جمع آوری بیش از تجمع صرف اشیاء است. این یک رفتار پویا و چند جانبه است که در انگیزه های روانشناختی مانند تمایل به دانش ، نیاز به کنترل و پیگیری لذت زیبایی شناسی استوار است (بلک ، 1995 ؛ Formanek ، 1991 ؛ مکینتاش و اشمیشل ، 2004 ، همه در پست های قبلی من یافت شده است). به دور از یک سرگرمی بی پروا ، جمع آوری فرآیندهای شناختی ، عاطفی و اجتماعی که می تواند مزایایی برای سلامت روان داشته باشد ، درگیر می شود.

با این وجود ، در یک لحظه فرهنگی که اغلب مینیمالیسم گسترش می یابد ، ممکن است عمل جمع آوری ضد انعطاف پذیر به نظر برسد. با این حال ، مشاهدات بالینی نشان می دهد که یک مجموعه متفکرانه می تواند به طور قابل توجهی تسکین استرس ، تحریک شناختی ، ارتباط اجتماعی و تحقق عاطفی را فراهم کند.

1. کاهش استرس و آرامش

یکی از فوری ترین فواید جمع آوری ، ظرفیت آن برای کاهش استرس و تقویت آرامش است. فعالیت هایی مانند جستجوی موارد خاص ، فهرست بندی خرید و تنظیم اشیاء در صفحه نمایش نیاز به توجه متمرکز دارد – آنچه Csikszentmihalyi (1990) “جریان” نامیده می شود. هنگامی که کلکسیونرها خود را در این کارها غوطه ور می کنند ، می توانند وارد یک غلظت عمیق شوند که در آن افکار حواس پرتی فرو می روند ، نشانگرهای فیزیولوژیکی استرس (به عنوان مثال ، سطح کورتیزول ، ضربان قلب) کاهش می یابد و بهزیستی ذهنی افزایش می یابد. به عنوان مثال ، یک جمع کننده تمبر که در مقایسه با تغییرات ظریف رنگ یا الگوهای سوراخ شدن باید در تبعیض بصری و تصمیم گیری عمدی انجام شود ، به طور موقت از نگرانی های کار یا اضطراب شخصی جدا شود. به همین ترتیب ، شخصی که یک مجموعه دوربین پرنعمت را برگزار می کند ، ممکن است احساس آرامش کند زیرا وزن ، بافت و جزئیات مکانیکی هر دوربین را کنترل می کند. در مصاحبه های کیفی ، کلکسیونرها غالباً این تمرکز غوطه وری را “تعطیلات ذهنی” توصیف می کنند ، اما با فعالیت های تفریحی عمومی ، مانند تماشای تلویزیون یا خواندن ، قابل مقایسه با – اما متمایز از فعالیت های تفریحی عمومی است.

علاوه بر این ، جمع آوری یک آیین ساختاری ارائه می دهد که هفته را با جلسات قابل پیش بینی و خود هدایت می کند. این روال می تواند زندگی روزمره را لنگر بزند و فعالیت قابل اعتماد را در مواقع عدم اطمینان فراهم کند. این یافته ها با مداخلات گسترده تری در هنر درمانی و روانشناسی توانبخشی مطابقت دارد ، جایی که رسیدگی به اشیاء آشنا یا گرامی از طریق جلسات “یادآوری” هدایت شده مفید است.

2. عملکرد شناختی پیشرفته

جمع آوری ذاتاً یک تعقیب شناختی تحریک کننده است. خواه تعقیب سکه های نادر ، ارقام عمل یا مصنوعات قوم نگاری ، جمع کننده ها اغلب درگیر تحقیق ، راهنمای قیمت خواندن ، مشاوره با بانکهای اطلاعاتی آنلاین و سالهای تولید و تولید کنندگان متقاطع هستند. این “حلقه تحقیق” در حال انجام ، بازیابی حافظه (یادآوری جزئیات خاص از جستجوهای گذشته) ، عملکرد اجرایی (برنامه ریزی نحوه دستیابی به یک قطعه گمشده) و مهارت های طبقه بندی (سازماندهی اشیاء بر اساس نوع ، ERA یا ارزش) را انجام می دهد.

جمع آوری همچنین تفکر استراتژیک را تشویق می کند: تصمیم گیری در مورد زمان خرید ، چه زمانی منتظر قیمت های بهتر و نحوه مذاکره با فروشندگان باشید. این فرآیندهای تصمیم گیری مالی با وظایف دنیای واقعی همپوشانی دارند ، و به طور بالقوه به بودجه بندی محتاط تر و عادات سرمایه گذاری منتقل می شوند. علاوه بر این ، بسیاری از مجموعه ها نیاز به توسعه مهارت های فناوری ، مانند پیمایش سایت های حراج ، استفاده از کاتالوگ های دیجیتال و شرکت در جوامع آنلاین دارند. این باعث سواد دیجیتالی در بزرگسالان مسن می شود. با به چالش کشیدن مداوم مغز با اطلاعات جدید ، سیستم های طبقه بندی و معاملات پیچیده ، کلکسیونرها به طور موثری درگیر نوعی “ورزش” شناختی هستند.

