منبع: Open Clipart-Vectors / Pixabay

خرچنگ‌ها زیباترین صدف‌ها (سخت‌پوستان) نیستند، اما با این وجود، با افزایش سن، درس‌های مهمی برای ما ارائه می‌دهند.

من اخیراً در یک تور قایق در جزیره پرنس ادوارد، کانادا شرکت کردم، جایی که از لبه جزیره کوچکی که به عنوان پناهگاه فوک ها تعیین شده بود بازدید کردیم و همچنین در مورد خرچنگ ها – ساختار، عادات، چرخه زندگی و غیره آنها آشنا شدیم. این تور مرا تشویق کرد تا در مورد آنها فکر کنم. چگونه بودن در طبیعت می تواند به ما در مورد جست و جوهای وجودی خودمان برای معنا بیاموزد، به ویژه در دوران میانسالی. همانطور که جوزف کمبل، نویسنده سفر قهرمان، بسیار عاقلانه توصیه شده است،هدف زندگی این است که ضربان قلب شما با ضربان جهان مطابقت داشته باشد، طبیعت شما را با طبیعت مطابقت دهد.”¹

کمی در مورد خرچنگ:

• خرچنگ ها می توانند شنا کنند یا به جلو و عقب بخزند (با حلقه کردن دم یا استفاده از هشت پای راه رفتن خود).
• سبز یا زرد هستند اما وقتی پخته می شوند قرمز می شوند.
• اعتقاد بر این است که خرچنگ ها می توانند عمر طولانی داشته باشند – شاید حتی تا 100 سال.
• آنها بینایی بسیار ضعیفی دارند و به طعم و بوی متکی هستند و پنجه های آنها بسیار قوی است.
• ماهیگیران موظفند خرچنگ های کوچک یا بسیار بزرگ را به دریا برگردانند.

شاید مهم ترین درسی که می توانیم از خرچنگ یاد بگیریم مربوط به آن باشد پوست اندازی. پوست اندازی فرآیندی است که طی آن یک خرچنگ تکان می‌خورد و از پوسته فعلی، قدیمی‌تر و کوچک‌تر خود جدا می‌شود تا پوسته جدید، نرم‌تر و بزرگ‌تر نمایان شود و در نهایت در جای خود سفت شود. خرچنگ آب را جذب می کند تا اندازه بدن خود را افزایش دهد تا با پوسته جدید سازگار شود تا زمانی که بدن آنها به اندازه پوسته جدید رشد کند.

پوست اندازی اغلب در زمانی که خرچنگ جوان است اتفاق می افتد، قبل از اینکه هر سال یا بیشتر در سنین بالا به پوست اندازی معمولی روی آورد. (اصطلاح خرچنگ با پوسته نرم به خرچنگ هایی اشاره دارد که تازه پوست اندازی کرده اند و اکنون در مرحله رشد جدیدی هستند.) نکته مهم این است که اگر یک خرچنگ بالغ نتواند انرژی لازم برای رشد و ریختن را پیدا کند، می میرد و در داخل خرچنگ می پوسد. پوسته قدیمی تر و کوچکتر

فرآیند “پوچ کردن” خودمان

با استقبال از رشد معنا پیدا کنید

خرچنگ به طور غریزی می داند که برای رشد باید پوسته اش را از بین ببرد. متأسفانه، ممکن است همین غریزه را برای رشد و رویارویی با چالش‌های جدید نادیده بگیریم و به جای آن آسایش و امنیت محیط کنونی خود را انتخاب کنیم (حتی اگر بدانیم که خیلی کوچک و محدودکننده هستند).

ما اغلب رشد را با جوانی مرتبط می‌دانیم و سپس در بزرگسالی از خودمان استعفا می‌دهیم تا سال به سال همان زندگی را ادامه دهیم، به این امید که چیزهای زیادی در اطراف ما تغییر نکند که ممکن است ما را مجبور به تغییر خودمان کند. اما با انجام این کار، ما زندگی هایی داریم که مانند یک مانیتور قلب که سیگنال مرگ را می دهد، دارای خطوط صاف هستند.

پس از بازنشستگی، کناره گیری، یا جدا شدن از زندگی و دیگران بپرهیزید و به جای آن عهد کنید که زندگی، همه زندگی، فراز و نشیب ها، شادی ها و غم ها را در آغوش بگیرید.²

هدف کلی زندگی این است که کشف کنیم در هسته خود چه کسی هستیم و سپس اقدامات لازم برای زندگی از این هسته را برداریم. زندگی سفری است برای اختراع مداوم خود، کنار گذاشتن برنامه‌های منفی و هویت‌های نادرست برای رسیدن به خود واقعی‌مان و بیان کامل‌تر و معتبرتر از خود.

سوال: از چه چیزی پیشی گرفته اید؟ چه چیزی شما را در یک پوسته کوچکتر و محدودتر نگه می دارد؟

مبارزه را تصدیق کنید و به هر حال آن را انجام دهید

خرچنگ سیگنال هایی دریافت می کند که برای پوسته کوچک خود بیش از حد بزرگ شده است و زمان پوست اندازی و انتقال به پوسته بزرگتر است که رشد آن را امکان پذیر می کند. این چرخه طبیعی فراخوانده شدن برای تغییر، ورود به ناشناخته ها، تحمل مبارزه و استقبال از شروعی جدید را تصدیق می کند. خرچنگ اعتماد دارد که در این چرخه و به مرور زمان قوی تر و انعطاف پذیرتر خواهد شد.

متأسفانه، ما به عنوان انسان، سیگنال‌های زیادی دریافت می‌کنیم که زمان تغییر و رشد فرا رسیده است، اما تصمیم می‌گیریم این سیگنال‌ها را نادیده بگیریم. ما شجاعت این را نداریم که به سمت ناشناخته ها حرکت کنیم و چیز جدیدی را شروع کنیم. اغلب، ما نمی خواهیم ریسک مبتدی بودن را بپذیریم و ندانیم چگونه کارها را به خوبی انجام دهیم. ما همچنین ممکن است انرژی نداشته باشیم که خود را از شرایط موجود بیرون بکشیم!

سوال: چه علائم و ناراحتی های دیگری را نادیده گرفته اید؟ آیا حاضرید آسیب پذیر باشید؟

چشم خود را به جایزه نگاه دارید – نتیجه نهایی یک زندگی پرمعناتر

تغییر نیازمند ابتکار عمل و تلاش مستمر است. مهم است که به این فکر کنیم که در پایان فرآیند یا حتی در پایان زندگی چه احساسی خواهیم داشت. آیا احساس آزادی بیشتری خواهیم کرد؟ آیا در آرامش خواهیم بود و احساس می کنیم که زندگی شاد و معناداری داشته ایم؟ آیا احساس خواهیم کرد که زندگی خود را با وفاداری به خودمان، بیان اینکه واقعاً چه کسی هستیم و دنیا را به مکانی بهتر برای دیگران تبدیل کرده ایم، داشته ایم؟ یا از اینکه انرژی و اعتماد به نفس کافی برای رویارویی با چالش های جدید و پیگیری رشد نداشتیم، پشیمان خواهیم شد؟

سوال: آیا شما یک زندگی صادقانه با خودتان دارید؟

مانند خرچنگ، بهتر است روند طبیعی رشد را در آغوش بگیرید. بگذارید خرچنگ راهنمای شما باشد تا خودتان را به چالش بکشید تا در شرایطی که دیگر مناسب شما نیست گیر نکنید. از پوسته خود بیرون بیایید و شروع های جدید را در میانسالی و بعد از آن در آغوش بگیرید.