آیا تا به حال متوجه شده اید که اشکال ریز و موخوره در میدان دید شما حرکت می کنند؟ برای اکثر مردم، این فیگورهای سایه‌دار – که به عنوان شناورهای چشمی شناخته می‌شوند، یک ویژگی بصری بی‌ضرر هستند. با این حال، برای کسانی که با اضطراب سر و کار دارند، شناورها می توانند منبع مهمی از ناراحتی باشند. اضطراب اغلب آگاهی از احساسات بدنی را افزایش می دهد و هنگامی که شناورها توجه شما را جلب می کنند، می توانند به سرعت به نقطه کانونی نگرانی تبدیل شوند.

بیایید بررسی کنیم که شناورهای چشم چیست، چرا وقتی مضطرب هستیم احساس هشدار می کنند، و برای مدیریت این تجربه چه کاری می توانیم انجام دهیم.

فلوترهای چشم چیست؟

شناورهای چشم اشکال کوچک و سایه ای هستند که به نظر می رسد در میدان دید شما حرکت می کنند. آنها توسط ذرات یا الیاف ریز شناور در زجاجیه – ماده ژل مانند داخل چشم شما ایجاد می شوند. این اشکال بر روی شبکیه سایه می اندازند و توهم حرکت را ایجاد می کنند.

شناورها به ویژه هنگامی که به پس‌زمینه‌های روشن و ساده مانند آسمان آبی، دیوار سفید یا صفحه‌نمایش روشن نگاه می‌کنید، قابل توجه هستند. اگرچه ممکن است عجیب به نظر برسند، شناورها معمولاً بی ضرر هستند و ناشی از تغییرات طبیعی و مرتبط با افزایش سن در چشم هستند.برونشتاین و همکاران، 2017).

چرا اضطراب باعث می شود شناورها بدتر به نظر برسند؟

برای افراد مضطرب، وجود شناورها می تواند ناراحت کننده باشد و به سرعت به منبع نگرانی تبدیل شود. اضطراب باعث می شود مغز از تهدیدات بالقوه بیش از حد آگاه باشد و پدیده های بصری مانند شناورها می توانند افکار مزاحم مانند موارد زیر را تحریک کنند:

• اگر مشکلی در چشمان من باشد چه؟
• اگر بینایی من بدتر شود چه؟
• اگر به طور کلی بینایی خود را از دست بدهم چه؟

این بیش‌آگاهی یک حلقه بازخورد ایجاد می‌کند: هرچه بیشتر متوجه شناورها شوید، بیشتر احساس اضطراب می‌کنید. این اضطراب، به نوبه خود، تمرکز شما را بر روی شناورها تقویت می کند و باعث می شود که آنها حتی برجسته تر به نظر برسند.

تحقیقات ارتباط بین اضطراب و درک پدیده های بصری را نشان داده است. مطالعه منتشر شده در آرشیو Graefe برای چشم پزشکی بالینی و تجربی دریافتند که افراد دارای شناور اولیه زجاجیه سطوح بالاتری از اضطراب و افسردگی را در مقایسه با گروه کنترل تجربه کردند.هاگ و همکاران، 2020). این مطالعه نشان می دهد که ناراحتی ذهنی ناشی از شناورها می تواند شرایط روانی را تشدید کند و چرخه ای ایجاد کند که در آن اضطراب و شناورها یکدیگر را تشدید می کنند.

علاوه بر این، اضطراب اغلب باعث تغییرات فیزیکی مانند افزایش آگاهی حسی و افزایش آدرنالین می شود که می تواند احساسات روزمره مانند حضور شناورها را شدیدتر و نگران کننده تر کند.

