اختلال کمبود توجه/بیش فعالی در طول همه گیر COVID-19 مورد توجه قرار گرفت. در حدود سال 2022 ، #ADHD به یکی از پرطرفدارترین هشتگ های Tiktok تبدیل شد و تا به امروز هنوز در نقاط برتر باقی مانده است. از آن زمان ، بسیاری از روزنامه ها دوست دارند نیویورک تایمز یا مستندهای CNN ادعا کرده اند که افزایش تشخیص ADHD به دلیل روند رسانه های اجتماعی بوده است. نتیجه ناگوار غالباً ننگ بیشتر این بیماری و ظهور قوانینی بود که دسترسی به تشخیص و دارو را برای بسیاری از افراد نیازمند محدود می کرد.

از نظر بالینی ، تشخیص ADHD در سالهای گذشته به همراه میزان داروهای تجویز شده افزایش یافته است. سوال واقعی این است که چرا؟

نقش رسانه های اجتماعی

یک مطالعه در سال 2022 نشان داد که اطلاعات نادرست در مورد ADHD همه عصبانیت در رسانه های اجتماعی است. پست های پیوند ADHD با “دوست داشتن قاشق های کوچک” یا این ایده که افراد مبتلا به ADHD “بالاتر از حد متوسط ​​حل کننده مشکل هستند” یا اینکه ما می توانیم “ADHD را در زنان در 25 ثانیه” مشاهده کنیم ، در همه جا وجود دارد و اغلب به دلیل عناوین کارآمد توجه و بیانیه های بارنوم محبوب می شوند. براساس این مطالعه ، تقریبا 52 درصد از محتوای ADHD در Tiktok یا گمراه کننده یا نادرست بود ، در حالی که باقیمانده تجربیات شخصی مشترک (27 درصد) یا اطلاعات دقیق علمی (21 درصد).

روند تشخیصی

با وجود این همه اطلاعات نادرست در گردش ، به راحتی می توان دید که چند نفر با صفاتی که ممکن است به سادگی انسانی باشند ، شناسایی می کنند. با این حال ، حتی اگر این واقعیت داشته باشد ، هنوز هم افزایش تشخیص ADHD را توضیح نمی دهد. چرا؟ از آنجا که یک تشخیص یک فرآیند بالینی کامل است ، که در آن اطلاعات دروغین که در رسانه های اجتماعی آموخته می شود از آن خارج است. برای به دست آوردن تشخیص ، افراد باید پرسشنامه های ساعاتی ، ضبط EEG ، آزمایش ضریب هوشی و چندین مصاحبه با روانپزشکان و روانشناسان را طی کنند. به بیان ساده تر ، فرد به سادگی به یک کلینیک نمی رود و تشخیص داده می شود.

روند تشخیصی من ، حتی به عنوان کسی که دارای دکترا است. در علوم اعصاب ، با ظن متخصصان پزشکی ، زمان طولانی انتظار و به یاد آوردن به یاد آوردن سؤالات بسیاری از اشکال منسوخ ، آسفالت شد. این روند دو سال به طول انجامید و باور کنید وقتی می گویم مردم اگر مسئله اساسی نداشته باشند که امیدوارند آن را حل کنند ، به سادگی از آن عبور نمی کنند.

واقعیت این است که بیشتر و بیشتر افراد تصمیم می گیرند که این روند را طی کنند ، حتی اگر طولانی ، پرهزینه و دشوار باشد. بازجویی در مورد اینکه چرا این اتفاق می افتد نیز باقی مانده است.

علل احتمالی برای رشد تشخیص

یک مطالعه اخیر در سال 2025 افزایش تشخیص ADHD از سال 2016 به 2023 در بیش از 114000 بیمار مورد بررسی قرار گرفت. محققان دریافتند که جمعیتی که منجر به افزایش تشخیص می شود ، کسی غیر از بزرگسالان نبود ، در حالی که به نظر می رسد تشخیص نوجوانان و کودکان پایدار است. خوب ، اینجا چه اتفاقی افتاد؟

تا همین اواخر ، بسیاری از پزشکان هنوز فکر می کردند که ADHD در بزرگسالان ناپدید می شود. به نظر می رسد واقعیت بسیار متفاوت است. ممکن است بزرگسالان هنوز با علائم ADHD مبارزه کنند ، اما این علائم به دلیل مسئولیت های زندگی روزمره و نیاز به زنده ماندن ، متفاوت از کودکان به نظر می رسد. در عوض ، بزرگسالان مبتلا به ADHD تشخیص داده نشده مکانیسم های مقابله ای غیر قابل تحمل مانند سوء مصرف مواد یا خوردن زیاد را پیدا می کنند و بسیاری از آنها میزان اضطراب و افسردگی را افزایش داده اند.

همچنین ، تا سال 1999 ، 81 درصد از شرکت کنندگان در مطالعات مربوط به ADHD مرد بودند. زنان از معادله خارج شدند و ارائه ADHD در زنان تا همین اواخر به رسمیت شناخته نشده و درک نشده است.

آنچه ما در زمان های اخیر به سادگی مشاهده می کنیم صرفاً افزایش آگاهی از آنچه ADHD است و چگونه در جمعیت هایی که تاکنون فراموش شده اند ارائه می دهد. بزرگسالانی که به عنوان کودکان از دست رفته بودند ، اکنون سرانجام تشخیص داده می شوند. اکنون زنان به دنبال کمک هستند و به آرامی یاد می گیرند که زندگی با ADHD چیست.

رسانه های اجتماعی راه را برای درک بیشتر از شرایط سلامت روان هموار کردند و یک ننگ را که سالها در ذهن افراد جوان و مسن به طور یکسان در حال معلق بود ، بلند کرد. در حالی که بسیاری از اطلاعات در گردش نادرست نادرست است ، افزایش آگاهی به این معنی است که افرادی که معتقدند ADHD دارند به دنبال منابع علمی یا مشاوره پزشکی هستند ، که در نهایت مثبت است.

نتیجه گیری این است که ما شاهد افزایش ADHD و نه همه گیر نیستیم. مردم در تمام طول ADHD داشتند. آنچه جهان شاهد آن است ، این است که تمام کسانی که سالها در سکوت رنج می بردند ، سرانجام به کمک مورد نیاز خود کمک می کنند. و علی رغم بهترین تلاش های رسانه های اصلی برای تزریق تشخیص با شرم ، ما اکنون صحبت می کنیم.