بیمار: “من همه چیز را امتحان کردم، اما هنوز نمی توانم بخوابم.”

من: “بله، اما آیا شما سعی کرده اید؟ تلاش نکردن.”

طنز بی خوابی

طنز بی خوابی این است که تلاش برای خوابیدن است که عمده مشکل است، و اینکه افراد عادی در واقع سعی نمی کنند بخوابند. تنها افرادی که در سیاره زمین تلاش می کنند بخوابند، بیماران عزیز ما هستند که از بی خوابی رنج می برند.

اضطراب عملکرد

اگر به یک کودک 7 ساله بگویید: “وقتی برای خفاش بلند می شوی، بهتر است یک هوم ران بزنی. باید یک هوم ران بزنی” چه اتفاقی می افتد؟ آنها بلند می شوند تا خفاش کنند و تاب بخورند و البته از دست می دهند. فشار برای اجرا آنقدر شدید است که اضطراب در عملکرد اختلال ایجاد می کند.

در مورد بی خوابی هم همین اتفاق می افتد. بی خوابی یکی از بهترین نمونه های اضطراب عملکرد است. به طور معمول، هنگامی که بیماران برای اولین بار علائم را نشان می دهند، چند شب سخت را پشت سر می گذارند، روز بعد پیامدهای منفی را تجربه می کنند و به خود می گویند: “نباید اجازه دهم بی خوابی دوباره اتفاق بیفتد” و مهمانی فشار شروع می شود. وقتی هوا تاریک‌تر می‌شود، شروع به احساس اضطراب می‌کنند و به این فکر می‌کنند که برای خواب چه کاری انجام دهند و چه کاری نباید انجام دهند، زیرا “من نمی‌توانم یک شب دیگر مانند آن را داشته باشم.” مسئله این است که هر چه بیشتر سعی کنند از آن جلوگیری کنند، احتمال وقوع آن بیشتر می شود.

دستاوردهای بالا

من متوجه شده ام که بسیاری از افراد با پیشرفت بالا از بی خوابی رنج می برند. آنها از این مشکل به شدت ناامید و مضطرب هستند زیرا عادت به شکست ندارند. در بیشتر زمینه های دیگر زندگی (مدرسه، کار و غیره)، هر چه بیشتر تلاش کنند، بیشتر موفق می شوند. خواب متأسفانه برعکس است، و پذیرش شکست برای کمال گرایان می تواند چالش بزرگی باشد.

امید وجود دارد

خوشبختانه، درمانی وجود دارد که کار می کند! درمان شناختی رفتاری برای بی خوابی (CBT-I) اولین درمان توصیه شده برای بیماران مبتلا به بی خوابی است. بیمارانی که بیش از حد تلاش می کنند، می توانند “خواب خود را به پروتکل تبدیل کنند” و این ابتکار به خودی خود می تواند یک مداخله کاملاً قدرتمند باشد.

همچنین یک مداخله خاص به نام وجود دارد نیت متناقض وقتی یک متخصص با آموزش پیشرفته آن را به درستی اجرا کند، می تواند واقعاً خوب کار کند. نیت متناقض زمانی رخ می دهد که پزشک به بیمار دستور می دهد تا تمام تلاش خود را برای خوابیدن کنار بگذارد. دست از تلاش بردارید عمداً بیدار بمانید. حالا منظور ما این نیست که می خواهیم بیماران تمام شب ردبول ها را بغل کنند، بلکه بیماران باید افکار و احساسات خود را تغییر دهند. آنها باید دست از تلاش بردارند و کنترل خود را بر خواب تسلیم کنند.