تصمیم گیری برای مصرف دارو برای بسیاری از افراد آسان نیست، و به نظر می رسد این امر به ویژه در هنگام در نظر گرفتن استفاده از داروهای روانپزشکی دشوار باشد. اگرچه ایده داروها ممکن است ابتدا توسط یکی از اعضای خانواده، درمانگر یا یک آگهی تجاری داروسازی مطرح شده باشد، افراد به طور طبیعی در تصمیم گیری نهایی با مشورت روانپزشک یا ارائه دهنده نسخه، دارای نمایندگی شخصی هستند.

چه کسی برای اولین بار دارو مصرف کند، پس از یک وقفه مجدداً داروها را مصرف کند یا بپذیرد که به مصرف دائمی بیشتری نیاز است، چندین استعاره ممکن است مفید باشد.

منبع: پولینا تانکیلیویچ/پکسل

تعیین ضرورت: آنفولانزا یا دیابت

مواقعی وجود دارد که داروها اختیاری هستند، اما نه همیشه. وقتی فردی سرماخوردگی یا آنفولانزا شدید دارد، قرص‌های ضد احتقان یا قرص‌های گلو ممکن است به فرد کمک کند کمی احساس ناراحتی کند و خواب بهتری داشته باشد – اما به طور کلی روند بیماری کوتاه‌مدت را تغییر نمی‌دهد. با این حال، هنگامی که فردی دیابت یا نقص ایمنی دارد، داروها اغلب برای سلامت طولانی مدت و عملکرد بهینه سیستم ضروری هستند.

به طور مشابه، در مورد مسائل مربوط به سلامت روان، استفاده از داروها ممکن است در برخی شرایط اختیاری باشد و در موارد دیگر ضروری باشد. همه بیماری ها به یک اندازه ایجاد نمی شوند. به عنوان مثال، کاهش شدت علائم افسردگی ممکن است در برخی شرایط به طور متوسط ​​​​مفید باشد، اما در برخی دیگر نجات دهنده است. تمایز اختیاری از ضروری مهم است، اگرچه گاهی اوقات این امر تا پس از یک دوره استفاده شناخته نمی شود. و حتی اگر تصمیم گرفته شود که دارو اختیاری باشد، گاهی اوقات می توان استفاده از آن را به دلایل متعددی برای افزایش زندگی در نظر گرفت. بحث‌های باز و مداوم با ارائه‌دهنده تجویز فرد به تصمیم‌گیری کمک می‌کند.

منبع: Birgit/Pixabay

در نظر گرفتن مدت زمان: عصا و کفش خوب

برخی از علائم می توانند آنقدر طاقت فرسا باشند که مدیریت زندگی بدون کاهش علائم دشوار باشد. همانطور که عصا می تواند به حداقل رساندن تحمل وزن در حین بهبودی مچ پا پیچ خورده کمک کند، داروها نیز می توانند به کاهش شدت بی تفاوتی افسردگی یا کاهش صدا در مارپیچ مضطرب کمک کنند. و مانند استفاده از عصا برای مچ پا پیچ خورده، برخی از شرایط سلامت روان ممکن است ماهیت موقتی داشته باشند.

شرایط دیگر نیاز به استفاده دائمی تر از داروها دارد، و این ممکن است به عنوان پوشیدن چکمه های مناسب برای پیاده روی در نظر گرفته شود. ما می توانستیم با پای برهنه راه برویم، اما اگر تجهیزات مناسب داشته باشیم، زمین بسیار قابل کنترل است. زندگی راحت‌تر می‌گذرد، آسیب‌های کمتری وجود دارد، و پیشرفت بسیار مصلحت‌تر است. ما استفاده از کفش را تقلب نمی دانیم، پس چرا در صورت لزوم استفاده از داروها اشتباه است؟ به عنوان مثال، اگر علائم قابل توجه ADHD فردی در کار، روابط و فعالیت های روزانه تداخل داشته باشد، استفاده از داروهایی که می تواند تکانشگری را کاهش دهد یا تمرکز را بهبود بخشد، به مدیریت پذیرتر کردن زندگی کمک می کند. اگر علائم اختلال دوقطبی فردی با ثبات در مراقبت از خود، روال روزانه و اثربخشی در عملکرد تداخل داشته باشد، استفاده از داروهای تجویز شده به طور منظم کمک می کند تا زمین بازی را یکسان کنید.

