به خوبی می‌دانیم که هیچ رابطه‌ای بی‌نقص نیست و هر رابطه‌ای سابقه ندارد. مردم مجبورند یکدیگر را ناامید کنند، چه از طریق اشتباهات حذف یا اشتباه. شریک زندگی شما یک سالگرد رابطه مهم (قطع) را فراموش می کند یا در مورد هزینه های آنلاین اخیر (کمیسیون) به شما دروغ می گوید. احساس می کنید تا حدی ناامید می شوید که در وهله اول به این فکر می کنید که چرا در این رابطه قرار گرفته اید، به خصوص اگر این موضوع کاملاً خارج از شخصیت نباشد.

شما همچنین اولین کسی هستید که تصدیق می کنید که به سختی خودتان کامل هستید. شاید فراموش کرده اید که همانطور که قول داده بودید برای تعطیلات آینده نزد خودپرداز بروید تا پول نقد دریافت کنید. یا شاید شما کت جدید شریک خود را مسخره کرده اید، کتی که شریک زندگی شما به خصوص از آن راضی بوده است. اکنون، این شما هستید که باعث ایجاد شکاف احتمالی شده اید که برای تعمیر آن نیاز به کار دارد.

بخشش و سبک دلبستگی

طبق مطالعه جدیدی که توسط مرلین کورنیش و همکارانش از دانشگاه آبرن (2024) انجام شد، این “تخلفات رابطه” یا “آزار”ها، “چه بزرگ و چه کوچک، به طور منظم در روابط نزدیک رخ می دهند” (ص 2). آنها ناراحتی ایجاد می کنند زیرا حتی موارد کوچک می توانند احساس امنیت فرد را در روابط نزدیک یا سبک دلبستگی عمیقاً بررسی کنند. مورد تجاوز قرار گرفتن می تواند سوالاتی مانند “آیا من دوست داشتنی هستم؟” و “آیا شریک زندگی من قابل اعتماد است؟” بنابراین، این خود تجاوز نیست (تا آنجا که می تواند آزاردهنده باشد) بلکه معنای نمادین احتمالی است که در مورد عمق احساسات یک شریک نسبت به دیگری منتقل می کند.

سبک دلبستگی در اوایل زندگی پدیدار می شود، زیرا کودک احساس خود را در ارتباط با دیگران یا آنچه که «مدل کار درونی خود و دیگران» نامیده می شود، ایجاد می کند. افراد دارای سبک دلبستگی ایمن احساس می کنند که افراد نزدیک به آنها قابل اعتماد (دیگران) هستند اما همچنین ارزش توجه و محبت (خود) را دارند. افرادی که سبک دلبستگی ناایمن دارند در روابط خود با دیگران مضطرب می شوند یا به طور کلی از آنها دوری می کنند.

از این رو، همانطور که نویسندگان پیشنهاد کردند، سبک دلبستگی بخش مهمی از معادله را تشکیل می‌دهد که افراد احساس کنند شریک زندگی خود در برابر آن تجاوز شده است. اگر سبک دلبستگی ایمن دارید، می‌توانید این انحرافات را از حالت ایده‌آل کم و بیش به‌سرعت کنار بگذارید. در مقابل، افرادی که به طور ناایمن وابسته هستند، از هر چیزی که احساس متزلزل خود را از خود متزلزل کند، بیشتر احساس ناراحتی می کنند.

در بین تخلف و نتیجه، همان طور که نویسندگان پیشنهاد می کنند، عامل اضافی بخشش است. اگر می‌خواهید آسیب‌دیدگی رابطه را پشت سر بگذارید، باید در این روند ترمیمی شرکت کنید. با این حال، این فقط بخشش نسبت به شریک خود (بین فردی) نیست، بلکه نسبت به خودتان (بین فردی) نیز می تواند مهم باشد. افرادی که سطوح بالاتری از بخشش درون فردی (خود) دارند طیفی از مزایای سلامت روان را نشان می‌دهند، زیرا اگر کاری را انجام داده باشند که پشیمان شده‌اند، عزت نفس آنها می‌تواند با سهولت بیشتری بازگردد. باز هم، می توانید ببینید که چگونه سبک دلبستگی می تواند بر هر دو شکل بخشش تأثیر بگذارد. افرادی که احساس قوی‌تری نسبت به خود دارند، می‌توانند تخلفات خود را با دیدی بخشنده‌تر و در نتیجه مطلوب‌تر ببینند.

آزمایش مدل بخشش

یک نمونه آنلاین از 302 بزرگسال در روابط عاشقانه برای حداقل یک سال، داده هایی را در مورد تخلفات رابطه، سبک دلبستگی، بخشش خود و دیگران، و رفاه ارائه کرد. داده‌ها در یک دوره سه هفته‌ای جمع‌آوری شد تا به تیم تحقیقاتی اجازه دهد شرکت‌کنندگانی را که در روابط نزدیک نبودند یا داده‌های مربوط به توهین را ارائه نکردند، فیلتر کند.

جرایم مرتکب شده توسط شرکا شامل بی احترامی یا تحقیر (37 درصد)، غفلت یا سوءتفاهم رابطه (33 درصد)، نقض اعتماد (27 درصد) و سوء استفاده (2 درصد) بود. توزیع مشابهی برای جرایمی وجود داشت که توسط شرکت‌کنندگان به عنوان جرایمی که خودشان مرتکب شده بودند به رسمیت شناخته شدند.

