[ad_1] زندگی با ADHD چالشهای منحصربهفردی را به همراه دارد و یکی از مواردی که اغلب در زیر رادار پرواز میکند، پوشاندن است. پوشاندن شامل پنهان کردن علائم ADHD از طریق رفتارهای آموخته شده است، اغلب به عنوان راهی برای ترکیب اجتماعی و اجتناب...
[ad_1]
زندگی با ADHD چالشهای منحصربهفردی را به همراه دارد و یکی از مواردی که اغلب در زیر رادار پرواز میکند، پوشاندن است.
پوشاندن شامل پنهان کردن علائم ADHD از طریق رفتارهای آموخته شده است، اغلب به عنوان راهی برای ترکیب اجتماعی و اجتناب از قضاوت. در این پست، ماسکینگ ADHD چیست، چگونه بر افراد تأثیر میگذارد و چگونه میتوان راهبردهای مقابله سالمتری را توسعه داد که اصالت را ارتقا میدهند.
پوشاندن ADHD به عمل پنهان کردن علائم با تقلید از رفتارهایی اشاره دارد که با انتظارات «عصبی» همسو هستند. این می تواند از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت باشد، اما اغلب شامل سرکوب تکانشگری، بیش فعالی و بی توجهی در حالی است که سعی می کنید متمرکز، سازمان یافته و متین به نظر برسید. نمونه هایی از نقاب زدن ممکن است شامل ساکت ماندن برای جلوگیری از جلب توجه، جبران بیش از حد فراموشی، یا سرکوب عادات طبیعی مانند بی قراری باشد.
در حالی که ماسک زدن می تواند تسکین موقتی ایجاد کند، اغلب هزینه قابل توجهی دارد:
در حالی که ممکن است نقاب زدن به عنوان یک استراتژی ضروری به نظر برسد، بسیار مهم است که راه های سالم تری برای مقابله و در آغوش گرفتن خود واقعی خود ایجاد کنید:
سالها، من با پنهان کردن ADHD خود مبارزه میکردم، احساس میکردم که نیاز به پنهان کردن ویژگیهایم برای جا افتادن داشتم. تا زمانی که به دنبال درمان رفتم، به مربیگری ADHD پرداختم و با جوامع حامی ارتباط برقرار کردم، متوجه شدم که تنها نیستم. در آغوش گرفتن خود واقعی ام، ADHD و همه چیز، سفری برای کشف خود و توانمندسازی بوده است که به من این امکان را می دهد که بازتر و واقعی تر زندگی کنم.
پوشاندن ADHD بخشی رایج اما اغلب اشتباه درک شده از زندگی با این بیماری است. با درک اینکه پوشش چیست، تشخیص اثرات آن، و توسعه استراتژیهایی برای مقابله سالمتر، میتوانید سفر ADHD خود را با انعطافپذیری و اعتبار بیشتری طی کنید. به یاد داشته باشید، شما تنها نیستید، و پشتیبانی در دسترس است تا به شما کمک کند نقاب بردارید و با ADHD پیشرفت کنید.
[ad_2]
