روانگردان لحظه ای می گذرد. از ریزگردانینگ برای بهره وری گرفته تا عقب نشینی های Ayahuasca که نوید روشنگری فوری را می دهند ، وسوسه انگیز است که باور کنیم که یک سفر می تواند ما را به سرعت به صلح ، هدف یا برخی از نسخه های شخصی نیروانا بازگرداند.

اما این حقیقت است: شفابخشی همیشه سرخوشی نیست. بعضی اوقات ، ریز و درشت ، خام و عمیقاً ناراحت کننده است. و هنگامی که روانپزشکی برای فرار از آن احساسات ناراحت کننده استفاده می شود ، به جای حرکت از طریق آنها ، ما خطر می کنیم که روانشناسان آن را “دور زدن معنوی” می نامند.

بای پس معنوی

اصطلاح “دور زدن معنوی” در اوایل دهه 1980 توسط روانشناس جان وود وود ابداع شد. این گرایش به استفاده از ایده های معنوی ، شیوه ها یا تجربیات را برای جلوگیری از مواجهه با زخم های عاطفی حل نشده ، سایه های روانی یا کارهای رشد توصیف می کند.

به عنوان قرار دادن یک فیلتر براق بر روی یک پایه ترک خورده فکر کنید. مطمئناً ، روی سطح خوب به نظر می رسد ، اما هیچ چیز در زیر آن بهبود نیافته است.

در دنیای روانگردان ، دور زدن معنوی می تواند به این شکل باشد:

• تعقیب تجربیات عرفانی بدون ادغام تروما گذشته
• استفاده از مواد برای فراتر رفتن از بدن به جای اینکه به خانه بیاید
• برچسب زدن احساسات ناراحت کننده به عنوان “تله های کم” یا “تله های نفس” که دور ریخته می شوند
• با اعتقاد به یک سفر دستیابی به موفقیت دائمی ما را “بهبود می بخشد”

طنز: روانپزشکی هرگز به معنای دور زدن نبود

روانگردان ، در حقیقت ترین شکل و زمینه های فرهنگی اصلی خود ، ابزاری برای دور زدن نیستند بلکه برای تعمیقبشر به طور سنتی در تنظیمات تشریفاتی و درمانی استفاده می شود ، آنها به دلیل پنهان کردن سطح پنهان شناخته می شوند – غم ، خشم ، شرم ، ترس ، ترس ، عشق – نه به آنها. همانطور که دکتر گابور ماته ، یک متخصص تروما و مدافع شفابخشی به کمک روانگردان ، می گوید: “روانگردان آنچه را که می خواهید به شما نمی دهند. آنها آنچه را که شما نیاز دارید به شما می دهند.”

تحقیقات بالینی از این امر پشتیبانی می کند. یک مطالعه 2021 منتشر شده در مرزهای روانپزشکی دریافت که روانپزشکی ها اغلب از نظر عاطفی شدید و حتی چالش برانگیز کاتالیز می کنند ، اما این لحظه ها بودند مرکزی به بهبودی طولانی مدت. شرکت کنندگان که سفرهای روانگردان دشوار را شامل می شدند مربوط به اندوه ، ترس یا درد عاطفی را گزارش می کردند ، احتمالاً نتایج درمانی معنادار را با گذشت زمان گزارش می دهند ، به خصوص هنگامی که بعد از آن درگیر ادغام درمانی شدند.

هزینه پرش از قطعات سخت

هنگامی که ما از روانگردان به عنوان میانبر برای سعادت یا دور زدن ناراحتی که بوجود می آید استفاده می کنیم ، ممکن است:

• با نادیده گرفتن قسمتهای زخمی ما ، بهبودی هسته را به تأخیر می اندازد
• به جای یادگیری برای حرکت در واقعیت عادی خود ، به حالتهای تغییر یافته وابستگی ایجاد کنید
• تورم نفس را تجربه کنید ، با این اعتقاد که ما “بالاتر” کار عاطفی یا پاسخگویی رابطه ای هستیم
• تفکیک را تقویت کنید ، به ویژه در بازماندگان تروما که قبلاً برای ایمنی از بدن خود فرار کرده اند

من به عنوان یک درمانگر متخصص در درمان روانگردان و بهبود تروما ، این دست اول را دیده ام. مشتری ها ممکن است پس از یک سفر “یکتایی” زیبا به من بیایند – تجربه ای که در طی آن احساس می کردند احساس عمیق از همبستگی با تمام زندگی ، انحلال نفس یا وحدت عمیق با جهان احساس می کنند. این لحظات می توانند متعالی و حتی الهی باشند. و با این حال ، هفته ها بعد ، آنها اغلب با این که چرا اضطراب آنها بدتر است یا افسردگی آنها بازگردد ، اشتباه گرفته می شوند. آنچه غالباً ظهور می کند این است که این سفر نگاهی اجمالی به امکان می دهد ، اما بدون ادغام احساسات دشوار که آن را کشف کرد ، فقط یک مسیر فرار دیگر شد.

روانگردان به عنوان یک پورتال برای احساس ، نه فرار

چگونه می توانیم از دام دور زدن معنوی در کار روانگردان جلوگیری کنیم؟

1. تاریکی را با نور احترام بگذارید
   شفابخشی واقعی به معنای ایجاد فضایی برای اندوه ، خشم ، سردرگمی و ترس در کنار عشق ، ترس و شادی است. ما نه با فراتر از سایه بلکه با راه رفتن رشد می کنیم از طریق آن
2. با یک راهنمای ماهر یا درمانگر کار کنید
   سفرهای روانگردان به تسهیل کننده های آموزش دیده یا درمانگران ادغام نیاز دارند که می توانند برای هر آنچه بوجود می آید ، فضای خود را حفظ کنند. این در مورد هدایت شما از احساسات سخت نیست بلکه به سمت درک آنها است.
3. اولویت بندی ادغام
   ادغام جایی است که کار واقعی آغاز می شود. آشکار شدن آهسته و مقدس پس از پایان سفر اتفاق می افتد ، هنگامی که ما بینش را به رفتار ، مرزها و تغییر تجسم می دهیم.
4. از “chasers peak” احتیاط کنید
   اگر خود را به مراسم بعدی ، سفر بعدی یا “شفابخشی” بعدی نیاز دارید تا احساس خوبی داشته باشید ، ممکن است زمان مکث باشد. شفابخشی نیازی به ارتفاع مداوم ندارد. غالباً ، از سکون درخواست می کند.

به خانه خودمان می آییم

روانگردان می توانند درهای ادراک را باز کنند ، اما این وظیفه ماست که به آرامی و آگاهانه از طریق آنها قدم بزنیم. ما با دور زدن درد خود بهبود نمی یابیم. ما با دوست داشتن آن بهبود می یابیم. با اندوه آنچه گم شد. با مقابله با آنچه ما دفن کردیم. با بازگشت به بدن ، نفس و زمین با “بله” مقدس به طیف کامل بشریت ما.

زیرا داروی واقعی در ماده نیست. این احساس ، چهره و انتخاب برای بازگشت به خانه ، بارها و بارها است.