[ad_1] منبع: Unsplash توسط Adrian Swancar از تیراندازیها و جنگهای دستهجمعی گرفته تا طوفانهایی که کل شهرها را با خاک یکسان میکنند و آتشسوزیهایی که کل جوامع را میسوزاند، جزئیات واضح تراژدیها و بلایا به صفحههای رسانههای ما سرازیر ...
[ad_1]
.png.jpg?itok=r1sUn9To "Unsplash توسط Adrian Swancar")
منبع: Unsplash توسط Adrian Swancar
از تیراندازیها و جنگهای دستهجمعی گرفته تا طوفانهایی که کل شهرها را با خاک یکسان میکنند و آتشسوزیهایی که کل جوامع را میسوزاند، جزئیات واضح تراژدیها و بلایا به صفحههای رسانههای ما سرازیر شده و درد جهان را به اتاقهای نشیمن ما میآورد. مطلع ماندن مهم است، اما هزینه پنهانی وجود دارد که بسیاری از ما آن را نمی شناسیم: عوارضی که این قرار گرفتن در معرض می تواند بر سلامت روانی و عاطفی شما وارد کند.
این پدیده که به عنوان تروماتیزاسیون جانشین شناخته میشود، زمانی اتفاق میافتد که ما بهطور غیرمستقیم با مشاهده رنج دیگران، اغلب از طریق پوشش رسانهای گسترده، تروما را تجربه میکنیم. اگر تا به حال پس از تماشای فیلم یک فاجعه عمیقاً بیقرار، مضطرب یا از نظر عاطفی تخلیه شده اید، تنها نیستید. و مهمتر از آن، راه هایی برای عبور از این وزن عاطفی و در عین حال دست نخورده نگه داشتن همدلی وجود دارد.
آسیب دیدگی جانشین به این معنی نیست که شما ضعیف یا بیش از حد حساس هستید. کاملا برعکس – این بازتابی از ظرفیت شما برای مراقبت عمیق است. تحقیقات نشان می دهد که مغز انسان برای همدلی طراحی شده است و ما را قادر می سازد تا احساسات دیگران را حتی از دور احساس کنیم. این توانایی طبیعی برای برقراری ارتباط با دیگران بخشی از چیزی است که ما را انسان میسازد، اما زمانی که رنجی که شاهد آن هستیم طاقتفرسا شود، میتواند بر ما تأثیر عمیقی بگذارد.
بسیاری از ناظران احساساتی را که دارند نادیده می گیرند زیرا برای آنها اتفاق نیفتاده است. ممکن است خود را جزو افراد خوش شانس بدانید و احساس کنید که حق ندارید احساس بدی داشته باشید. اما نادیده گرفتن احساس خود ممکن است اوضاع را بدتر کند. درک نشانههای تروماتیزاسیون جانشین اولین گام برای رسیدگی به آن است. علائم ممکن است متفاوت باشد اما اغلب منعکس کننده علائم قرار گرفتن در معرض مستقیم تروما است. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
اگر ترکیبی از این ها را احساس کرده اید، مهم است که بدانید هیچ مشکلی در شما وجود ندارد. پاسخ عاطفی شما روشی است که ذهن شما برای پردازش آنچه در معرض آن قرار گرفته اید.
همدلی یک نیروی قدرتمند است. این چیزی است که به ما امکان می دهد یک دوست غمگین را تسلی دهیم یا شادی یک عزیز را جشن بگیریم. اما همدلی یک طرف دیگر دارد – چیزی که محققان آن را سرایت عاطفی می نامند. همان سیستمهای مغزی که به ما اجازه میدهند احساسات دیگران را احساس کنیم، میتوانند ما را در برابر تحمل درد آنها آسیبپذیر کنند (Iacoboni، 2009).
پوشش رسانه ای این روند را تشدید می کند. تصاویر زنده، داستانهای دلخراش و دسترسی 24 ساعته به بهروزرسانیها، رها کردن آن را تقریباً غیرممکن میکند. پویایی “همیشه فعال” رسانه های اجتماعی این موضوع را بیشتر می کند و ما را در وضعیت دائمی آگاهی و غالباً غرق عاطفی نگه می دارد (بکز و کون، 2011).
در حالی که مطلع ماندن حیاتی است، قرار گرفتن بیش از حد در معرض رویدادهای غم انگیز می تواند سلامت روان ما را از بین ببرد. بدون اینکه متوجه باشیم، میتوانیم در چرخه استرس و پریشانی گیر کنیم که منجر به فرسودگی شغلی یا بیحسی عاطفی میشود. این فقط بر روحیه ما تأثیر نمی گذارد. می تواند بر روابط، عملکرد کاری و دیدگاه کلی ما در مورد زندگی تأثیر بگذارد.
