قایقرانی به آمریکای شمالی برای جلوگیری از پرواز و تبدیل شدن به بت برای شرم آور بودن رهبران جهان متحد به دلیل عدم تحرک آنها در مورد بحران آب و هوا ، سخنرانی برجسته تونبرگ در سال 2019 که در اجلاس اقدامات آب و هوایی سازمان ملل در شهر نیویورک ارائه شده است ، ارزش آن را دارد:

“پیام من این است که ما شما را تماشا خواهیم کرد. این همه اشتباه است. من نباید در اینجا باشم. من باید در آن طرف اقیانوس به مدرسه برگردم. با این حال همه شما برای امید به ما جوانان می آیید ، چقدر جرات می کنید! شما رویاهای من را به سرقت برده اید و با سخنان خالی خود را به سرقت برده اید. با این حال من یکی از افراد خوش شانس هستم. افسانه های رشد اقتصادی ابدی. بشر بشر بشر شما ما را ناکام می کنید. اما جوانان شروع به درک خیانت شما می کنند. چشم همه نسل های آینده به شما است. و اگر تصمیم به شکست ما گرفتید ، می گویم: ما هرگز شما را نمی بخشیم. ما به شما اجازه نمی دهیم با این کار کنار بیایید. درست در اینجا ، در حال حاضر جایی است که ما خط را ترسیم می کنیم. جهان از خواب بیدار می شود. و تغییر در حال آمدن است ، خواه آن را دوست دارید یا نه. “

تونبرگ با شرکت در اعتصابات جهانی آب و هوایی در آمریکای شمالی و اروپا و اکنون یک شخصیت مشهور عمومی ، دیوانگی در رسانه های اجتماعی ایجاد کرده است و بسیاری از گروه های فعال محیط زیست را در سراسر جهان با سخنرانی های معترض خود و فراخوان اسلحه علیه عدم تحرک اقلیم دولتی الهام می بخشد. دریافت کننده افتخارات و جوایز بی شماری ، از جمله دکترای افتخاری در سن 16 سالگی و چهار نامزد جایزه صلح نوبل ، وی توسط رهبران جهان پذیرفته شده است و چهره هایی مانند پاپ فرانسیس و طبیعت گرای سر دیوید آتنبورو را ذکر کرده است.

رشته نسبتاً جدید اکوپسیولوژی به ما می آموزد که سلامت جسمی و بهزیستی روانی انسانها به طور ذاتی با سلامت سیاره مرتبط هستند. از آنجا که شواهد تجربی در سراسر جهان بر وخیم شدن اکوسیستم ها و محیط های طبیعی ما ، تعداد فزاینده ای از افراد گزارش می شود که از ترس ، اضطراب ، افسردگی ، عصبانیت و درماندگی نسبت به اضطراری آب و هوا ما رنج می برند. Thunberg یک سرویس عالی برای ما انجام داده است تا به ما کمک کند تا از انکار جمعی خود جدا شویم و به روشهای مشخصی که چگونه می توانیم فاجعه بار خود را خراب کنیم ، در نظر بگیریم.

از آنجا که تغییر سیاره ای یک کار عظیم است ، که شامل گفتمان ارتباطی در همه حوزه های جوامع جهانی شده است – از پایه های شخصی ، جمعی ، سیستمی ، ژئوپلیتیکی و کلسله ای که وجود ما در جهان را تحت تأثیر قرار می دهد – نقشه برداری از همه مسائل بین سیستمیک در بازی ، بیایید فراتر از راه حل های آنها ، فراتر از این پروژه است. اما یک تلاش متمرکز و هماهنگ بسیاری از سازمان های زیست محیطی جهانی و جنبش های سبز در تلاش برای مقابله با واقعیت آنتروپوسن که ما به عنوان بشریت ایجاد کرده ایم ، با هم همکاری می کنند.

