ایوان جلوی خانه مزرعه

منبع: Ray Shrewsberry/Pixabay

اولین خاطره جیمی کارتر، سی و نهمین رئیس جمهور ایالات متحده، با ویژگی های زندگی خوب او که اخیراً پس از 100 سال به پایان رسید، طنین انداز است. در خاطرات اولیه، کارتر (2001، صفحات 28-29) رویدادی را که در پلینز، جورجیا رخ داد، بازگو کرد:

«اگرچه من در پلینز به دنیا آمدم و در واقع در کنار همسر آینده‌ام، روزلین، زمانی که او نوزاد بود، زندگی می‌کردم، اولین چیزی که به وضوح به یاد می‌آورم زمانی بود که چهار ساله بودم و پدرم ما را برد تا خانه جدیدمان را به ما نشان دهد. در مزرعه چهار نفر بودیم، از جمله خواهرم، گلوریا، که دو سال از من کوچکتر بود. وقتی به آنجا رسیدیم، درب ورودی قفل بود، و بابا متوجه شد که کلید را فراموش کرده بود یکی از پنجره‌ها را که به سمت ایوان جلو باز می‌شد، بالا بیاورید، اما یک میله چوبی در داخل آن اجازه داد تا حدوداً شش اینچ بالا بیاید پدرم برای اولین عمل مفید من همیشه یکی از زنده ترین خاطرات من بوده است.”

موضوع یا نقطه مرکزی اولین خاطره جیمی حاکی از تلاش برای مفید بودن و دریافت قدردانی از تلاش های اوست (کلارک، 2013). در این خاطره اولیه، اعضای خانواده کارتر به دلیل مانورهای موفقیت آمیز او از دیدن خانه جدید خود لذت می برند. تلاش مداوم جیمی در طول زندگی طولانی و پربار خود، بهبود زندگی دیگران از طریق اقدامات هدفمند و قابل تشخیص است.

با توجه به ابعاد شخصیتی، اولین یادآوری جیمی نشان دهنده میزان بالای فعالیت است. کارتر از اوایل کودکی تا دهه 90 زندگی خود در تلاش برای خودسازی و تلاش برای ایجاد شرایط برای دیگران خستگی ناپذیر بود. استقامت او از طریق پشتکار او به عنوان یک دانشجو، افسر نظامی، کشاورز، کارمند دولتی و بشردوستان قابل توجه بود. کارتر زندگی خود را بر روی خانواده و ایمان مذهبی خود متمرکز کرد و در عین حال فعالیت های متنوعی مانند شکار، مبلمان سازی، نوشتن بیش از 20 کتاب و ساخت خانه هایی برای Habitat for Humanity را دنبال کرد.

در رابطه با علایق اجتماعی، جیمی با سایر موجودات زنده رابطه خویشاوندی داشت و احساس تعلق به جامعه انسانی داشت. تمایل او برای کمک به دیگرانی که کمتر از خودش خوش شانس بودند در دوران جوانی و از طریق تلاش های بعدی او در صحنه جهانی مشهود بود. به عنوان رئیس جمهور، کارتر خستگی ناپذیر روی حفاظت از محیط زیست، حقوق بشر و توافقنامه های صلح کار کرد. در همان زمان، او متهم به خودپسندی و عدم تمایل به سازش در مورد اصول و دستور کار گسترده خود شد.

با توجه به خوش‌بینی در مقابل بدبینی، کارتر زمانی خوش‌بین بود که توانست در فعالیت‌های مفید شرکت کند و حرکت به سوی اهداف را تجربه کند. همانطور که در اوایل یادآوری خود، جیمی از بودن در مرکز توجه و یافتن راه حل هایی برای مشکلاتی که به دیگران کمک می کرد، لذت می برد. در 44 سال پس از ریاست جمهوری، خوش بینی او قابل مشاهده بود زیرا او و همسرش روزلین، چالش های سطح جهانی را در تلاش برای ریشه کن کردن بیماری های استوایی نادیده گرفته، نظارت بر انتخابات آزاد و پیشبرد حقوق بشر به عهده گرفتند. در سال 2002، کارتر به خاطر دستاوردهایش در خدمت به بشریت، جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.

خودکارآمدی شامل ظرفیت غلبه بر چالش ها و غلبه بر مشکلات در زندگی است. کارتر به‌عنوان رئیس‌جمهور و در دهه‌های پس از شکست در انتخابات برای دومین دوره ریاست‌جمهوری با مشکلات فوری مواجه شد. جیمی به‌عنوان رئیس‌جمهور با بیکاری بالا، تورم سرسام‌آور و مصیبت طولانی‌مدت گروگان‌های آمریکایی که در سفارت ایالات متحده در ایران دستگیر شده بودند، مواجه بود. او در پرداختن به وقایع حل نشدنی بی‌پروا بود، اما نیروهای گسترده‌تر تلاش‌های او را برای ایجاد تغییر محدود کردند.

کارتر به دلیل گرفتار شدن در جزئیات و پاسخ تکنوکراتیک به چالش ها مورد انتقاد قرار گرفت. گرایش به نظم و جزئیات خاص در اولین خاطره جیمی قابل توجه است زیرا او به همسر آینده خود روزلین، خواهرش گلوریا و اندازه میله چوبی پنجره اشاره می کند. با این حال، در موارد دیگر، سرسختی و توجه کارتر به جزئیات، رویدادهای مثبتی را تسهیل کرد، مانند دیپلماسی ماهرانه او در مذاکرات کمپ دیوید که صلح بین اسرائیل و مصر را در خاورمیانه به ارمغان آورد.

از منظر شیوه‌های ادراکی، حس لامسه جیمی در اوایل یادآوری و زندگی‌اش برجسته است. در اولین خاطره، او از دهانه باریک پنجره بالا می رود و در اتاق را می دود تا در ورودی را باز کند. گرایش او به لمس در شکار، ساخت مبلمان و شرکت در مبارزات سیاسی شامل تماس فیزیکی مداوم با مردم قابل مشاهده است.

یکی دیگر از شیوه های قابل توجه در خاطرات اولیه و وجود او، حس مکان اوست. خانه روستایی در پلینز، جورجیا، در دوران کودکی و در طول زندگی بزرگسالی او مکانی جذاب است. به طور مناسب، دشت آخرین محل استراحت جیمی در کنار روزلین محبوبش است.

جیمی کارتر زندگی خود را در شرایطی فروتنانه آغاز کرد و به بالاترین سطحی که یک شهروند می‌توانست رسید – تا دفتر رئیس‌جمهور ایالات متحده. در حالی که جیمی ناقص بود، قلب بزرگی داشت و تمام تلاش خود را کرد تا دنیای بهتری برای دیگران بسازد. دیگر چه کسی می تواند از یک زندگی خوب بخواهد؟