فیلسوف هانا آرنت هشدار داد ، “موضوع ایده آل حاکمیت توتالیتر افرادی است که برای آنها تمایز بین واقعیت و داستان ، واقعی و نادرست وجود ندارد.”

بیشتر آمریکایی ها نسبت به همیشه به این خبر بی حس می شوند زیرا نمی توانند بگویند واقعیت یا داستان چیست. در صدر لیست دلایل این است که ما توانایی گوش دادن به خوبی را از دست می دهیم. نکته دیگر اینکه ما در درک خلاقیت مشکل داریم ، و این باعث می شود که وقتی حقیقت به طور خلاقانه پیچیده شده است ، متوجه شویم. هم گوش دادن و هم درک خلاقیت مهارتهایی است که “هوش هنری” را قادر می سازد.

یک پیش نیاز برای اطلاع رسانی ، تفکر خلاق است

نویسنده دکتر آئین مک گیلچریست اظهار می دارد که جستجوی حقیقت به چهار راه تحقیق نیاز دارد: علم ، عقل ، شهود و تخیل. فقط با یک پردازش کامل از این ابعاد مختلف دانستن ، می توانیم امیدوار باشیم که به حقیقت نزدیک شویم و فروتنی را بیاموزیم تا تحمل و کنجکاو شوند.

افراد خوب و دارای کسری اعتماد ، فقط به شنیدن حباب درونی چند نفر از افراد آشنا باز می گردند ، بدون هیچ گونه تشخیص صلاحیت یا انگیزه پشت سخنان شخص.

مطمئناً ، هیچ تشخیص دروغ ضد عدم موفقیت برای این خبر وجود ندارد ، و هنر نیز می تواند به تبلیغات تبدیل شود. بهترین دفاع این است که مهارت های گوش دادن و خلاقیت را بالا ببرد زیرا فریب متفکران خلاق که ظرفیت های ذهنی آنها پر جنب و جوش است و چه کسی می تواند بین انگیزه و باطل ارتباط برقرار کند ، بسیار سخت تر است. به همین دلیل هنرمندان و نویسندگان در کشورهای استبدادی سانسور می شوند.

کار مداوم با مدل های پیچیده موسیقی نیز پردازش و رشته ما را برای مقابله با موضوعات پیچیده جامعه توسعه می دهد. چگونه می توانیم چندین ویژگی یک حقیقت را دنبال کنیم؟ چگونه می توانیم با دیگران در ارتباط باشیم وقتی که فرهنگ ما به طور مداوم در مورد آنچه قابل قبول است تغییر کند؟ چگونه می توانیم به گوش دادن و درک خوب متعهد شویم ، حتی اگر طرف مقابل گوش دادن ما را تلافی نکند؟

در آخرین سخنرانی خود در آمرست در سال 1963 ، جان اف. کندی اظهار داشت: “قدرت ملی ما اهمیت دارد ، اما روحیه ای که به همان اندازه که قدرت ما را خراب می کند و کنترل می کند ، به همان اندازه که قدرت فاسد می شود ، شعر را پاک می کند ، شعر پاک می کند. زیرا هنر حقایق اساسی بشر را ایجاد می کند که باید به عنوان سنگ قضایی ما باشد.”

قرار گرفتن در معرض موسیقی متفکرانه بر مدنی تأثیر می گذارد

بهبود گوش دادن به موسیقی می تواند یکپارچگی مدنی و مشارکت در سه زمینه مهم را ارتقا بخشد:

اول ، اول ، هنگامی که با دقت به آهنگ های موسیقی غنی گوش می دهیم ، ذهن را آموزش می دهیم تا تمرکز کنیم ، تفاوت های ظریف و تحمل را تحمل کنیم.

دوم. ثانیا ، وقتی به سفر عاطفی گوش می دهیم ، موسیقی به عنوان آینه ای در بازتاب نقص ، ایده آل ها و انگیزه های عاطفی ما عمل می کند.

سوم. سوم ، وقتی به ویژگی های ارتباطی موسیقی گوش می دهیم ، مهارت های همدلی را تقویت می کنیم تا بتوانیم تأمل کنیم هر دو افکار و احساسات به روشی چند بعدی برمی گردد.

این مهارت های عاطفی اجتماعی برای تشخیص بین واقعیت و چرخش ، یا بین روایت تولیدی که برای پیروزی استفاده می شود و یک بحث خوب تحقیق شده برای اطلاع رسانی لازم است.

