به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اندیشه قرن، جواد آل حبیب-  متفورمین احتمال رسیدن زنان به سن ۹۰ سال یا بیشتر را افزایش می‌دهد. یک مطالعه جدید در آمریکا نشان داده است که داروی متفورمین می‌تواند احتمال رسیدن به سن ۹۰ سالگی یا حتی بیشتر را در زنان افزایش دهد.

در سال‌های اخیر، پژوهشگران به دنبال یافتن داروهایی هستند که تحت عنوان «درمان‌های ضدپیری» شناخته می‌شوند؛ یعنی داروهایی که روند پیری را کند کرده و به افزایش طول عمر کمک می‌کنند. یکی از این داروهای مورد توجه، متفورمین است؛ دارویی رایج برای درمان دیابت که به دلیل اثراتش بر فرآیندهای مرتبط با پیری در حال بررسی است.

این مطالعه، که با مشارکت چندین مرکز علمی انجام و در تاریخ ۱۹ می ۲۰۲۵ در مجله «Gerontology: Medical Sciences» منتشر شد، رابطه بین مصرف متفورمین و افزایش طول عمر را در زنانی که پس از یائسگی به دیابت نوع ۲ مبتلا شده‌اند، بررسی کرده است.

بر اساس یک پژوهش جدید، مصرف داروی متفورمین — که به‌طور رایج برای درمان دیابت نوع ۲ استفاده می‌شود — ممکن است به زنان کمک کند تا طول عمر بیشتری داشته باشند و حتی تا ۹۰ سالگی یا بیشتر زندگی کنند.

این مطالعه نشان داده است که زنانی که متفورمین مصرف می‌کنند، در مقایسه با زنانی که داروهای دیگر کاهش‌دهنده قند خون را مصرف می‌کنند، احتمال بیشتری دارند که به سنین بالاتر برسند. پژوهشگران معتقدند که متفورمین نه تنها در کنترل قند خون مؤثر است، بلکه می‌تواند تأثیرات مثبتی بر فرآیند پیری و سلامت کلی بدن داشته باشد.

با اینکه این نتایج امیدوارکننده هستند، اما کارشناسان تأکید می‌کنند که برای تأیید قطعی این یافته‌ها به مطالعات بیشتری نیاز است. همچنین، مصرف متفورمین باید تنها با تجویز پزشک و در چارچوب شرایط پزشکی مشخص انجام شود.

پژوهشگران این دارو را با دسته دیگری از داروهای ضد دیابت به نام سولفونیل‌اوره مقایسه کردند و دریافتند زنانی که متفورمین مصرف کرده‌اند، در مقایسه با مصرف‌کنندگان سولفونیل‌اوره، احتمال بیشتری دارند که به سن ۹۰ سالگی یا بیشتر برسند؛ وضعیتی که از آن به عنوان «طول عمر استثنایی» یاد می‌شود.

تاثیر متفورمین در افزایش عمر زنان / با متفورمین علاوه بر کنترل دیابت به سن 90 سالگی برسید / درمان‌ ضدپیری با قرص متفورمین ویژه زنان

نتیجه‌ی کلیدی مطالعه این بود که مصرف متفورمین، خطر مرگ پیش از ۹۰ سالگی را در مقایسه با مصرف سولفونیل‌اوره تا ۳۰ درصد کاهش می‌دهد. با این حال، چون این پژوهش، متفورمین را با داروی پلاسیبو (دارونما) مقایسه نکرده، هنوز نیاز به مطالعات بیشتری برای روشن‌شدن علت این ارتباط وجود دارد.

پژوهشگران داده‌های خود را از پروژه‌ی «طرح سلامت زنان» (WHI) به دست آوردند؛ یکی از بزرگ‌ترین مطالعات در حوزه سلامت زنان در آمریکا که بیش از ۳۰ سال سابقه دارد و با حمایت مالی «مؤسسه ملی قلب، ریه و خون» وابسته به مؤسسات ملی سلامت آمریکا (NIH) انجام شده است.

پروژه WHI که از دهه ۹۰ میلادی آغاز شده، بیش از ۱۶۱ هزار زن بین ۵۰ تا ۷۹ سال را از سراسر ایالات متحده درگیر کرده و تاکنون بیش از ۲۴۰۰ مقاله علمی در زمینه سلامت زنان و روند پیری از دل این طرح بیرون آمده است. اکنون بیش از ۴۲ هزار زن بین ۷۸ تا ۱۰۸ سال، همچنان در این طرح مشارکت دارند.

مطالعه‌ی جدید به سرپرستی دکتر علاءالدین شِدیاب و دکتر آندریا لاکْروا در دانشگاه کالیفرنیا سن‌دیگو انجام شد. پژوهشگران می‌گویند یافته‌های آن‌ها می‌تواند درک ما از نقش احتمالی متفورمین در بهبود سلامت انسان و افزایش طول عمر را ارتقا دهد.

درباره داروی متفورمین:

متفورمین معمولاً برای درمان دیابت نوع ۲ و دیابت بارداری استفاده می‌شود. همچنین برای افرادی که در معرض خطر بالای ابتلا به دیابت هستند، به‌عنوان راهی برای پیشگیری نیز به کار می‌رود.

این دارو با بهبود پاسخ بدن به انسولین، سطح قند خون را کاهش می‌دهد. اغلب زمانی تجویز می‌شود که رژیم غذایی و ورزش به‌تنهایی برای کنترل قند خون کافی نباشند.

علاوه بر این، متفورمین برای درمان سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) نیز تجویز می‌شود؛ اختلالی که عملکرد تخمدان‌ها را مختل می‌کند. این دارو با کاهش سطح انسولین، می‌تواند به تنظیم تخمک‌گذاری و چرخه‌ی قاعدگی کمک کند.

متفورمین چگونه عمل می‌کند؟

متفورمین در روده شروع به اثرگذاری می‌کند. برخی پژوهشگران معتقدند که این دارو تعادل باکتری‌های روده را تغییر می‌دهد و باعث فعال شدن آنزیم‌هایی می‌شود که به بدن در استفاده‌ی مؤثرتر از چربی کمک می‌کنند.

یکی از آثار متداول مصرف متفورمین کاهش وزن است، که دانشمندان هنوز به‌طور کامل دلیل آن را نمی‌دانند. برخی فرضیه‌ها آن را ناشی از مشکلات گوارشی و کاهش اشتها می‌دانند، اما مطالعات نشان داده‌اند که کاهش وزن حتی پس از رفع این عوارض هم ادامه می‌یابد.

محتمل‌ترین توضیح این است که متفورمین با تغییر در ترکیب باکتری‌های روده، اشتها را کاهش داده و ممکن است سطح هورمون لپتین — که مسئول ایجاد احساس سیری است — را افزایش دهد. به این ترتیب فرد کمتر غذا می‌خورد و وزن بیشتری از چربی ذخیره‌شده بدن کم می‌شود، نه از توده‌ی عضلانی.

افرادی که متفورمین مصرف کرده‌اند همچنین کاهش در سایز دور کمر و نسبت دور کمر به باسن را گزارش کرده‌اند؛ دو شاخص مهم برای اندازه‌گیری چربی بدن.

این یافته‌ها امیدهای تازه‌ای را درباره کاربردهای فراتر از دیابت برای متفورمین، به‌ویژه در زمینه پیری سالم و طول عمر، ایجاد کرده‌اند.

پایان/*

.