منبع: kindelmedia/pexels

یک مطالعه جدید و گسترده روی تقریباً 19000 نفر نشان داد که والدین تمایل دارند از فرزندان خود که دارای ویژگی های خاصی هستند، حمایت کنند. بر اساس این مطالعه که در ژانویه توسط انجمن روانشناسی آمریکا منتشر شد، ترتیب تولد، خلق و خو و جنسیت می تواند در ترجیحات والدین نقش داشته باشد.

محققان دریافتند که:

• دختران – و بچه‌هایی از هر جنسیتی که وظیفه‌شناس‌تر، مسئولیت‌پذیرتر، سازمان‌دهی شده‌تر و موافق‌تر بودند- احتمالاً با والدین خود رفتار بهتری خواهند داشت. والدین همچنین احتمال بیشتری داشت که به خواهر و برادر بزرگتر استقلال بیشتری بدهند، احتمالاً به این دلیل که آنها بالغ تر بودند.
• خواهر و برادرهایی که درمان کمتر مورد پسندتری دریافت می کنند، سلامت روانی ضعیف تری دارند و برای تنظیم احساسات خود تلاش می کنند. روابط خانوادگی آنها استرس زا و تیره تر است.
• کودکان مورد علاقه نمرات بهتر، روابط سالم تر و توانایی بیشتری برای تنظیم عاطفی دارند.
• یک نتیجه این بود که والدین ممکن است این کودکان را راحت‌تر مدیریت کنند و بنابراین ممکن است به آنها پاسخ مثبت بیشتری بدهند.

با در نظر گرفتن درمان کلی، تعاملات مثبت، تعاملات منفی، تخصیص منابع و کنترل، این مطالعه نشان داد که والدین به روش‌های مختلفی از خود طرفداری می‌کنند، از جمله:

• نحوه تعامل آنها با فرزندانشان
• چقدر پول برای آنها خرج می کنند
• چقدر بر آنها کنترل دارند

اینکه چه کسی دارای وضعیت مطلوب است، بسته به شرایط می تواند در طول زمان تغییر کند. همچنین، عوامل ناشناخته ممکن است بر رفتار والدین تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، کودک ممکن است پدر یا مادر خود را به یاد یکی از اقوام مورد علاقه خود بیاندازد، یا کودک ممکن است به سادگی از نظر عاطفی بیشتر با مادر یا پدر خود هماهنگ شود.

بر اساس این مطالعه، کسانی که کمتر مورد توجه قرار می گیرند، بیشتر در مدرسه و خانه دچار مشکل می شوند و ممکن است در بزرگسالی نیز مشکلاتی داشته باشند. به نظر می رسد آنها در معرض خطر مصرف مواد، سلامت روانی ضعیف تر و روابط خانوادگی ضعیف تر هستند.

الکساندر جنسن، سرپرست تیم تحقیق، استادیار دانشگاه بریگام یانگ، می‌گوید: «دفعه بعد که به این فکر می‌کنید که آیا خواهر یا برادرتان فرزند طلایی است، به یاد داشته باشید که احتمالاً در پشت پرده اتفاق می‌افتد تا ترجیح دادن به بزرگ‌ترین یا جوان‌ترین فرد. دانشگاه یوتا در یک بیانیه خبری گفت. “ممکن است در مورد مسئولیت، خلق و خوی یا اینکه چقدر راحت یا سخت می توانید با آنها کنار بیایید.”

علاقه مندی: یک عامل خطر برای جدایی خواهر و برادر

خواهر و برادرها به ویژه نسبت به طرفداری والدین حساس هستند، یک عامل خطر که می تواند منجر به بیگانگی شود. تحقیقات کارل پیلمر، جامعه‌شناس، پیرمرد و استاد رشد انسانی در دانشگاه کرنل، نشان می‌دهد که بین دو سوم تا سه‌چهارم مادران فرزند مورد علاقه دارند و فرزندانشان به شدت از جانبداری والدین آگاه هستند.

کودکان در سنین پایین از ترجیحات والدین آگاه می شوند. کودکان خردسال، به ویژه آنهایی که از نظر سنی نزدیک هستند و در رقابت مستقیم با یکدیگر برای توجه والدین هستند، به شدت به طرفداری حساس هستند. طبق تحقیقات جودیت دان، روانشناس رشد اجتماعی که استاد بازنشسته روانشناسی رشد در کینگز کالج لندن است، کودکان به شدت از محیط اطراف خود آگاه هستند و از نظر اجتماعی پیچیده هستند – گاهی اوقات قبل از 2 سالگی.

