من اخیراً یاد گرفتم که به دلیل ساختار استینگرهای آنها ، زنبورهای عسل هنگام خنجر دادن شخص یا حیوان می میرند. هنگامی که به پوست وارد می شود ، تیغه های دوگانه روی استرینگ ها نمی توانند جمع شوند.

استینگر مانند پیچ ​​لنگرگاه طراحی شده برای ماندن قرار می گیرد. زنبور عسل فقط با ترکیدن شکم خود می تواند از قربانی خود جدا شود.

هنگامی که این اتفاق می افتد ، مایعات سمی از بدن زنبور عسل به نقطه ورود به پوست قربانی می روند. در حالی که این ممکن است برای یک یا دو روز برای قربانی درد حاد ایجاد کند ، زنبور عسل مجازات اعدام را دریافت می کند زیرا تمام مایعات جسمی آن از بین می روند.

لطفاً تصاویر گرافیکی را ببخشید. این به عنوان یک استعاره مناسب برای سخنان لگد که بین انسان صحبت می شود ، عمل می کند. بعضی اوقات ما به دیگران در اطراف خود آسیب های حاد یا ماندگار وارد می کنیم و مانند زنبور عسل نیز به خودمان آسیب می رسانیم.

قدرت عصبی کلمات

سخنان ما منعکس کننده افکار و احساسات ما است. تحقیقات علوم عصبی نشان می دهد که احساسات و افکار منفی که با کلمات سخت نسبت به دیگران یا نسبت به خود (به عنوان گفتگوی خود گفته می شود) به احتمال زیاد سطح استرس حاد و اضطراب طولانی مدت را برای بلندگو و گیرنده افزایش می دهد.

قرن بیستم درمان های صحبت کردن در روانکاوی توسعه یافته است که شامل بسیاری از اشکال گفتگوی درمانی است که می تواند یک خروجی برای احساسات سرکوب شده و سرکوب شده باشد. به طور کلی دستیابی به برخی از کاتاریس ها ، پاکسازی یا تمیز کردن از لوله های عاطفی با استفاده از صحبت کردن از آن مفید بود.

مؤسسات ملی بهداشت تاریخچه روشهای کاتاریک را در درمان بررسی کردند. این روشها ، که ممکن است شامل فریاد زدن ، ضرب و شتم روی اشیاء ، پاره کردن اشیاء و غیره باشد ، در برخی دوره ها “خطرناک ، یا ناکارآمد است ، یا اینکه اثربخشی آنها کوتاه مدت است”. از طرف دیگر ، بسیاری از پزشکان همچنان از استفاده از کاتاریس به عنوان ضروری برای ایجاد کمک به مشتری در پریشانی روانی ، به شدت پشتیبانی می کنند.

در هر صورت ، بی دقتی ، انتشار کاتاریک بثورات انرژی منفی در خارج از اتاق درمانی می تواند در هر دو انتهای یک رابطه خطرناک باشد. به خصوص وقتی که با کلمات عصبانی شکل می گیرد.

نویسنده گرگ لاووی خاطرنشان می کند که افرادی که کاتاریس را تجربه می کنند ممکن است از آزادی لحظه ای درد عاطفی لذت ببرند اما ممکن است قبل از احساس بهتر ، مدتی بدتر شوند. کاتاریس به خودی خود درمانی نیست. بهبودی درونی واقعی از طریق سایر فرآیندهای درمانی معمولاً خیلی بیشتر طول می کشد.

کسانی که با ریختن بارهای کلامی و عاطفی خود بر روی آنها به دیگران آسیب می رسانند ، ممکن است در ابتدا با لزوم متوقف کردن بطری کردن احساسات خود ، احساس توجیه کنند. اما در پی یک حمله کلامی به کسی ، آنها ممکن است هجوم گناه ، شرم و پشیمانی را تجربه کنند که باعث بهبود بیشتر آنها می شود و به این رابطه آسیب می رساند.

مانند زنبور عسل زنبور عسل ، کسانی که به طور ناعادلانه با کلمات خسته می شوند ، ممکن است احساس کنند که “روده” آنها به عنوان یک نتیجه ناخواسته باز شده است.

پیدا کردن مکانی امن برای بیان کاتاریک

اگر کاتاریس می تواند خوب و سالم باشد ، اما خطرناک باشد ، چگونه می توانیم احساسات محکمی را به روش هایی که درد به دیگران یا خودمان وارد نمی کند ، ترشح کنیم؟

اول ، ما می توانیم تشخیص دهیم که چه زمانی به یک فضای درمانی ایمن برای پردازش تیتراسیون شده تر و کنترل شده از محتوای عاطفی نیاز داریم. در آن فضا ، با یک حرفه ای واجد شرایط ، می توانیم با خیال راحت طیف وسیعی از احساسات را بیان کنیم و مواردی را که باید آزاد شوند یا به شخص دیگری بیان شوند و نحوه ساختار این کار را در نظر بگیریم ، در نظر بگیریم.

ما همچنین می توانیم انرژی عاطفی منفی را از طریق فعالیت ، نه تنها کلمات ، به انرژی مثبت تبدیل کنیم و حتی تبدیل کنیم. این می تواند به شکل:

• ورزش بدنی و ورزش
• صمیمیت جنسی
• بیان خلاق
• پخش موسیقی یا آواز خواندن
• زمان با حیوانات
• تعامل شدید اجتماعی که امکان فریاد ، پرش و رقص را فراهم می کند.

یک مزیت مهم این گزینه ها این است که آنها به افزایش سطح اکسی توسین و دوپامین در جریان خون شناخته شده اند. اینها مسکن های طبیعی بدن هستند و می توانند ما را به حالت رفاه نسبی بازگردانند.

این تصور که انتشار احساسات سالم تر از بطری کردن آنها است ، هنوز هم به طور کلی صادق است. تحقیقات زیادی و شواهد حکایتی از این امر پشتیبانی می کند. اما آزاد کردن این احساسات به روش هایی که دیگران را با سم نمی اندازند یا روح ما را از هم جدا نمی کنند بسیار مهم است.

برای یافتن یک درمانگر ، به فهرست روانشناسی امروز مراجعه کنیدبشر