای ، به عمد ماهر را برای نرم کردن تصویر عمومی و انتقادات ناشایست ، غافل کرد. بر خلاف دیالوگ های عمدی و پر دردسر سازندگان صلح واقعی ، این در درجه اول اجرا کننده بود – یک برخورد مشهور که برای روابط عمومی مجدداً مورد استفاده قرار گرفت.

ماهر وقتی در نمایش خود در مورد دستکاری بالقوه به چالش کشیده شد ، بارها و بارها بر شجاعت و اخلاص خود تأکید کرد. من در اهداف ماهر شک ندارم ، اما اخلاص به تنهایی یکی را از دستکاری محافظت نمی کند. گفتگوی مؤثر با مخالفان نیاز به فروتنی ، خودآگاهی سختگیرانه و آگاهی هوشیارانه از پیامدهای وسیع تر دارد-به ویژه در پاسخ ماهر.

سپس پاسخ طنزآمیز لری دیوید به ماهر ، “شام من با آدولف” آمد. منتشر شده در بخش نظر نیویورک تایمز در 21 آوریل 2025-بدون ذکر صریح از رویداد Maher-Trump-به نظر می رسد که موازی ضمنی بین شام ترامپ و پذیرش دعوت به دیدار با هیتلر در سال 1939 ایجاد می شود. اگرچه گاز گرفتن و باهوش است ، اما من تعجب کردم که چگونه انتشار این پاسخ ما را به جلو سوق داد. به نظر می رسد امروزه اغلب ، درخشان ترین ذهن کمدی ما طعمه ای را که فقط شکاف های بین ما را پیش می برد ، ربوده است.

گفتگو در بین تقسیمات عمیق و خطرناک ما امروز بسیار مهم است. با این حال ، ما باید با دقت بین ایجاد صلح معتبر ، مبتنی بر صبر ، آسیب پذیری و تعهدات خصوصی و نمایشگرهای عمومی که سهواً چهره های تفرقه افکنانه را توانمند می کند ، تمایز قائل شویم. اگر ماهر واقعاً بخواهد به جای فقط رتبه بندی ، پل بسازد ، او به خوبی می توانست از صلح سازان واقعی بیاموزد – کسانی که با فروتنی تصدیق می کنند وقتی اهداف خوب به تنهایی کافی نیست.