3. ارتباط اجتماعی و ایجاد جامعه

اگرچه جمع آوری اغلب به عنوان یک پیگیری فردی تلقی می شود ، اما می تواند یک فعالیت عمیقاً اجتماعی باشد. کلکسیونرها غالباً از طریق کلوپ های محلی ، انجمن های آنلاین ، نمایشگاه های تجاری و کنوانسیون ها با همسالان ارتباط برقرار می کنند. این تعامل ها در خدمت چندین کارکرد هستند: آنها فرصت هایی را برای به اشتراک گذاشتن دانش ، مقایسه موارد واقعی و تقلبی برای اعتبارسنجی سلیقه های شخصی و ایجاد دوستی بر اساس اشتیاق مشترک فراهم می کنند. پوتنام (2000) بر اهمیت “پل زدن سرمایه اجتماعی” – ارتباطات ایجاد شده در گروه های مختلف – برای سلامت روان تأکید کرد. جمع آوری جوامع غالباً این موضوع را نشان می دهد و افراد در سنین مختلف ، حرفه ها و پیشینه ها را در مورد علاقه مشترک جمع می کند. مشارکت در گروه های جمع آوری گرا همچنین می تواند تنهایی را کاهش دهد ، یک عامل خطر قابل توجه برای افسردگی.

4. حس هدف و موفقیت

داشتن اهداف ملموس و پیشرفت پیگیری برای انگیزه انسانی اساسی است (Deci & Ryan ، 2000). کلکسیونرها به طور معمول نقاط عطف مانند تکمیل مجموعه ای از سکه های یادبود ، دستیابی به دوربین مدل پرچمدار یا یافتن یک نوع خاص از کارت بازرگانی را تعیین می کنند. هر کسب و کار به عنوان یک پیروزی کوچک ، تقویت خودکارآمدی و ایجاد احساس تسلط عمل می کند.

رفتار هدفمند در جمع آوری غالباً با ضبط دقیق رکورد ، صفحات گسترده ای که تاریخ خرید ، شرایط کالا ، قیمت خرید و پیشرفت را دنبال می کند ، همراه است. چنین سیاهههای مربوطه به کلکسیونرها اجازه می دهد تا پیشرفت خود را تجسم کنند ، طول عمر تعهد خود را بشناسند و با گذشت زمان اهداف را مجدداً ارزیابی کنند. این فرآیند تکراری مکانیسم های مورد استفاده در درمان شناختی-رفتاری را نشان می دهد ، که شامل تعیین اهداف افزایشی ، نظارت بر پیشرفت و تجلیل از دستاوردها است ، از این طریق یک درک مثبت را تقویت می کند.

5. بیان عاطفی و پردازش

مجموعه ها اغلب به عنوان مخازن تاریخ شخصی عمل می کنند. جمع کننده وراثت خانوادگی – مانند عکس های پرنعمت ، نامه ها یا مبلمان دست ساز – ممکن است در به یاد آوردن بستگان ، حفظ روایات خانوادگی و به اشتراک گذاشتن این داستان ها با نسل های جوان ، راحتی پیدا کند. به همین ترتیب ، کسی که سوغاتی های مسافرتی-مانند کارت پستال ، صنایع دستی محلی یا یادگاری های خاص منطقه را جمع می کند-یک دفترچه ملموس از تجربیات زندگی خود را ایجاد می کند. رسیدگی به این موارد می تواند احساسات مثبت ، دلتنگی و احساس تداوم حتی در دوره های دشوار را برانگیزد.

علاوه بر این ، جمع آوری می تواند به افراد کمک کند تا در انتقال زندگی مانند بازنشستگی ، جابجایی یا بهبودی از یک بیماری حرکت کنند. به عنوان مثال ، بازماندگان سرطان پستان که مشغول جمع آوری عکاسی از طبیعت بودند ، با استفاده از تجربه خود برای پردازش تروما و کانال احساسات در یک خروجی خلاق گزارش دادند (دنت ، T. ، 2009). این با تحقیقات گسترده تری در مورد روشهای درمانی بیانگر ، که ارزش احساسات بیرونی را بر روی رسانه های فیزیکی برجسته می کند – چه در نقاشی ، نوشتن یا مونتاژ اشیاء برجسته می شود (Pennebaker & Smyth ، 2016). با تهیه مواردی که از نظر عاطفی طنین انداز هستند ، جمع کننده ها می توانند بینش روایت های خود کسب کنند ، علایق در حال تحول را شناسایی کنند و حس هویت را تقویت کنند.