[ad_1] روز پدر ، روزی که برای جشن برگزار می شود ، می تواند به ویژه برای کسانی که در منظره غم و اندوه حرکت می کنند ، ناراحت کننده باشد. این روز ، پر از تصاویری از خانواده های شاد و ادای احترام به چهره های پدری ، می تواند ترکیبی از خاطرات گ...
[ad_1]
روز پدر ، روزی که برای جشن برگزار می شود ، می تواند به ویژه برای کسانی که در منظره غم و اندوه حرکت می کنند ، ناراحت کننده باشد. این روز ، پر از تصاویری از خانواده های شاد و ادای احترام به چهره های پدری ، می تواند ترکیبی از خاطرات گرم و ضایعات شدید از دست دادن را برای افرادی که پدران خود را از دست داده اند به ارمغان بیاورد. این به عنوان یادآوری خلاء غیر قابل تعویض باقی مانده ، یک خلاء که به خصوص در روزهای اختصاص داده شده برای جشن گرفتن آن حضور بسیار احساس می شود ، خدمت می کند.
گذر زمان ، گرچه اغلب یک شفا دهنده در نظر گرفته می شود ، اما همیشه شدت از دست دادن را کاهش نمی دهد. درعوض ، اغلب آن را مجدداً مورد استفاده قرار می دهد. شخصاً ، پدر من بیش از 45 سال پیش درگذشت ، هنگامی که من دو هفته از جشن تولد پنجمین سالگرد من خجالتی بودم و گرچه لحظات شاد بسیاری را تجربه کردم ، غیبت باقی مانده است. برای تحقیقات در کتاب من ، من به صدها مادر انفرادی گوش کردم که در کمک به فرزندانشان در کنار آمدن با از دست دادن پدر به اشتراک می گذارند. از آنها یاد گرفتم که این هفته تعطیلات به خصوص دردناک است.
سالگردها ، تعطیلات و نقاط عطف می توانند به عنوان محرک عمل کنند ، و احساسات را دوباره زنده می کنند که ممکن است خفته باشد. غم و اندوه از این نظر دزدکی است. روز پدر ، به ویژه ، به عنوان یک آینه عمل می کند ، و منعکس کننده آنچه در گذشته بود و برجسته کردن آنچه دیگر نیست. این روزی است که شادی دیگران می تواند غم و اندوه خود را تقویت کند و باعث می شود غم و اندوه احساس سنگین تر و منزوی تر شود.
با این حال ، تصدیق این نکته ضروری است که اندوه شفابخشی یک روند خطی نیست و اندوه با تاریخ انقضا همراه نیست. هیچ مرحله یا جدول زمانی مشخصی وجود ندارد و تجربه همه بی نظیر است. احساس آسیب پذیری به خصوص در این هفته غیر معمول نیست.
برخی ممکن است در یادآوری ، به اشتراک گذاری داستان و جشن میراث پدرشان راحتی پیدا کنند. برخی دیگر ممکن است درگیر شدن با روز دشوار باشند و نیاز به عقب نشینی و پردازش احساسات خود در تنهایی دارند. هر دو پاسخ ، و هر پاسخ بین ، معتبر هستند. هیچ راهی “درست” برای غم و اندوه وجود ندارد ، و احترام به احساسات شخص ضروری است.
سیستم های پشتیبانی نقش مهمی در پیمایش در تعطیلات و سایر اوقات چالش برانگیز دارند. به عنوان مثال ، داشتن یک دوست قابل اعتماد ، کار با یک درمانگر یا پیوستن به یک گروه پشتیبانی در روند بهبودی بسیار ارزشمند است. غم و اندوه یک بار سنگین است. تلاش برای تحمل آن به تنهایی می تواند احساس بیش از حد کند ، گویی کسی در تلاش است تا با یک دست وزن عظیم را بالا ببرد. این سیستم های پشتیبانی دست دیگری را ارائه می دهند و پشتیبانی و کمک می کنند.
دوستان ، درمانگران و گروه های حمایتی می توانند گوش دهند ، مشاوره دهند ، تجربیات خود را به اشتراک بگذارند و به سادگی حضور داشته باشند. حضور آنها می تواند راحتی را ارائه دهد و به شما اطلاع دهد که تنها نیستید.
برای به دست آوردن وضوح در مورد احساسات و رفتارهای خود ، روزنامه نگاری یا ضبط افکار خود را در نظر بگیرید. بیان تجربیات شما ، چه به صورت کلامی و چه به صورت کتبی ، اغلب می تواند درک تازه ای را نشان دهد. این خارجی سازی افکار داخلی می تواند دیدگاه شما را تغییر دهد. شناخت حضور و تداوم غم و اندوه گامی اساسی در روند بهبودی است.
و به یاد آوردن وجود تفاوت های ظریف و چگونگی تجلی آن برای هر شخص متفاوت است. واضح است که هیچ راهی “درست” برای غم و اندوه وجود ندارد. سفر عمیقاً شخصی است و زمان و راه لازم برای پردازش از دست دادن بسیار متفاوت است.
[ad_2]