اما خبر خوب این است: شما این قدرت را دارید که تعادل عاطفی خود را حفظ کنید و از رفاه خود محافظت کنید و در عین حال به همدردی خود برای افراد نیازمند احترام بگذارید.
اگر نشانههایی از آسیبدیدگی جانشین را در خود تشخیص دهید، اقداماتی وجود دارد که میتوانید برای بهبود و تقویت انعطافپذیری خود بردارید.
1. قرار گرفتن در معرض رسانه را محدود کنید
اشکالی ندارد که در مورد میزان مصرف اخبار یا رسانه های اجتماعی مرزبندی کنید. این به این معنی نیست که شما در حال بستن چشمان خود هستید. این بدان معناست که شما تصمیم می گیرید از خود مراقبت کنید تا بتوانید در کمک به دیگران بیشتر حضور داشته باشید و موثر باشید. به جای پیمایش بیپایان، زمانهای خاصی را برای بررسی بهروزرسانیها تنظیم کنید.
2. شفقت به خود را تمرین کنید
به خود اجازه دهید بدون قضاوت آنچه را که دارید احساس کنید. فعالیت هایی مانند یادداشت روزانه، مدیتیشن ذهن آگاهی، یا به سادگی به رسمیت شناختن احساسات می تواند به شما در پردازش و رهایی از استرس کمک کند (نف، 2003).
3. با دیگران ارتباط برقرار کنید
احساسات خود را با دوستان یا خانواده قابل اعتماد در میان بگذارید. صحبت کردن در مورد آنچه در ذهن شماست می تواند فوق العاده شفابخش باشد و به شما یادآوری کند که شما تنها نیستید که این بار را به دوش می کشید.
4. بر فعال بودن و کمک کردن تمرکز کنید
زمانی که تراژدی طاقتفرسا به نظر میرسد، کمک میکند انرژی شما را به سمت اقدامات سازنده هدایت کنید. این اقدامات محبت آمیز خواه کمک به تلاش های امدادی، داوطلب شدن یا حمایت از تغییر سیاست باشد، می تواند حس هدفمندی و توانمندسازی را ایجاد کند.
5. جدایی دلسوزانه را پرورش دهید
جدایی دلسوزانه یعنی همدردی با رنج دیگران بدون اینکه اجازه دهید درد شما را از بین ببرد. تمرینهای ذهن آگاهی میتوانند به شما بیاموزند که احساسات و واکنشهای خود را بدون غلبه بر آنها مشاهده کنید (کابات زین، 1990).
حتی زمانی که دنیا احساس سنگینی می کند، لحظاتی از انعطاف پذیری و مهربانی بشریت اغلب در تاریک ترین زمان ها می درخشد. به دنبال داستانهای امید و استقامت باشید – آنها یادآوری قدرتمندی از ظرفیت ما برای غلبه بر ناملایمات هستند.
به یاد داشته باشید، مراقبت عمیق یک قوت است، نه یک ضعف. با مراقبت از سلامت عاطفی خود، نه تنها به خود کمک می کنید، بلکه ظرفیت حمایت موثرتر از دیگران را نیز ایجاد می کنید.
اگر علائم شما ادامه پیدا کرد یا ناتوان کننده شد، تماس با یک متخصص سلامت روان یک اقدام شجاعانه و عاقلانه است. درمان هایی مانند رفتار درمانی شناختی (CBT) یا حساسیت زدایی از حرکات چشم و پردازش مجدد (EMDR) نشان داده شده است که به افراد کمک می کند تا علائم مربوط به تروما را پردازش کرده و پس از آن بهبود یابند (شاپیرو، 2001). کمک خواستن نشانه قدرت است نه شکست.
توانایی همدلی و مراقبت از دیگران یکی از زیباترین جنبه های انسان بودن است. اما همانطور که نگرانی خود را به دیگران گسترش می دهید، ضروری است که خود را نیز در این مراقبت قرار دهید.
همانطور که به جلو می روید، بدانید که شفقت شما اهمیت دارد زیرا توانایی شما در احساس و مراقبت چیزی است که دنیا را حتی در مواقع تراژدی به مکان بهتری تبدیل می کند.
برای پیدا کردن یک درمانگر، لطفا به مراجعه کنید راهنمای درمان روانشناسی امروز.
[ad_2]