اهمیت آموزش هنر در توسعه عاطفی اجتماعی

یک مطالعه توسط کنسرسیوم دانشگاه شیکاگو در مورد تحقیقات مدرسه نشان داد که آموزش هنر به طور قابل توجهی تعامل مدنی ، تحمل اجتماعی و علاقه دیگران را نسبت به خود تشویق می کند.

تصادفی نیست که از دست دادن بودجه آموزش هنرهای مدارس دولتی به طور همزمان با از دست دادن تمدن در گفتمان عمومی اتفاق می افتد. کنسرسیوم Uchicago گزارش می دهد ، “قرار گرفتن در معرض فرصت های هنری به دانش آموزان و معلمان این امکان را می دهد تا با یکدیگر به گونه ای درگیر شوند که غالباً برخلاف نحوه تعامل با یکدیگر در زمینه آموزش منظم دانشگاهی باشد.” بدون معلمان و والدین ذهن آگاه برای شکل دادن به این فرصت ها ، مغز چپ با وسواس به دست می آید تا به هر قیمتی برنده شود.

به اشتراک گذاشتن این ایده ها بخشی از ابتکار بزرگتر من است که من آن را گوش دادن آگاهانه می نامم ، یعنی استفاده از ذهن آگاهی ، مدل های پیچیده و انجمن های خلاقانه ای که از گوش دادن به موسیقی کلاسیک غنی می گیریم و استفاده از آن مهارت ها را برای زندگی آگاهانه می گیریم. این مهارت های گوش دادن راه را هموار می کند/برای مکالمات اساسی که برای یافتن سؤالات مناسب و شرکای مناسب یا گاهی اوقات فقط برای گذراندن روز انجام می شود.

شنوندگان آگاه بهتر با یک گفتمان مدنی تر برابر می شوند

شرکت کنندگان در اجراهای گوش دادن آگاهانه من و کارگاه های تعاملی از حس باقیمانده آگاهی افزایش یافته پس از آن خبر می دهند. بر اساس نظرسنجی های خود گزارش شده ، بهبود مهارت های گوش دادن به موسیقی ما همچنین ادغام چندین دیدگاه ، گوش دادن با وضوح ، انسجام ، کنجکاوی ، هوش هیجانی ، توانایی پذیرش پیچیدگی و انگیزه برای یادگیری مادام العمر را بهبود بخشید. هر فرد با توجه به سبک یادگیری خود و شخصیت های فردی ، یک یا چند دسته را بررسی می کرد ، در حالی که برخی از آنها همه گزینه ها را بررسی می کردند.

هنرهای شنوایی ، از جمله موسیقی و شعر ، ما را به چالش می کشد تا به حقایق چند بعدی انسانی گوش دهیم. صدای معنی دار می تواند انگیزه ما را برای حس ، پردازش داده ها ، احساس همدلی برای دیگران و بسیاری از مهارت های دیگر برای درک جامعه تکه تکه شده ما و بازپس گیری کنجکاوی و مدنی لازم برای اقدامات جمعی گسترش دهد.

گوش دادن به تمدن دارای احساسات عاطفی بالایی است ، با ناامیدی بالقوه در هر نوبت وقتی با چیزی روبرو می شویم که نمی فهمیم یا افرادی که ما را نمی فهمند. گوش دادن به مهارتهای عاطفی پیش نیاز برای تغییر نگرش ما یا رها کردن چیزی آشنا نیاز دارد. ما از طریق برخورد با موسیقی عالی ، ما از خودمان و تجربیات متعالی خارج می شویم که ممکن است این چالش های عاطفی را فقط بی دردسر تر و کمی غیرممکن تر کند.

تصور کردن جامعه ای که ما در آن گوش دادن به دیگران و خودمان را تمرین می کنیم ، در مورد آنچه که ما هنوز نمی فهمیم ، ذهن خود را حفظ کنید و در نحوه قرار گرفتن در تصویر بزرگ ، معنای شخصی پیدا کنیم. همانطور که ما در این زمانهای آشفته حرکت می کنیم ، اجازه می دهیم هنر را به عنوان بخشی از یک سینه ابزار عاطفی اساسی که می تواند جامعه مدنی تری را بازسازی کند ، ادعا کنیم.