یکی از اقدامات جالب‌تر در این مطالعه، تمایل به نشخوار فکری را زمانی که شریک زندگی‌تان به شما اشتباه می‌کند، ارزیابی کرد. خود را با استفاده از یک مقیاس 1 تا 5 (از حداقل به بیشتر) آزمایش کنید تا ببینید در رابطه با تخلف اخیر شریک زندگی خود به هر یک از آنها چگونه واکنش نشان می دهید:

1. نمی توانم به این فکر نکنم که چگونه توسط این شخص به من ظلم شده است.
2. خاطرات مربوط به اعمال نادرست این شخص، لذت من را از زندگی محدود کرده است.
3. من به سختی فکر می کنم که چگونه با من بدرفتاری شده است.
4. من سعی می کنم دلایلی را که این شخص به من صدمه زده است را بیابم.
5. اشتباهی که متحمل شدم هرگز دور از ذهن نیست.
6. من خودم را در حال تکرار وقایع در ذهنم می بینم.

در ادامه به نقش سبک دلبستگی، نویسندگان دو عامل خود مثبت و مثبت-دیگری را مطرح کردند که هر کدام به دو دسته بین فردی (افکار و احساسات نسبت به دیگری) و درون فردی (افکار و احساسات نسبت به خود) تقسیم می شوند. . این موارد در زیر خلاصه شده است:

داشتن یک خود الگوی مثبت

بخشش بین فردی: در مورد اشتباه شریک زندگی خود نشخوار نمی کنید (یعنی نمره پایینی در مقیاس نشخوار دارید)، و روی احساسات منفی که باعث ایجاد احساس بدی در شما می شود، فکر نمی کنید.

خودبخشی درون فردی: بعد از اینکه اشتباه کردید، خیلی به خودتان سخت نمی گیرید، و خودتان اجازه دهید عزت نفس شما بازگردد

داشتن یک مدل دیگر مثبت

بخشش بین فردی: اگر شریک زندگی تان اشتباهی مرتکب شود، هیچ مشکلی در احساس خوبی نسبت به او ندارید، بنابراین از آنها دوری نکنید و به دنبال انتقام نباشید.

خودبخشی درون فردی: شما مسئولیت اشتباهات خود را بر عهده می گیرید و حاضرید با شخصی که با شما اشتباه کرده است، جبران کنید.

هر دوی این عوامل به طور قابل توجهی به نتایج بهزیستی کمک کردند و از چارچوب سبک دلبستگی به عنوان راهی برای درک چگونگی غلبه بر تخلفات حمایت کردند. به عبارت دیگر، شما باید هم از نظر خود احساس امنیت کنید و هم از این نظر که فکر می کنید اگر بتوانید شریک زندگی خود را ببخشید دیگران با شما رفتار خواهند کرد.

به گفته نویسندگان، یافته‌ها را جمع‌بندی می‌کنند: «این نتایج اهمیت در نظر گرفتن جنبه‌های شخصی و رابطه‌ای خودبخشی و دیگر بخشش را برای تسهیل حل مؤثر تخلفات رابطه و افزایش رفاه نشان می‌دهد» (ص. 13). امنیت باعث بخشش می شود که به نوبه خود احساسات خوبی را در اطراف ایجاد می کند.

عبور از آن دست اندازها در جاده

همانطور که یافته‌ها نشان می‌دهند، این دو مکانیسم احساس امنیت در احساس خود و احساسی که نسبت به شریک زندگی‌تان دارید، هنگامی که اتفاقی بیفتد که هماهنگی رابطه شما را مختل کند، فرآیند بخشش را هدایت می‌کند. با این حال، اگر در وهله اول لوکس سبک دلبستگی ایمن را نداشته باشید، چه؟

کورنیش و همکارانش یافته های خود را نقطه شروع مهمی برای مداخلات در زوج درمانی می دانند. ممکن است تخلفاتی رخ دهد، و بخشش ممکن است یک استراتژی مطلوب برای ترویج باشد، اما مگر اینکه سبک دلبستگی مورد توجه قرار گیرد، اینها صرفا یک چسب زخم هستند. اگرچه ممکن است سبک دلبستگی خود را در دوران نوزادی توسعه داده باشید، اما لازم نیست که این ویژگی تغییر ناپذیر شخصیت شما باقی بماند. در واقع، تخلفات می‌توانند نقطه شروع کاملی برای کار معکوس، از طریق بخشش، بر روی آن «مدل کار درونی» زیربنایی ایجاد کنند.

به عقب برگردید و هر یک از مؤلفه‌هایی را که مدل‌های خود و دیگر را تشکیل می‌دهند، بررسی کنید. هر کدام به تفصیل بیان شده اند. کدام یک نشان دهنده نقاط ضعف و قوت شما بودند؟ به عنوان مثال، چقدر در مورد تخلفات شریک زندگی خود نشخوار می کنید یا می توانید آنها را رها کنید؟ حتی مفیدتر، چقدر خودتان را به خاطر مواقعی که شریک زندگی خود را آزار داده اید می بخشید؟ اینکه بتوانید تخلفات را اجتناب‌ناپذیر اما فاجعه‌بار بدانید، می‌تواند به شما کمک کند تا زمانی که همواره توسط یک یا دیگری در یک رابطه نزدیک اتفاق می‌افتند، بیشتر پذیرفته شوید.

برای جمع بندیدیدن این دو مؤلفه سبک دلبستگی به عنوان بخشی از عواملی که رابطه و بهزیستی شخصی را هدایت می‌کنند، می‌تواند به شما در ترسیم مسیر، همراه با انحرافات گاه به گاه آن، به سوی تحقق کمک کند.