افرادی که مجبور نیستند تنوع عصبی یا بیماری را مدیریت کنند، ممکن است مجبور نباشند به پوشیدن کفش خوب فکر کنند، زیرا به طور خودکار برای آنها ساخته شده است، اما کسانی که این نوع محافظت را ندارند، سزاوار حمایت کامل هستند. اگر با «کفش‌های» ضروری به دنیا نیامده باشند، تقصیر آنها نیست، اما گزینه‌هایی برای یافتن و پوشیدن کفش مناسب برای نیازهای زندگی‌شان دارند.

منبع: Stephen Niemeier/Pexels

رفع نگرانی های وابستگی: عینک زدن

یکی از نگرانی هایی که برخی افراد در مورد داروها دارند می تواند به نگرانی در مورد اعتیاد و وابستگی مربوط باشد. در میان گذاشتن این نگرانی با ارائه دهنده نسخه مهم است، اما تفاوت معمولاً به این بستگی دارد که آیا چیزی بیشتر از اینکه آسیب می زند کمک کند. استفاده از عینک برای اصلاح مشکلات بینایی اعتیاد تلقی نمی شود، حتی اگر فردی برای رانندگی یا خواندن به آن لنزها وابسته باشد.. عینک به فرد کمک می کند تا فرصت های بصری بیشتری را با فردی که دارای حدت بینایی عالی است داشته باشد.

در مقابل، شخصی که سعی می‌کند با استفاده از مواد در مواقع پریشانی یا ناراحتی به عنوان وسیله‌ای برای بی‌حس کردن یا اجتناب از استفاده از سایر مهارت‌های مقابله‌ای مثبت، خود درمانی کند، احتمالاً متوجه می‌شود که این رفتار منجر به پیامدهای منفی بسیاری در بلند مدت محصول جانبی بیهوش کننده یک ماده ممکن است در ابتدا احساس مثبتی داشته باشد، اما نیاز به دوزهای بالاتر منجر به موقعیت های خطرناک تری می شود و اغلب بر بسیاری از حوزه های زندگی تأثیر منفی می گذارد. وضعیت اخیر بیشتر از اینکه کمک کند آسیب می زند.

منبع: Mieke Campbell/Unsplash

استفاده از قرص ها و مهارت ها: جلیقه شنا

استفاده از جلیقه شنا جای یادگیری سکته های شنا را نمی گیرد، اما می تواند به افراد کمک کند تا به آب عادت کنند و به آنها کمک کند تا برای فرآیند یادگیری شنا آماده شوند.. به طور مشابه، حتی اگر از داروها استفاده شود، هنوز نیاز به افزودن مهارت‌ها، تغییرات رفتاری و تغییر ذهنیت وجود دارد. داروها به تنهایی نمی توانند تمام آنچه را که ممکن است برای بهبود عملکرد و کیفیت زندگی بالاتر نیاز است تغییر دهند، اما می توانند شروع کار باشند. فردی که دارو مصرف می کند به طور جادویی نمی تواند کار خود را در مهلت مقرر تکمیل کند، آن سفر اجتماعی ترسناک را آغاز کند، یا به طور ناگهانی از انزوا خارج شود، اما تغییرات فیزیولوژیکی مثبت گاهی اوقات به فرد اجازه می دهد تا بهترین قدم بعدی را بردارد.

قرص‌ها جایگزینی برای مهارت‌ها نیستند، اما داروهای مناسب می‌توانند به افراد این امکان را بدهند تا مهارت‌های جدید را به‌طور معمول به‌کار بگیرند. گاهی اوقات آن مهارت‌های جدید به فرد اجازه می‌دهد تا در نهایت دارو را کنار بگذارد، در برخی مواقع این مهارت‌ها به فرد اجازه می‌دهد تا در حالی که داروها را مصرف می‌کند عملکرد بسیار بالایی داشته باشد.

منبع: دیوید هارپر/پیکسابی

ادامه ارزیابی مجدد: پیچیدگی ساخت و ساز

هنگامی که یک ساختمان در حال ساخت و ساز است، اغلب لایه های پیچیده ای از داربست و ملاحظات متعددی درگیر است. بازرسی ها و تحلیل های طرح به طور مداوم در حال انجام است. گاهی اوقات پلان معماری باید اصلاح شود، یک در جابجا شود، یا یک سربرگ اضافه شود. به طور مشابه، تنظیم دقیق انواع و دوزهای دارو توسط تجویزکننده در مراحل مختلف در طول مسیر بهبودی، هنجاری است. و همچنین مشابه پروژه های ساختمانی اغلب بیشتر از آنچه در ابتدا تصور می کردیم طول می کشد، اما پیگیری صبورانه نتیجه درست همیشه ارزشش را دارد..