دان با مشاهده خواهر و برادرها در خانه به جای آزمایشگاه، مطالعات پیشگامانه ای را در این زمینه انجام داد و مشاهده کرد که کودکان 15 تا 17 ماهه نحوه رفتار مادر با خواهر یا برادر بزرگتر را به دقت زیر نظر دارند. او می دید که هر چه تفاوت محبت و توجه مادرانه در بین فرزندان بیشتر باشد، خصومت و درگیری بین خواهر و برادر بیشتر می شود. علاوه بر این، او دریافت که کودکان می‌دانند چگونه به خواهر و برادری صدمه بزنند، و چگونه درد یکدیگر را آرام یا تشدید کنند – دانشی که در طول زندگی خود دارند.

معایب وضعیت مطلوب ترین

در ظاهر، در کودکی، خواهر و برادر ممکن است بخواهند مورد علاقه والدین باشند. به عنوان بخشی از نظرسنجی که برای کتابم انجام دادم برادران، خواهران، غریبه ها؛ بیگانگی خواهر و برادر و راه آشتی، کریستین تاونسند، 43 ساله، از کنکورد، نیوهمپشایر، اظهار داشت که وقتی طرفداری در کار باشد، هیچکس برنده نمی شود. او که کوچکترین از پنج فرزند است، معتقد است که خواهر و برادرش از او رنجیده اند زیرا مادرشان او را لوس کرده است. او توضیح می دهد که خواهران و برادران اغلب کودکان مورد علاقه را به خاطر موقعیت خود در خانواده سرزنش می کنند، اما هیچ فرزندی ندارند می پرسد مورد علاقه بودن در واقع، کسانی که مورد حمایت قرار می‌گیرند اغلب احساس گناه می‌کنند، نگران برآورده کردن انتظارات بالا هستند و به دلیل شکست‌های کوچک افسرده می‌شوند.

یکی دیگر از پاسخ دهندگان به نظرسنجی من، مارکو برتلی، 71 ساله، از ساکرامنتو، کالیفرنیا، زمانی که او نوجوان بود به والدینش هشدار داد که مقایسه مطلوب او با دو برادر کوچکترش در نهایت به روابط او با این خواهر و برادر آسیب می رساند. والدین برتلی گوش نکردند. در همین حال، مارکو خود را یک دانش آموز جدی نشان داد، به عنوان رئیس کلاس دبیرستان خدمت کرد، در مدرسه آیوی لیگ شرکت کرد و به یک وکیل برجسته تبدیل شد، در حالی که برادرانش برای امرار معاش تلاش می کردند.

مردم من به برادرم که سه سال کوچکتر است می‌گویند: «چرا نمی‌توانی مثل مارکو باشی؟» من مدام به آنها می گفتم: “این کار را نکنید.” اما آنها آن را روی ضخامت گذاشتند و این باعث ایجاد تنش بین ما شد. یکی از برادرانم آنقدر از من عصبانی شد که در مقطعی از زندگی بزرگسالی ما دیگر با من صحبت نکرد.

این تحقیق جدید باید والدین را متوجه شود که چگونه طرفداری می تواند به همه روابط خانوادگی آسیب برساند. جنسن می گوید امیدوار است که این مطالعه تفاوت های ظریف را در این روابط مهم روشن کند. او همچنین امیدوار است که این مطالعه به والدین و پزشکان کمک کند تا این الگوهای مخرب را تشخیص دهند.

جنسن توضیح می‌دهد: «این یافته‌ها اهمیت دارند، زیرا به والدین این فرصت را می‌دهند که فکر کنند با کدام یک از فرزندان خود تمایل دارند کم و بیش مطلوب رفتار کنند.» خواهر و برادرها با یکدیگر متفاوت هستند و اغلب باید به گونه ای متفاوت تربیت شوند.

جنسن اصرار دارد که بسیار مهم است که طرفداری را بررسی کنیم و «اطمینان حاصل کنیم که همه بچه‌ها احساس دوست داشتن و حمایت می‌کنند».