چگونه چرخه را بشکنیم

اگر روی فلوترهای چشم تثبیت شده اید، شکستن چرخه نگرانی و به دست آوردن مجدد کنترل ضروری است. در اینجا چند استراتژی وجود دارد که می تواند کمک کند:

1. درک کنید و به خودتان اطمینان دهید. بدانید که شناورها عادی و بی ضرر هستند. مشورت با یک متخصص چشم برای رد هر گونه بیماری زمینه ای می تواند آرامش ذهنی ایجاد کند و به شما کمک کند تا تمرکز شما را از تفکر فاجعه آمیز دور کنید.
2. بررسی های اجباری را کاهش دهید. نظارت یا تمرکز مداوم بر روی شناورها برجستگی آنها را در ذهن شما تقویت می کند. با کاهش آگاهانه این عادت، می توانید مغز خود را دوباره آموزش دهید تا کمتر به آنها توجه کند.
3. افکار مضطرب را به چالش بکشید. درمان شناختی رفتاری (CBT) می تواند به اصلاح الگوهای افکار منفی مرتبط با شناورها کمک کند. به جای اینکه آنها را به عنوان یک تهدید نگاه کنید، CBT به شما می آموزد که آنها را به عنوان بخشی خوش خیم از تجربه بصری خود ببینید.کلارک و بک، 2010).
4. تمرکز خود را تغییر دهید در فعالیت هایی شرکت کنید که نیاز به توجه کامل شما دارند، مانند ورزش، سرگرمی های خلاقانه یا گذراندن وقت با عزیزان. هر چه بیشتر ذهن شما مشغول باشد، کمتر متوجه شناورها خواهید شد.

یک دیدگاه شخصی

وقتی با اضطراب دست و پنجه نرم می کردم، روی شناورهای چشمی متمرکز شدم. این اشکال ریز و نخ مانند در بینایی من می چرخیدند و نمی توانستم از نگرانی در مورد معنای آنها دست بردارم. هر بار که به پس‌زمینه‌ای روشن نگاه می‌کردم، بیشتر متوجه آن‌ها می‌شدم، که فقط بر ناراحتی من افزود.

افکار مزاحم را به وضوح به یاد دارم: اگر چشمانم از کار بیفتد چه؟ اگه کور بشم چی؟

این ترس ها آنقدر شدید شد که ساعت ها به تحقیق در مورد شناورهای آنلاین پرداختم و دید خود را در شرایط نوری مختلف بررسی کردم. هرچه بیشتر روی آنها تمرکز می کردم، بیشتر مورد توجه و ناراحتی قرار می گرفتند.

در نهایت با یک متخصص چشم مشورت کردم که به من اطمینان داد که شناورهای من عادی و بی ضرر هستند. این یک نقطه عطف بود. با گذشت زمان، یاد گرفتم که به آنها توجه نکنم. از طریق تکنیک‌هایی مانند چارچوب‌بندی مجدد شناختی، ذهن‌آگاهی، و کاهش بررسی اجباری، به جایی رسیدم که شناورها دیگر بر افکارم تسلط نداشتند.

افکار نهایی

شناورهای چشم می توانند ناراحت کننده باشند، به خصوص زمانی که اضطراب باعث می شود احساس کنند مشکلی بزرگتر از آنچه هستند. با این حال، درک اینکه شناورها چیست و به ذهن خود آموزش دهید که آنها را غیر تهدید کننده ببیند، کلیدی است. پس از مشورت با یک متخصص برای رد نگرانی‌های پزشکی، می‌توانید بر شکستن چرخه اضطراب از طریق ذهن آگاهی، چارچوب‌بندی مجدد شناختی و کاهش رفتارهای اجباری تمرکز کنید.

شناورها، مانند بسیاری دیگر از علائم رایج اضطراب، می توانند با گذشت زمان کمتر قابل توجه باشند، زیرا به مغز خود یاد می دهید که آنها یک تهدید نیستند. و وقتی دیگر به آنها به عنوان یک مشکل نگاه نکنید، متوجه خواهید شد که در پس زمینه زندگی شما محو می شوند – درست همانطور که قرار بود.

برای اطلاعات بیشتر در مورد مدیریت اضطراب، کتاب من را بررسی کنید، اضطراب خود را باز کنید، راهنمای پرفروش برای درک و غلبه بر افکار مضطرب.