از دیدگاه جهان بینی های کلی ما ، آگاهی اجتماعی فوری ما به هیچ وجه نیست. ما در حال حاضر با توجه به نگرش رضایت و جذب فوری در زندگی شخصی و اجتماعی خود زندگی می کنیم که حول محور ابزار ، تولید ، سود ، سود اقتصادی ، منافع شخصی (فردگرایانه ، خانوادگی ، جمعی ، ملی) ، مالکیت فکری ، مسئولیت پذیری در مورد امور بیشتر در خارج از کنترل ما ، و خواسته های روانی و دفاع هایی مانند Hedonism and Denialism تحت عنوان Proditley of Producile از زندگی زندگی می کنیم. آگاهی زیست محیطی با وجود تلاش های بین المللی برای رسیدگی به بحران محیط زیست ، قلمرو خارجی است. اما هرکسی می تواند در راه خود درگیر شود و این با دیدی از آینده ای که می خواهیم به وجود بیاوریم آغاز می شود.

چشم اندازهای آینده روان و مبهم است. ما هرگز نمی توانیم بدانیم که چه اتفاقی خواهد افتاد یا در همه دنیای بالقوه خارج از عقل ، منطق و علم پیش بینی معقول. اما حقایق تجربی و گمانه زنی های آدم ربایی ما را به سمت بسیاری از روایات دوراندیشی و سناریوهای مهیج که می توانیم شفاعت کنیم ، نشان می دهد. آیا آینده می تواند با بوم شناسی های شکوفا (پس از انسان یا در غیر این صورت) ، پایداری ، ابتکارات عدالت جهانی ، عدالت سیاره ای ، الگوی روشنگری نظم جدید و ارزشهای مساوات جهانی اتخاذ شده توسط همه ، پر شود؟ آیا بهبودی ، اصلاح ، توانبخشی ، ترمیم و مدیریت محیط زیست وجود خواهد داشت؟ اینجاست که گایا از خاکستر یک بیماری خفه کننده بیرون می آید و در آنجا گرمای بیش از حد ، وخیم و اکوسیید برای روایتی دوراندیشی از پرورش ، سلامتی و شکوفایی فرار می شود.

ارائه آینده های مورد نظر نیاز به آرزوهای مشترک ، ارزشها ، همکاری بین جمع های اجتماعی و حاکمیت خوب دارد. این کار با تصاویر ترجیحی از محیط های آینده ما آغاز می شود ، مواردی که از طریق آموزش ، خودآگاهی اجتماعی ، نوآوری و حتی انقلاب امکان پذیر است. این کار با دیدگاه های جبران خسارت و تمامیت آغاز می شود که سیستم های سیاسی را به سمت وحدت جمعی در تبدیل پیش بینی به عمل مشخص و ملموس هدایت می کند که بشریت را قادر می سازد تا با آگاهی اکولوژیکی بیشتر ، بلوغ ، مسئولیت اخلاقی و اثربخشی استراتژیک به مشکلات جهانی نزدیک شود.

به جای مشاهده بحران اکولوژیکی فعلی ما به عنوان اشاره به آینده ای استفاده شده یا ناتوان که به عنوان زباله با نتیجه گیری قبلی عذاب نوشته شده است ، می توانیم با پیشبرد وجود و وظیفه اخلاقی خود به جهان و نسل های آینده ، چشم انداز را از طریق آژانس اخلاقی و عمل تغییر دهیم. ما در حال حاضر شاهد این اتفاق در فرهنگ هزاره و پس از میل ساله هستیم ، که توسط اعتراضات مربوط به تغییر آب و هوا جوانان ، اعتصابات مدرسه برای آب و هوا و جنبش های شورش انقراض (XR) و گروه های دیگر که در سراسر جهان با استفاده از نافرمانی مدنی غیر خشونت آمیز در تلاش برای پیشگیری از انقراض جمعی و به حداقل رساندن خطر تلفیق اجتماعی در سراسر جهان رخ داده اند ، می بینیم. این جنبش های آگاهی اجتماعی نه تنها الهام بخش تغییر اعتراض و روایت پیش بینی شده است ، بلکه اقدامات مشخصی را نیز به سمت دولت هایی که در محافظت از شهروندان در برابر شرایط محیطی فعلی و آینده که جوانان نمی خواهند به ارث بکشند ، تحریک می کند. این گفتمان ها و اقدامات اصلاحات اخلاقی مترقی در سندرم جهانی حیاط ماست که ممکن است بر تغییر آینده دریا در سیاست های بین المللی ، سیاست های عمومی ، تحقیقات علوم زمین و حفاظت از محیط زیست تأثیر بگذارد.

این پست از پایان جهان: تمدن و سرنوشت آن.