منبع: Pavel Danilyuk / Pexels

برآوردهای اخیر حاکی از آن است که تقریباً یک چهارم از بزرگسالان ایالات متحده در سال گذشته یک بیماری روانی را تجربه کرده اند و تقریباً 6 درصد آن را تجربه کرده اند. شدید بیماری روانی اختلالات سلامت روان شامل شرایطی مانند افسردگی، اضطراب و اختلالات مصرف مواد است.

علاوه بر این، با افزایش سن جمعیت ایالات متحده، تعداد افراد مبتلا به بیماری های مزمن مانند بیماری قلبی و سرطان (که دو عامل اصلی مرگ و میر و ناتوانی در آمریکا هستند) افزایش یافته است. در واقع از هر 10 آمریکایی 6 نفر حداقل یک بیماری مزمن دارند و از هر 10 نفر 4 نفر دارای دو یا چند بیماری مزمن هستند.

در حالی که شرایط سلامت روانی و جسمی عوامل خطر فردی شناخته شده است که به توسعه آنها کمک می کند و معمولاً در کانون درمان قرار می گیرند، عوامل خطر مرتبط و حمایتی نیز وجود دارد که ارزش غواصی در آنها را دارد.

پشتیبانی ها و استراتژی های رابطه ای

منبع: ریچل دایموند

اکثر آمریکایی ها (69٪) گزارش می دهند که در نوعی از یک رابطه عاشقانه متعهد هستند – قرار ملاقات، زندگی مشترک یا ازدواج. این مهم است زیرا پریشانی رابطه و شرایط سلامت (روانی) به روش‌های دوسویه بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند. با بدتر شدن پریشانی رابطه، سلامت روانی و جسمی بدتر می شود. و با بدتر شدن سلامت روانی و جسمی، پریشانی رابطه بدتر می شود. برعکس، با بهبود سلامت روانی و جسمی، رضایت از رابطه افزایش می یابد. و با افزایش رضایت از رابطه، سلامت روانی و جسمی بهبود می یابد. هر دو جنبه از عملکرد یک فرد تاثیر می‌گذارند و تحت تاثیر دیگری قرار می‌گیرند.

حتی در روابطی که در آن افراد راضی هستند، یک شریک می تواند ناخواسته به گونه ای رفتار کند که علائم بیماری روانی یا مزمن شریک زندگی خود را حفظ یا بدتر کند. بنابراین، استفاده از مداخلات مبتنی بر زوج به درمانگران اجازه می‌دهد تا الگوهای غیرمفید تعامل را مشاهده کرده و تغییر دهند، در حالی که شریک زندگی و رابطه به عنوان منبعی در درمان عمل می‌کنند. و هنگامی که یک بیمار پریشانی رابطه را تجربه می کند، مداخلات مبتنی بر زوج فرصتی برای بررسی و هدف قرار دادن مستقیم این عامل استرس زا در زمینه وضعیت سلامت (روانی) فراهم می کند. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که برای چندین اختلال، روان‌درمانی فردی در واقع در صورتی که مشتری در یک رابطه پریشان قرار داشته باشد، کارایی کمتری دارد. به طور کلی، روش‌های سنتی درمان یک اختلال (یعنی درمان‌های مبتنی بر فرد) ممکن است کمتر مؤثر باشند، زیرا روابط بیماران در نظر گرفته نمی‌شود و بنابراین به‌طور مستقیم به عنوان بخشی از درمان آنها مورد توجه قرار نمی‌گیرد.

مداخلات زوج‌محور

آموزش روانی خاص اختلال

در ابتدای اغلب مداخلات مبتنی بر زوج، هم به بیمار و هم به همسرش اطلاعاتی در مورد علت اختلال، تغییرات فیزیکی و روانی احتمالی و سایر زمینه های مورد انتظار مرتبط با بیماری ارائه می شود. دریافت اطلاعات مربوط به اختلال به افراد در مدیریت انتظارات و درمان کمک می کند. برای مثال، اگر فردی از افسردگی پری ناتال رنج می‌برد، ارائه آموزش روانی به زوج‌ها در مورد این اختلال می‌تواند به تمایز علائم سلامت روان از علائم معمول بارداری یا تجربیات هنجاری در طول انتقال به والدین جدید کمک کند. یا در مورد مدیریت دیابت، یک ارائه دهنده می تواند فقط با بیمار در مورد مصرف نمک صحبت کند، اما اگر آنها در یک رابطه هستند و شریک یا خانواده آنها هیچ تغییری در خانه در مورد غذا ایجاد نمی کند، ممکن است برای بیمار سخت تر شود. بیمار برای درمان بیماری به این ترتیب، داشتن دانش مشترک برای نظام زوجین مهم است. به طور کلی، ارائه دهندگان می توانند علائم سلامت (روانی) را در زمینه عملکرد فردی و رابطه ای مورد بحث قرار دهند تا به بیماران و شرکای آنها کمک کنند تا درک بیشتری از عملکرد حال و آینده داشته باشند.

منبع: Pavel Danilyuk / Pexels

آموزش ارتباطات

کمک به شرکا در بهبود گوش دادن فعال و ارتباطات سازنده زمانی مفید است که بیماری روحی یا جسمی وارد رابطه شود. در تحقیقات گسترده‌تر زوج‌ها، ارتباط سازنده (مثلاً قدردانی و اعتبار) و ارتباط منفی (مثلاً انتقاد، تحقیر و حالت تدافعی) نشان داده شده است که سطوح پریشانی و ثبات رابطه را پیش‌بینی می‌کند.

فعال سازی رفتار و مهارت سازی

در مواقعی، شرکا ممکن است رفتارهای سازگارانه ای داشته باشند که علائم اختلال را تقویت یا تشدید می کند. به عنوان مثال، ممکن است یک بیمار صبح به دلیل علائم بیماری خود برای بیدار شدن دچار مشکل شود. در نتیجه، شریک زندگی آنها درگیر رفتارهای سازگارانه ای مانند آوردن قهوه و صبحانه در رختخواب، بیرون بردن سگ و غیره می شود. درمانگر پویایی این الگو و چگونگی کمک آن به وجود اختلال را بررسی می کند. درمانگر و زوج می توانند در مورد راه هایی بحث کنند که شریک زندگی بتواند به حمایت خود ادامه دهد و در عین حال رفتارهای سازگارانه را کاهش دهد.

خط پایین: زوج درمانی نتایج مثبتی را برای تعدادی از “اختلالات فردی” رایج (مانند اضطراب، افسردگی و شرایط سلامت مزمن) که اغلب با تعارض زوجین همراه است، نشان داده است. این «توسعه» فراتر از نگرانی‌های صریح رابطه نشان‌دهنده یک پیشرفت بزرگ برای زوج‌درمانی است و باید به عنوان یک رویکرد خط اول یا همراه با رویکردهای سنتی درمان فردی در نظر گرفته شود.

برای یافتن یک درمانگر، از راهنمای درمان روانشناسی امروز دیدن کنید.